English Version
This Site Is Available In English

مسیر کنگره درست بود

مسیر کنگره درست بود

جلسه ششم از دوره سوم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی کاشان به استادی راهنمای تازه‌واردین همسفر ایران، نگهبانی همسفر فهیمه و دبیری همسفر مرضیه با دستور جلسه «DST و تجربه من از سایر روش‌ها» روز دوشنبه 18 آبان ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خدا را هزاران بار شکر می‌کنم که امروز این قسمت و روزی را برای من قرار داد تا بتوانم در جمع شما خوبان حاضر شوم، خدمت کنم و آموزش بگیرم. از جناب مهندس و خانواده محترمشان بابت آموزش‌هایی که در اختیار من قرار دادند تا بتوانم به تعادلی نسبی برسم، سپاسگزارم. همچنین از خانم فخری عزیز و مرزبانان گرامی تشکر می‌کنم که به من این اجازه را دادند تا در این جایگاه بنشینم و خدمت کنم. سپاس ویژه‌ام را نثار نگهبانان محترم، دبیر عزیز و خانم مرضیه عزیز، گروه تازه‌واردین می‌کنم.

در مورد دستور جلسه ما؛ زمانی که وارد کنگره می‌شویم، ابتدا توسط راهنمای تازه‌واردین مشاوره می‌شویم. در بخش تازه‌واردین است که ما با حقیقت «صورت‌مسئله‌ اعتیاد» آشنا می‌شویم؛ حقیقتی که پیش از آن، هیچ‌کداممان از آن خبر نداشتیم. آنجا یاد می‌گیریم که مواد مخدر، سیگار یا اضافه وزن، چه اثراتی بر جسم، روان و جهان‌بینی ما می‌گذارد، چه چیزهایی را در ما تغییر می‌دهد و حالا برای اصلاح این مسیر، باید چه کاری انجام دهیم.

سپس با ورود به لژیون، وارد مرحله‌ روش DST می‌شویم. اما این روش DST چیست؟ روشی است که جناب مهندس ابداع کردند تا طی ده الی یازده ماه، مسافران با مصرف دارویی که طبق پله‌ها به تدریج افزایش می‌یابد و سپس با یک شوک و کاهش تدریجی (تیپر)، در نهایت مصرف را کنار بگذارند. اما این روش DST روی من به عنوان یک همسفر چه تأثیری داشت؟ به من آموخت که من هم ضدارزش‌ها و تخریب‌هایی در وجودم دارم. یاد گرفتم که اگر دروغ می‌گویم، تهمت می‌زنم یا غیبت می‌کنم، می‌توانم آرام‌آرام این رفتارهای ضدارزش را کنار بگذارم تا به آن آرامش درونی که مد نظر کنگره است برسم.

در مورد سایر روش‌ها، من تجربه‌ شخصی زیادی ندارم چون خداروشکر مدت مصرف مسافرم طولانی نبود؛ کلاً سه سال بود، اما همین سه سال، ده پانزده سال مرا پیر کرد. تجربه‌ای از NA یا کمپ ندارم، اما این تجربه را دارم که مسافرم همیشه می‌گفت: «اگر فقط یک هفته در خانه بمانم و مواد به دستم نرسد، تقویت می‌شوم و این دوره خماری را می‌گذرانم و مشکل حل می‌شود.»

باید بگویم مسافران اگر نمی‌توانند مصرفشان را کنار بگذارند، نه بی‌اراده‌اند و نه بی‌غیرت؛ بلکه آن‌ها با یک «بیماری» دست و پنجه نرم می‌کنند و می‌ترسند که اگر مصرف نکنند، دچار خماری شوند. حتی گفته‌اند درد خماری، ده‌ها برابر از درد زایمان که اکثر خانم‌ها تجربه کرده‌اند سخت‌تر است.

مسافر من هم می‌گفت: «اگر من در خانه باشم، تمام است؛ یک هفته مواد را کنار می‌گذارم.» من برای این هدف از کارم گذشتم و از همه چیز صرف‌نظر کردم. او را یک هفته در خانه نگه داشتم؛ بهترین غذاهای مقوی و انواع مغزیجات را فراهم کردم تا هر طور شده این مسیر را طی کند. اما دقیقاً بعد از یک هفته، به محض اینکه بیرون رفت، دوباره شروع به مصرف کرد.

من این مثال را در مشاوره‌ تازه‌واردین می‌گویم؛ چون مسافرم به من گفت: «سه چهار روز از کاشان دور باشیم تا من ترک کنم و هیچ مشکلی پیش نیاید؛ به خدا مشکل تمام می‌شود و من مواد را کنار می‌گذارم.» ما حتی با هواپیما سفر کردیم تا نتواند با خود موادی داشته باشد! دو روز در محیطی دور از همه بودیم و همه چیز خوب پیش می‌رفت، دو روز گذشته بود و کم‌کم علائم خماری سراغش آمد. روز سوم می‌گفت حالش بد است. رفته بودیم حرم؛ من برگشتم و او گفت: «بگذار من دوباره برگردم تا کمی زمان بگذرم.» تنهایی به حرم رفت، اما با حالی نسبتاً بد. وقتی برگشت، دیدم شنگول است! پرسیدم چه شده؟ گفت: «هیچی! وقتی از حرم برگشتم و داشتم دور فلکه‌ها می‌گشتم تا سلامی به آقا بدهم و به هتل برگردم، یکی در گوشم گفت: تریاک، هروئین، شیشه، شیره؛ هر چه می‌خواهی داریم!»

خب، این هم از تقدیر خدا؛ چون او در مسیر درستی نبود و خواسته‌اش قوی نشده بود، و چون من هم اصرار زیادی می‌کردم که ترک کند، انگار خدا در مشهد کسی را سر راهش قرار داد. شاید بپرسید چرا بین این همه آدم، یک نفر باید بیاید پیش او و این حرف را بزند؟ واقعیت این بود که او خرید کرد، مقداری هروئین گرفت و به خانه آمد و دوباره مصرف کرد.

تجربه من این بود. خداروشکر حالا می‌فهمم که در کمپ‌ها هم همین اتفاق می‌افتد؛ چون همان سقوط آزاد، سم‌زدایی یا تعویض خون است و تمام مشکلات روش‌های سنتی را دارد. ما می‌گوییم خداوند وقتی انسان را خلق کرد، او را در دوراهی قرار داد؛ راه شر و راه خیر. خداوند در دو جهت به دنبال ماست، چون قدرت اختیار را به ما داده است. مسافر من چون در مسیر مناسبی نبود و خواسته‌اش ضعیف بود، در مشهد با کسی برخورد کرد که او را به مسیر اشتباه برد. از طرفی دوستانی داشت که من به هیچ وجه نمی‌توانستم آن‌ها را از او جدا کنم تا او ترک کند؛ چون آن زمان هنوز قبل از کنگره بودیم و آگاهی نداشتیم.

اما وقتی وارد کنگره شدیم، همه چیز تغییر کرد. چون مسیر کنگره درست بود، خواسته مسافرم قوی شد و من هم با تمام وجود خواستم در کنارش باشم و تغییر کنم. در چهار ماه سفر، دیدم بدون اینکه من تلاشی کرده باشم، دیگر هیچ ردی از آن دوستان قدیمی در زندگی‌اش نیست. مسافر من روش DST را تجربه کرد. شاید سفرش کمی طول کشید، چون دوران سازگاری‌اش سخت‌تر بود؛ اما در نهایت، سیزده ماه و بیست و چهار روز سفر کرد و با داروی شفابخش OT، خداروشکر بعد از این مدت، گل رهایی را از دستان مبارک جناب مهندس دریافت کرد.

زیبایی روش DST در این است که حال آدم را واقعاً درست می‌کند. دارو را کم و زیاد می‌کنند، تیپر می‌کنند، به سمت بالا می‌روند و سپس به سمت پایین می‌آیند. دقیقاً وقتی دارو به نقطه تعادل می‌رسد، حال مسافر و همسفرش خوب می‌شود. مسافرم یادم هست وقتی مصرفش به یک سی‌سی رسید، به من می‌گفت: «حالم در هر وعده با یک سی‌سی، خیلی بهتر از زمانی است که پنج و نیم سی‌سی مصرف می‌کردم.»

خداروشکر می‌کنم بابت وجود جناب مهندس در این بعد از زندگی. سپاسگزارم که به من و مسافرم این اجازه داده شد تا روی این صندلی‌ها بنشینیم و آموزش بگیریم. در پایان، صحبتم را با ارتباط این دستور جلسه با «لژیون سردار» و «جشن گلریزان» که در پیش داریم، به پایان می‌برم. این دستور جلسه، «اصلاح ساختار» و «بخشیدن» را به ما یاد می‌دهد و جلسه سردار و جشن گلریزان، در واقع نمایش عملی و واقعی همین دستور جلسه است. امیدوارم جشن پرباری داشته باشیم، تمام توانمان را به کار ببندیم و سربلند باشیم. ممنون که به صحبتهای من گوش دادید.

در ادامه رهایی سی سی‌دی همسفر صدیقه رهجوی راهنما همسفر سمیه

 رهایی چهل سی‌دی همسفر فرزانه رهجوی راهنما همسفر بهاره

مرزبانان کشیک: همسفر زهره و مسافر احمد
تایپیست: همسفر فهیمه رهجوی راهنما همسفر فریبا (دبیر دوم سایت)
عکاس: همسفر نگار رهجوی راهنما همسفر لیلی (لژیون چهارم)
ویرایش: راهنمای تازه‌واردین همسفر مرضیه (نگهبان سایت)
ارسال: مرزبان خبری همسفر انسیه
همسفران نمایندگی کاشان

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .