English Version
This Site Is Available In English

نگهبان کسی است که امانت جان دیگران را پاس می‌دارد

نگهبان کسی است که امانت جان دیگران را پاس می‌دارد

دو عبارتی که در کنگره60 برای معرفی آقای مهندس دژاکام بیشترین کاربرد را دارند بنیان کنگره60 و نگهبان کنگره60 هستند و راهنمای درمان آقای وحید افکاری در باب کلمه نگهبان مقاله‌ای تنظیم کردند که تقدیمتان می‌شود.

 

در نگاه قرآن، انسان موجودی است که همواره در معرض لغزش و فراموشی قرار دارد. خداوند در آیات متعدد، هم به «نگهبانی» از انسان اشاره کرده و هم به «قدردانی» به‌عنوان یکی از ارکان بندگی. این دو مفهوم، در کنار هم، راهی برای فهم جایگاه کسانی می‌گشاید که در مسیر هدایت و رهایی دیگران گام برمی‌دارند.

قرآن، خداوند را نخستین و بزرگ‌ترین نگهبان معرفی می‌کند:
«اللّهُ حَفیظٌ عَلَیهِم» (خداوند بر آنان نگهبان است).
همچنین فرشتگان را نگهبانان انسان می‌داند و پیامبران را نگهبانان هدایت. اما قرآن به انسان‌ها نیز اجازه می‌دهد که در حدّ توان خویش، نگهبان یکدیگر باشند. کسی که راه را به گم‌گشته‌ای نشان دهد، دست افتاده‌ای را بگیرد یا نوری در تاریکی روشن کند، در حقیقت بخشی از آن نگهبانی الهی را بر دوش گرفته است.
در سوره‌ی عصر، خداوند انسان را در خسران می‌بیند مگر کسانی که ایمان آورند، عمل صالح انجام دهند و یکدیگر را به حق و صبر سفارش کنند. این «سفارش به حق» خود نوعی نگهبانی از جان و ایمان دیگری است. نگهبان، در این معنا، کسی است که نمی‌گذارد دیگری در ورطه‌ی نابودی فرو رود؛ چه این ورطه اعتیاد باشد، چه غفلت، چه یأس.

قدردانی یا «شکر» در قرآن، تنها یک احساس نیست؛ یک عمل و یک مقام است. خداوند می‌فرماید:
«لَئِن شَکَرتُم لَأَزیدَنَّکُم»
اگر شکر کنید، بر شما می‌افزایم.
شکر، هم نسبت به خداوند واجب است و هم نسبت به کسانی که واسطه‌ی خیر شده‌اند. پیامبر اکرم (ص) فرموده‌اند که کسی که از مردم سپاسگزاری نکند، از خدا نیز سپاسگزاری نکرده است. قرآن، کسانی را که نعمت را فراموش می‌کنند و کفران می‌ورزند، سرزنش می‌کند. قدردانی، در حقیقت، اعتراف به این حقیقت است که هیچ خیری بی‌سبب به ما نرسیده و پشت هر رهایی، دستی بوده است.

از دیدگاه قرآن، نگهبان حقیقی کسی است که با علم، صبر و اخلاص، دیگران را از تاریکی به‌سوی روشنایی می‌برد. چنین کسی، نعمتی از جانب خداوند است. قدردانی از او، نه پرستش او، بلکه سپاسگزاری از آن دستی است که خداوند از طریق او گشوده است.
اگر نگهبان نبود، بسیاری در ظلمت می‌ماندند. قرآن خود می‌گوید که خداوند برخی را وسیله‌ی هدایت برخی دیگر قرار می‌دهد. قدردانی از چنین نگهبانی، در حقیقت قدردانی از ربوبیّت الهی است که از مسیر یک انسان، جان‌های بسیاری را نجات داده است.

از نگاه قرآن، نگهبان کسی است که امانتِ جان دیگران را پاس می‌دارد و قدردانی، پاسخی است که قلبِ آگاه در برابر این امانت‌داری سر می‌دهد.
شکرِ نگهبان، شکرِ خداست؛
و فراموشی او، آغازِ فراموشیِ نعمت.
هر رهجویی که امروز در روشنایی ایستاده، باید بداند که این روشنایی بی‌سبب نبوده است. و قدردانیِ صادقانه، همان گامی است که قرآن از بنده‌ی آگاه انتظار دارد.

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .