جلسه پنجم از دوره هفدهم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی دکتر علیرضا به استادی همسفر مهری، نگهبانی همسفر هاجر و دبیری همسفر زهره با دستور جلسه «روش DST و تجربه من از سایر روشها» روز دوشنبه ۱۸ آبان ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
خداوند را شاکر هستم که در این جایگاه قرار گرفتم و میتوانم این حس زیبا را دریافت کنم. در مورد روش DST به نظر من بعضی کلمات بسیار کوچک هستند؛ اما از نظر معنایی بار سنگینی دارند. اینکه بخواهیم در پنج دقیقه توضیح بدهیم که این کلمه چیست و چه کارهایی میتواند انجام بدهد، واقعاً در توان آن نیست. احساس میکنم آقای مهندس آنچه را که روش DST میتواند انجام دهد، بهخوبی برای جامعه بیان کردند و آقای مهندس کارهایی را که روش DST انجام میدهد را نیز بیان کردند؛ ولی جامعه نتوانست آن را بپذیرد و یاریاش نکرد. وگرنه اکنون در کشورهای دیگر هیچ بیماریای نبود که لاعلاج باشد و میتوانستیم تمام بیماریها را با این روش DST حل کنیم.
اگر بخواهم به عقب برگردم، آقای مهندس میفرمودند: اعتیاد مسئلهای نیست که بشر امروزی با آن درگیر شده باشد از ۲۰۰ تا ۳۰۰ سال پیش این معضل وجود داشته و بشر همواره به دنبال راهی برای درمان آن بوده است. روشهای ترک اعتیاد، از قطع ناگهانی گرفته تا طب سوزنی، آبدرمانی، شوک برقی، تعویض خون، سمزدایی و استفاده از داروهای شیمیایی، گیاهی و عطاری همگی مصرفکننده را فقط در حالتی بسیار نامناسب و نامتعادل نگه میداشتند و پس از مدتی نیز بازگشت دوباره با دوز بیشتر اتفاق میافتاد. سالیان سال هیچ روش و درمان قطعی برای اعتیاد وجود نداشت.
همه هم فکر میکردند که این روشها خوب هستند و به درمان میرسند؛ اما اینگونه نبود. تا جایی که این روند ادامه پیدا کرد و متخصصان گفتند: بیماری اعتیاد درمان ندارد و یک بیماری لاعلاج، عودکننده و پیشرونده است. این عقیده پابرجا بود تا روزی که آقای مهندس در ماه مبارک رمضان با تنظیم مواد خودشان و گرفتن روزه در حین مصرف کمکم و آرامآرام طی ۱۰ ماه، صورتمسئله اعتیاد و روش DST را کشف نمودند. یعنی این روش را روی خودشان امتحان کردند و به آن پی بردند. در این روش، D یعنی کاهش و افزایش مواد با ضریب هشت دهم، S یعنی استپ و پلههای ۲۱ روزه و T یعنی تایم و مدتزمان ۱۰ ماه که برای بازسازی سیستم ایکس لازم و ضروری است.
روش DST آمد و زبان بدن را فهمید. آقای مهندس میفرمودند: ما با در اختیار گذاشتن مواد اولیه، یعنی داروی اپیوم یا OT، کارخانههای ساخت مواد مخدرمان را که بر اثر مصرف مواد مخدر بیرونی تعطیل شده و از کار افتاده بودند، دوباره به کار میاندازیم و شخص را درمان میکنیم. در این روش شخص میتواند بدون استراحت و در کنار انجام کارهای روزانه به درمان برسد. روش DST در سال ۷۶ ابداع شد و بنا به فرمایش آقای مهندس، هزاران هزار نفر با این روش به درمان رسیدند. اکنون دیگر موضوعی نیست که بخواهیم بگوییم اعتیاد با روش DST به درمان میرسد؛ نزدیک به ۳۰ سال است که تمام مسافران ما با این روش به درمان رسیدهاند و نمونههای بسیار بارزی از آن را همینجا در کنگره داریم.
در ادامه، با این متد DST، بسیاری از بیماریهای لاعلاج ابتدا روی نمونههای جانوری و انسانی آزمایش شدند و سپس به درمان رسیدند. حتی کاهش وزن نیز که در دنیا یکی از موضوعات درمان نشده بود در کنار اعتیاد با همین متد DST درمان شد و شخص به سلامتی و بازسازی جسم رسید. روش DST روی سه مؤلفه جسم، روان و جهانبینی کار میکند و حتی ورزش را مکمل درمان میداند. برگردیم به آیهای که میگوید: رَبِّ أَرِنِی کَیْفَ تُحْیِ الْمَوْتَى؛ هنگامی که ابراهیم به پروردگارش گفت: خدایا، زنده کردن مردگان را به من نشان بده. قَالَ أَوَلَمْ تُؤْمِنْ؛ پروردگار گفت: آیا ایمان نداری؟! قَالَ بَلَى؛ گفت: چرا، ایمان دارم، وَلَکِنْ لِیَطْمَئِنَّ قَلْبِی؛ ولی میخواهم قلبم مطمئن شود.
روزی که آقای سلامی به شعبه آمده بودند، بیان کردند که ما آقای مهندس را باور داشتیم، ولی به این روشی که میخواستند ادامه بدهند ایمان نداشتیم. فکر میکردیم موفق نمیشوند و در ادامه دیدیم که موفق شدند. من هم دو سال قبل از اینکه وارد کنگره شوم سیدیهای آقای مهندس را گوش میدادم و ایشان را قبول داشتم، ولی باور نداشتم که این اتفاقات میتواند بیفتد و مسافرم میتواند به درمان برسد. اولین روزی که وارد کنگره شدیم، پنجشنبه تاریخ ۱۴۰۴/۰۲/۱۸ سالروز میلاد آقا امام رضا (ع) و سالگرد ازدواجمان بود. زمانیکه به کنگره آمدیم، دیدم که همه از معجزه و درمان صحبت میکنند. راستش را بخواهید در دلم گفتم؛ معذرت میخواهم که این حرف را میزنم، ولی واقعاً از روی جهل و نادانی بود که با خودم این فکر را کردم و در دل گفتم: یک مشت معتاد دور هم جمع شدهاند، توهم زدهاند و از معجزه صحبت میکنند.
در آن زمان هیچ تغییری در من اتفاق نیفتاده بود. سیدیها را گوش میدادم، ولی هیچ تغییری در من ایجاد نشده بود. من در کنگره مصرفکننده نبودم؛ حالم خیلی بد بود. ظاهراً خیلی پرانرژی بودم و همه میگفتند چقدر انرژی داری، ولی از درون بسیار آشفته بودم و حال خیلی بدی داشتم. خشم زیادی داشتم و عادتهای بد بسیاری در من وجود داشت. اصلاً حوصله انجام هیچ کاری را نداشتم؛ ولی کمکم سیدیها را با عشق مینوشتم و سر ساعت در کارگاه و لژیون حاضر میشدم و هر خدمتی هم که به من میرسید با عشق انجام میدادم. صحبتهای راهنمایم در لژیون خیلی وقتها برایم تکاندهنده بود.
بعد از رهایی و نوشتن چهل سیدی تازه متوجه شدم که چه بیماریهایی در روانم وجود دارد؛ ترس، کینه، نفرت و حسادت. واقعاً به این موضوع رسیده بودم، ولی دوست نداشتم باور کنم که این بیماریها را دارم. بهخاطر منیت فکر میکردم خیلی پاک و سالم هستم و هیچ گناهی ندارم؛ چون نماز میخوانیم و عبادت میکنیم پس هیچ گناهی نداریم. کمکم توانستم با همان روش DST با خودم مبارزه کنم و ابتدا بپذیرم که این بیماریها را در درونم دارم؛ بیماریهایی که به نظر من بسیار بدتر از بیماریهای جسمی هستند. به تدریج حسهایم باز شد و حتی دید و نگرشم نسبت به مسافرم نیز تغییر کرد و نفرت و کینه جای خود را به عشق و محبت داد.

مرزبان کشیک: همسفر سمیرا
تایپیست: همسفر فرناز رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوازدهم)
عکاس: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر امیره (لژیون هفتم)
ارسال: مرزبان خبری همسفر سمیرا
همسفران نمایندگی دکتر علیرضا
- تعداد بازدید از این مطلب :
323