English Version
This Site Is Available In English

ارزش خدمت و جایگاه دانایی در مسیر بخشش است

ارزش خدمت و جایگاه دانایی در مسیر بخشش است

یازدهمین جلسه از دور سی و چهارم، از کارگاه آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ ویژه مسافران آقا به نمایندگی لویی پاستور با استادی راهنمای محترم آقا عماد  و نگهبانی مسافر روح الله و دبیری مسافر حسن با دستور جلسه « متد DST و تجربه من از روش های دیگر » در روز دوشنبه مورخ 18 آبان 1405 راس ساعت 17:00 آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد
سلام دوستان، عماد هستم یک مسافر.
خداوند را شاکرم که بار دیگر فرصت حضور در جمع خوبان کنگره را به من عطا کرد. همچنین از نگهبان محترم جلسه سپاسگزارم که فرصت خدمت را در اختیار من قرار دادند. از اعضای محترم لژیون سردار نمایندگی پاستور نیز تشکر می‌کنم که این افتخار را به من دادند تا به نمایندگی از این عزیزان در این جایگاه حضور داشته باشم.
در مورد لژیون سردار باید بگویم که واقعاً موضوع قابل تأملی است. من همیشه تصور می‌کردم افرادی که مبالغ بیشتری به کنگره کمک می‌کنند، طبیعتاً جایگاه بالاتری دارند؛ اما به‌تدریج متوجه شدم که گاهی میزان فشاری که انسان برای انجام یک کار تحمل می‌کند، اهمیت بیشتری دارد. چراکه برای رشد کردن، انسان باید فشار و درد را تجربه کند. من این موضوع را به‌تازگی در زندگی خود بهتر درک می‌کنم.
به یاد دارم زمانی که آقای پهلوان نورعلی، راهنمای محترم، آمدند و برای مراسم بزرگداشت آقای مهندس که قرار بود هزینه آن پرداخت شود، به‌راحتی مبلغ ۱۱۰ میلیون تومان را با کارت پرداخت کردند. در حالی که من برای پرداخت مبلغ پنج یا شش میلیون تومان، تمام وجودم می‌لرزید. با خودم فکر می‌کردم که اگر این مبلغ را پرداخت کنم، پس از آن چه اتفاقی برای سایر کارها و هزینه‌های زندگی‌ام خواهد افتاد؟ هزینه‌های دیگرم را چگونه تأمین کنم؟ به‌عبارتی، فشار زیادی را در درون خود احساس می‌کردم.
از طرفی، شخصی را به یاد دارم که علاقه بسیار زیادی داشت به جایگاه پهلوانی برسد و حتی برای این موضوع گریه می‌کرد؛ اما شرایط لازم را نداشت. درآمدش بسیار پایین بود و نقدینگی مناسبی در اختیار نداشت. با این حال، در همان شرایطی که با مشکلات جدی روبه‌رو بود، صاحب‌خانه قصد داشت او را از خانه بیرون کند و با پول پیشی که در اختیار داشت، به‌سختی می‌توانست مکانی برای زندگی پیدا کند. در همان شرایط، وام گرفت و مبلغی را به کنگره کمک کرد.
من واقعاً متعجب بودم که چگونه ممکن است فردی با وجود این همه مشکلات، چنین کاری انجام دهد. اما به نظرم موضوع اصلی، میزان دانایی و سطح درک انسان است.
من خودم بارها تجربه کرده‌ام که هر خدمتی در کنگره انجام می‌دهم، خیر و برکت آن به شکل شگفت‌انگیزی به زندگی‌ام بازمی‌گردد؛ بسیار بیشتر از آن چیزی که تصور می‌کنم.
برای مثال، ممکن است کسی بگوید راهنمایی که هفته‌ای سه روز از کار، زندگی، استراحت و بودن در کنار خانواده خود می‌گذرد و به کنگره می‌آید و اینجا می‌نشیند، چرا چنین کاری انجام می‌دهد؟ اما همین راهنمای کنگره ۶۰، شاید ده سال یا بیشتر است که به کنگره می‌آید و حضورش در این سه روز هفته قطع نشده است. علاوه بر آن، در ساختمان سیمرغ، پارک طالقانی و مکان‌های دیگری نیز مشغول خدمت است.

