جلسه هفتم از دوره سی و پنجم سری کارگاههای آموزشی، عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی رودهن ویژه مسافران، با استادی راهنمای محترم مسافرفرید، نگهبانی مسافر اکبر و دبیری مسافر فرهاد با دستور جلسه (متدDST و تجربه شما از روش های دیگر) در تاریخ دوشنبه هجدهم آبان ماه سال ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان فرید هستم یک مسافر.
تمام عناصر شبهافیونی و این چهار عنصر در درون بدن ما وجود دارند؛ عناصری مانند هیدروژن، نیتروژن، کربن و اکسیژن. فقط شکل هندسی آنها متفاوت است. این عناصر به واسطه مصرف مواد، از تعادل خارج میشوند و کنترل انسان، از جمله جهانبینی و بسیاری از مسائل دیگر، از دست او خارج میشود.
از آنجا که کنگره مکانی علمی و آموزشی است، ناچار شدم از دریچه علم وارد شوم تا بتوانم با علم DST آشنا شوم. اگر بخواهم کمی دلیتر درباره DST صحبت کنم، آن را در سه بخش تقسیمبندی میکنم: بخش فردی، بخش خانواده و بخش جامعه.
DST در درون من نظم را به وجود آورد. وقتی وارد کنگره شدم، فکر میکردم DST فقط داروی OT است و صرفاً به روش درمان و مسیر درمان اعتیاد مربوط میشود؛ اما وقتی سفرم را آغاز کردم، متوجه شدم که هفتهای ۹ ساعت در کنگره حضور دارم، اینجا مینشینم و سکوت میکنم و همین سکوت کردن نیز بخشی از DST است. در اینجا سکوت کردن را یاد میگیرم، سر ساعت آمدن را یاد گرفتم، خوابم تنظیم شد و ساعت غذا خوردنم نیز نظم پیدا کرد.
DST مسائل بسیار زیادی را در درون من درمان کرد. حتی همین که سعی کردم زبالههای روزانهام را کمتر در خیابان بریزم، نشاندهنده تأثیر این متد در زندگی من است. متد DST آرامآرام تمام این مسائل را کنار هم جمع کرد و به من نظم بخشید.
من حتی در خواب هم نمیدیدم که روزی برسد که دیگر مواد مصرف نکنم. یکی از آرزوهایم این بود که بتوانم روزی در زندگی بدون مصرف مواد زندگی کنم. خب، این نشاندهنده آن است که DST برای من یک معجزه بوده است.

در مورد بخش خانواده، متد DST و آموزشهای جهانبینی کمک بسیار زیادی به من کردند. من جهانبینی بسیار ناپسندی داشتم؛ بهطوریکه شبها وقتی پدرم میخوابید، با خودم میگفتم: این کی میرود تا من از دست خروپف کردنهایش راحت شوم؟ یا مادرم را آنقدر عصبانی میکردم که راهی بیمارستان میشد.
اما درمان اعتیاد و متد DST من را به جایی رساند که امروز خروپف پدرم برای من مانند لالایی است. اگر صدای خروپف او را بشنوم، نگران میشوم، از خواب بیدار میشوم و میروم تا ببینم نفس میکشد یا نه. یا وقتی مادرم عصبانی میشود، تا او را نخندانم و حالش را خوب نکنم، دست از سرش برنمیدارم.
یک جمله از جناب مهندس همیشه در ذهن من مانده است؛ جملهای که وقتی وارد کنگره شدم، از ایشان شنیدم. ایشان فرمودند: «ما با حال خرابترین افراد جامعه کاری میکنیم که پهلوان خانواده خودشان شوند.»
من این موضوع را آرامآرام در وجود خودم احساس میکنم و در بسیاری از بچههای کنگره نیز دیدهام که واقعاً این اتفاق در وجودشان رخ داده است. خدا را صد هزار مرتبه شکر میکنم بابت تمام این تغییرات.
در بخش جامعه، یکی از مواردی که میتوانیم به آن اشاره کنیم، الگوی رفتاری ما است. برای مثال، من در رانندگی تغییرات زیادی را تجربه کردهام. کنگره با متد DST مستقیماً چیزی درباره رانندگی به من آموزش نداده است؛ اما وقتی به کنگره میآیی، درک میکنی و آموزش میگیری، از دست نیروهای بازدارنده و اهریمنی رها میشوی و همین موضوع باعث میشود در مسیر درست قرار بگیری.
در نتیجه، بسیاری از مسائل زندگی، مانند رانندگی، آداب معاشرت، رفتار و اخلاق، بهمرور اصلاح میشوند و آرامش نصیب انسان میشود.
ما در زندگی تلاش میکنیم، لباس میپوشیم و غذا میخوریم؛ اما در نهایت میخواهیم به چه چیزی برسیم؟ هدف این است که بتوانیم به آرامش قلبی دست پیدا کنیم. کنگره دقیقاً همین آرامش را به ما میدهد. به مرور زمان، در طول ۱۰ الی ۱۱ ماه، این رهایی، حال خوب و آرامش را به ما هدیه میدهد.
اگر آرامش داشته باشم، میتوانم به همهچیز برسم؛ میتوانم به پول، حال خوب و بسیاری از خواستههای دیگر زندگی دست پیدا کنم.
استاد عشق، آقای مهندس، با استفاده از سیدیها، آموزشها و وادیها، من را همگام کردند تا بتوانم این مسیر را طی کنم و به وادی عشق برسم.
میخواهم صحبتهایم را با شعری از مولانا به پایان برسانم:
«ره آسمان درون است، پر عشق را بجنبان؛
پر عشق چون قوی شد، غم نردبان نماند.»
ممنونم به صحبت های من توجه نمودین.

عکاس:مسافر امید
تایپ و ویرایش: مسافر منصور
تنظیم و ارسال: مسافر عرفان
- تعداد بازدید از این مطلب :
178