حالا تصور کنید، خدای ناکرده، فرزند نوجوان کسی به هروئین یا شیشه اعتیاد پیدا کند. در چنین شرایطی، آن پدر یا مادر حاضر است چه چیزی بدهد تا سلامتی فرزندش بازگردد؟
قطعاً اگر انسان خردمندی باشد، می‌گوید تمام دارایی‌ام را می‌دهم؛ هر آنچه را که تاکنون به دست آورده‌ام، هرچه دارم و ندارم و حتی باقی‌مانده عمرم را می‌دهم، فقط برای اینکه این عزیزم دوباره به زندگی طبیعی و شرایط عادی بازگردد و دیگر او را در آن وضعیت اسفبار نبینم.
بنابراین، من به این درک می‌رسم که اگر روزی دنیا روی دیگر خود را به من نشان دهد، برای شکرگزاری بابت همین سلامتی، حاضرم تمام هستی خود را ببخشم؛ چه از نظر مالی، چه از نظر زمانی و چه از نظر انرژی.
وقتی انسان به چنین سطحی از خرد و دانایی می‌رسد، دیگر پولی که پرداخت می‌کند، زمانی که اختصاص می‌دهد و انرژی‌ای که در این مسیر صرف می‌کند، در برابر سلامتی‌ای که پیش‌تر در کنگره به دست آورده است، چندان به چشم نمی‌آید.
در واقع، این عزیزان مزد خدمت خود را پیش‌تر گرفته‌اند؛ چراکه سلامتی و فرصتی که برای بازگشت به زندگی طبیعی به دست آورده‌اند، ارزشی بسیار فراتر از تمام این هزینه‌ها دارد.
در پایان، از تمامی اعضای محترم لژیون سردار سپاسگزارم و از اینکه به صحبت‌های من گوش دادید، صمیمانه تشکر می‌کنم.

در خصوص دستور جلسه و دستاوردهای علمی متد DST
DST مخفف چند واژه است و هر یک از حروف آن می‌تواند معانی مختلفی داشته باشد.
حرف D به معنای دژاکام است؛ زیرا این متد توسط آقای مهندس حسین دژاکام ابداع شده و به نام ایشان نام‌گذاری شده است. همچنین D می‌تواند به معنای ضریب ۰٫۸ باشد. عدد ۰٫۸ را اگر در هر عددی ضرب کنیم، حاصل، همان عدد منهای ۲۰ درصد آن خواهد بود. به بیان دیگر، یک‌پنجم از آن عدد کم می‌شود. این مفهوم نیز در نام DST نهفته است.
حرف S به معنای استپ یا پله است و می‌تواند به معنای سیستم نیز باشد؛ یعنی سیستم دژاکام.
حرف T در انتهای این عبارت، به معنای تایم یا زمان است. همچنین می‌تواند به مفهوم تیپرینگ (Tapering)، یعنی کاهش تدریجی دارو، اشاره داشته باشد. T به معنای تن یا ده ماه نیز به کار رفته است؛ زیرا حداقل زمان بازتوانی فرد مصرف‌کننده مواد مخدر، ده ماه در نظر گرفته شده است.
بنابراین، هر یک از حروف این نام چندین مفهوم را در خود جای داده‌اند که آقای مهندس برای نام‌گذاری این متد در نظر گرفته‌اند.
اما این متد چگونه عمل می‌کند؟
پیش از آنکه آقای مهندس دژاکام این روش را کشف کنند، صورت‌مسئله اعتیاد به‌درستی مطرح نشده بود. همه می‌پرسیدند: چه‌کار کنیم که فرد معتاد دیگر مواد مصرف نکند؟ برای مثال، فردی هروئین مصرف می‌کند؛ چه‌کار کنیم که مصرف آن را متوقف کند؟
اما پاسخ مسئله به این سادگی نبود؛ زیرا مصرف نکردن مواد مخدر به‌تنهایی باعث نمی‌شود که فرد به سلامتی بازگردد. حتی ممکن است وضعیت او بدتر از قبل شود.
بسیاری از افرادی که ترک‌های طولانی‌مدت داشته‌اند، با این واکنش خانواده مواجه شده‌اند که: «زمانی که مصرف می‌کردی، وضعیتت بهتر بود؛ برو و دوباره مصرف کن.»
بنابراین، قطع مصرف و منفی شدن آزمایش مواد، به‌هیچ‌وجه پاسخ کامل مسئله اعتیاد نیست. به‌خصوص اینکه داروهایی مانند متادون و برخی داروهای دیگر، از جمله آمپول‌های نالترکسون، که در روش‌های قبلی استفاده می‌شدند، می‌توانستند عوارض و خطرات جدی به همراه داشته باشند و حتی در مواردی فرد را تا مرز مرگ پیش ببرند.


آقای مهندس با ارائه روش DST، صورت‌مسئله را به‌درستی مطرح کردند. ایشان به این موضوع پرداختند که در بیماری اعتیاد، کدام قسمت از وجود انسان دچار تخریب شده است.
پاسخ این بود که در بخش جسم، سیستم بیوشیمیایی بدن، یعنی تولیدکننده‌های نوروترانسمیترها و واسطه‌های عصبی، دچار اختلال شده‌اند.
حال خوش انسان به واسطه همین مواد شیمیایی و واسطه‌های عصبی ایجاد می‌شود. بدن ما موادی مانند دینورفین، اندورفین و دوپامین تولید می‌کند که در احساس سرخوشی، لذت و آرامش نقش دارند و عملکردهای مختلف بدن را تنظیم می‌کنند.
برای مثال، اگر بخواهم به خواب بروم، باید این مواد با یکدیگر ترکیب شوند و شرایط لازم برای ایجاد خواب فراهم شود. اگر بخواهم احساس نشاط و سرحالی داشته باشم، باید سروتونین در مغزم آزاد شود تا احساس سرخوشی کنم.
این مواد، بخشی از سیستم طبیعی بدن ما هستند؛ اما بر اثر مصرف مواد مخدر، به‌تدریج تولید طبیعی آن‌ها دچار اختلال می‌شود. علت این است که ساختار مولکولی مواد مخدر شباهت‌هایی به مواد طبیعی و واسطه‌های عصبی بدن دارد و مصرف مداوم آن‌ها باعث می‌شود بدن به‌تدریج تولید طبیعی این مواد را کاهش دهد و حتی سازوکار تولید آن‌ها را فراموش کند.
در نتیجه، زمانی که مصرف مواد را قطع می‌کنیم، بدن دیگر به میزان کافی این مواد را در اختیار ندارد تا بتواند عملکرد طبیعی خود را حفظ کند. این کمبود، باعث بروز تمام عوارضی می‌شود که ما آن را خماری می‌نامیم؛ موضوعی که دوستان حاضر در این جمع به‌خوبی با آن آشنا هستند و نیازی به توضیح بیشتر ندارد.
حال سؤال این است که چگونه این مواد دوباره به حالت طبیعی بازمی‌گردند؟
آیا اگر فردی مصرف مواد را قطع کند و ده یا بیست سال صبر کند، سیستم بدن او به حالت طبیعی بازمی‌گردد؟
تجربه انسان نشان داده است که صرفاً با قطع مصرف، این اتفاق به‌درستی رخ نمی‌دهد. با قطع مصرف و استفاده از انواع داروهایی که پیش از متد DST وجود داشتند، فرد لزوماً به وضعیت اولیه خود بازنمی‌گردد. او ممکن است فقط شرایط خماری را تحمل کند و به آن عادت کند، اما این به معنای درمان شدن نیست.
این موضوع مربوط به بخش جسم انسان بود؛ اما در بخش روان و جهان‌بینی نیز تخریب‌هایی به وجود آمده است که حتماً باید مورد توجه قرار بگیرند.
ما می‌دانیم که در متد DST، دارو حداقل طی ده ماه، به‌صورت تدریجی و پله‌ای به فرد داده می‌شود و مقدار آن به‌تدریج کاهش می‌یابد تا به صفر برسد. در این فرایند، بدن فرصت پیدا می‌کند تا دوباره تولید مواد طبیعی و سرخوش‌کننده موردنیاز خود را آغاز کند؛ موادی که در اثر مصرف مواد مخدر، تولید طبیعی آن‌ها دچار اختلال شده بود.
اما این موضوع به‌تنهایی کافی نیست.
زیرا فردی که مواد مخدر مصرف کرده است، دست‌کم یک بار این تجربه را داشته که وقتی حالش خراب بوده، مثلاً از مسئله‌ای ناراحت شده، زندگی به او فشار آورده، یکی از عزیزانش را از دست داده یا با مشکلات مالی مواجه شده است، به سراغ مواد مخدر رفته و پس از مصرف، حالش بهتر شده و احساس سرخوشی کرده است.
در واقع، مواد مخدر برای او نقش جایگزین داشته و باعث شده است که دردهای روحی و روانی خود را به‌طور موقت فراموش کند.
بنابراین، این تجربه در ذهن فرد باقی می‌ماند و اگر دوباره در شرایط بحرانی روحی و روانی قرار بگیرد، اولین فکری که به ذهنش می‌رسد این است که به سراغ مواد مخدر برود تا حالش را بهتر کند.
به همین دلیل، در اینجا موضوع دانایی اهمیت پیدا می‌کند. باید در نگرش فرد تغییر ایجاد شود؛ مسئله‌ای که آموزش جهان‌بینی در کنگره ۶۰ به آن می‌پردازد و به حل آن کمک می‌کند.
پس با متد DST، فرایند درمان هم در بخش جسم و هم در بخش روان اتفاق می‌افتد و هدف، رسیدن به درمانی واقعی و پایدار است.
این متد تنها در زمینه درمان اعتیاد دستاورد نداشت. در ادامه، آقای مهندس دژاکام از طریق بازخوردهایی که از افراد درمان‌شده دریافت می‌کردند، متوجه شدند که برخی از این افراد، در صورت ابتلا به بیماری‌های دیگر نیز بهبودهایی را تجربه می‌کنند.
برای مثال، گزارش‌هایی از بهبود برخی سرطان‌ها و بیماری‌هایی که پیش‌تر لاعلاج تلقی می‌شدند، دریافت شد. این موضوع به تغییرات بیان ژن‌ها و ریشه‌های مرتبط با آن نسبت داده می‌شد و در جریان درمان با متد DST مورد توجه قرار گرفت.
در حال حاضر نیز این موضوع به‌عنوان یکی از دستاوردهای مطرح‌شده درباره متد DST مورد توجه قرار دارد.
در پایان، از اینکه به صحبت‌های من گوش دادید، سپاسگزارم.

ضبط و تایپ: مسافر جواد (لژیون 11)
عکس: مسافر جواد (لژیون 11)
ویرایش و ارسال: (گروه سایت نمایندگی لوئی پاستور)

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .