English Version
This Site Is Available In English

متد DST الگویی برای حرکت تدریجی و رسیدن به حال خوش است

متد DST الگویی برای حرکت تدریجی و رسیدن به حال خوش است

جلسه دهم از دوره پنجم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی سیرجان به استادی همسفر فهیمه، نگهبانی همسفر الهام و دبیری همسفر حمیده با دستور جلسه «DST و تجربه من از سایر روش‌ها» روز یکشنبه ۱۷ آبان‌ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به‌کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

در ابتدا شاکر خداوند هستم و از مهندس حسین دژاکام بنیان جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰  بابت فراهم کردن این بستر پر از آموزش تشکر می‌کنم یاد و خاطره ایشان همیشه در ذهن و قلبم زنده خواهد ماند.

دستور جلسه امروز «متد DST و تجربه من از سایر روش‌ها» است. اعتیاد از گذشته تاکنون یکی از بزرگ‌ترین معضلات بشر بوده است. سال‌ها جوامع انسانی به دنبال راهی برای رهایی از این مشکل بودند، اما به دلیل نداشتن شناخت کافی از انسان و ماهیت اعتیاد در دستیابی به راه‌حل مؤثر موفق نمی‌شدند تا اینکه در سال ۱۳۷۶ متد DST توسط مهندس حسین دژاکام ابداع شد روشی که بر اساس قوانین حاکم بر طبیعت و اصل حرکت تدریجی بنا شده است.

این روش برخلاف بسیاری از روش‌های دیگر که بر قطع یکباره مصرف مواد تأکید داشتند به جسم انسان فرصت می‌دهد تا به‌آرامی و به‌صورت اصولی بازسازی شود و درمان صورت بگیرد، همان‌طور که مهندس دژاکام معتقد بودند، یک مصرف‌کننده یک‌شبه به مصرف‌کننده تبدیل نشده است که بخواهد یک‌شبه نیز مصرف خود را قطع کند‌؛ بنابراین زمان در این روش نقش بسیار مهمی دارد.

در متد DST با استفاده از داروی مناسب، مقدار مناسب و زمان مناسب، فرصت بازسازی به جسم داده می‌شود. کلمه DST از سه واژه تشکیل شده‌است. حرف D مخفف دژاکام، حرف S مخفف Step به معنای پله و حرف T مخفف Time به معنای زمان است. در این متد، هر پله ۲۱ روز است و طول دوره درمان حدود ۱۰ تا ۱۱ ماه است. داروی مورد استفاده شربت OT است؛ درواقع این روش به ما می‌آموزد که داروی مناسب، مقدار مناسب و زمان مناسب، سه عامل مهم در مسیر درمان هستند؛ به‌گونه‌ای که مقدار دارو متناسب با شرایط هر مسافر و توسط راهنما تعیین می‌شود.

اگر بخواهم از تجربه خودم درباره سایر روش‌های ترک اعتیاد صحبت کنم ابتدا باید خدا را شکر کنم که مسافر من روش‌های مختلفی را تجربه کرد؛ زیرا اگر آن روش‌ها را امتحان نکرده بود، شاید هیچ‌وقت به حقانیت و ارزش متد DST پی نمی‌برد و به این اندازه قدر این روش را نمی‌دانست شاید برای افرادی که تجربه روش‌های دیگر را نداشته‌اند، متد DST روشی ساده به نظر برسد؛ اما خانواده‌هایی که ترک‌های ناموفق و سختی‌های آن را تجربه کرده‌اند، بهتر می‌توانند به عظمت این روش پی ببرند.

مسافر من پیش از ورود به کنگره۶۰ روش‌های مختلفی را برای قطع مصرف مواد امتحان کرده بود یکی از این روش‌ها استفاده از قرص‌های مختلف تحت نظر یک پزشک اعصاب و روان بود آن زمان تصور می‌کردیم، چون مصرف تریاک را کنار گذاشته و به‌جای آن قرص مصرف می‌کند در حال ترک است و از این بابت خوشحال بودیم؛ اما پس از ورود من به کنگره متوجه شدم که مصرف این قرص‌ها چه‌بسا تخریب بیشتری برای او به همراه داشته است این روش نیز سرانجام موفقیت‌آمیز نبود و زمانی که در محیطی قرار گرفت که افراد دیگری مشغول مصرف مواد بودند، نتوانست در برابر وسوسه مقاومت کند و دوباره مصرف را آغاز کرد.

آخرین روشی که مسافر من برای رهایی از اعتیاد انتخاب کرد، سقوط آزاد بود او از مصرف مواد خسته شده بود و تصمیم داشت به هر شکل ممکن تریاک را کنار بگذارد حدود ۲۰ روز مصرفی نداشت؛ اما در این مدت حال جسمی بسیار نامساعدی داشت شب‌ها نمی‌توانست بخوابد و گاهی دچار حالت‌ها‌یی شبیه تشنج می‌شد شرایط به‌قدری سخت بود که من نیز از دیدن وضعیت او بسیار نگران شده بودم خوشبختانه در همان روزها، یکی از دوستانش که از قبل با مسافر من آشنایی داشتند او را بیرون دیده و درباره روش DST و کنگره ۶۰ با او صحبت کرده بودند، وقتی مسافر من به خانه آمد و این موضوع را مطرح کرد بسیار خوشحال بود؛ اما من در دلم با خود می‌گفتم این هم مانند روش‌های قبلی است و احتمالاً به نتیجه نخواهد رسید؛ با این حال وقتی وارد کنگره شدم و محیط آن، صحبت‌ها، آموزش‌ها، استادان و رهایی مسافران را دیدم کم‌کم متوجه شدم که شاید اینجا همان مکانی باشد که مسافر من بتواند به خواسته قلبی خود، یعنی رهایی از اعتیاد برسد. گاهی با خودم فکر می‌کنم اگر مسافر من در آن زمان با کنگره60 آشنا نمی‌شد، چه سرنوشتی در انتظار او بود.

به نظر من متد DST فقط در درمان اعتیاد کاربرد ندارد، بلکه در زندگی شخصی من نیز تأثیرات زیادی داشته است و این روش به من آموخت که برای انجام هر کاری باید آرام‌آرام و قدم‌به‌قدم حرکت کنم من همیشه انسان عجولی بودم و می‌خواستم خیلی زود به خواسته‌هایم برسم اگر به هدفی سریع دست پیدا نمی‌کردم، ناامید می‌شدم و تصور می‌کردم نمی‌توانم به آن برسم؛ اما متد DST در وجود من امید ایجاد کرد و به من آموخت که رسیدن به هر هدفی نیازمند زمان و حرکت تدریجی است.

این روش برگرفته از الگویی است که در طبیعت وجود دارد؛ همان‌طور که یک درخت برای رشد و به ثمر رسیدن به زمان نیاز دارد و یک کشاورز برای به دست آوردن محصول باید صبر کند ما نیز برای رسیدن به خواسته‌هایمان باید زمان لازم را در نظر بگیریم. اگر بخواهم ورزشکار خوبی باشم، باید از پایه شروع کنم و به‌تدریج توانایی خود را افزایش دهم.

در سال‌هایی که مسافر من مصرف‌کننده بود، افکار و حس‌های منفی زیادی در وجودم شکل گرفته بود که مانند مواد مخدر‌ به‌تدریج به من آسیب می‌زدند با ورود به کنگره و دریافت آموزش‌ها متوجه شدم که می‌توانم آرام‌آرام به تزکیه و پالایش خود بپردازم و به حال خوش و جایگاه واقعی انسانی خود نزدیک شوم.

یکی دیگر از تأثیرات این آموزش‌ها برای من یادگیری صفت بخشندگی بود اگر بخواهم انسانی بخشنده باشم؛ باید به‌تدریج روی خودم کار کنم. زمانی که تازه وارد کنگره شده بودم، شاید برایم سخت بود که حتی مبلغی در سبد کمک‌های کنگره قرار دهم یا از طریق کارت بانکی مشارکت کنم؛ اما به‌مرور و با آموزش‌هایی که گرفتم، توانستم این ویژگی را در خودم تقویت کنم.

در یکی از جلسات لایو مهندس دژاکام در سال ۱۴۰۳ ایشان در پایان برنامه شال و قرآن پهلوانی را به افرادی که در مسیر بخشندگی و خدمت قدم برداشته بودند اهدا کردند شادی و انرژی ایشان در آن لحظات برای من بسیار تأثیرگذار بود ایشان فرمودند: «افرادی که بخشش می‌کنند، انسان‌هایی بیدار و هوشیار هستند.»، همچنین توضیح دادند که اعضای لژیون سردار با مشارکت و بخشندگی خود کمک می‌کنند تا کنگره۶۰ شعب بیشتری تأسیس کند، بودجه‌های تحقیقاتی فراهم شود و فعالیت‌های علمی و پژوهشی گسترش پیدا کند؛ در نتیجه خانواده‌های بیشتری که مانند خانواده ما در گذشته گرفتار درد و رنج اعتیاد بودند فرصت رسیدن به حال خوش و آرامش را پیدا کنند.

مهندس دژاکام همیشه این جمله را بیان می‌کردند: «دیگران کاشتند و ما خوردیم، ما بکاریم و دیگران بخورند.» این جمله همیشه در ذهن من زنده است من از آموزش‌های ایشان متوجه شدم که ایشان هیچ‌چیزی را فقط برای خودشان نمی‌خواهند و با روحیه بخشندگی و خدمت این مسیر را برای دیگران نیز هموار کرده‌اند. تشکیل لژیون سردار نیز فرصتی است تا ما بتوانیم در این مسیر قدم برداریم و لذت بخشیدن و کمک به دیگران را تجربه کنیم.

امیدوارم در جشن گلریزان امسال همه ما بتوانیم به آموزش‌ها و صحبت‌های مهندس دژاکام عمل کنیم، چراغی در مسیر زندگی دیگران باشیم و با پیوستن به لژیون سردار و مشارکت در این حرکت ارزشمند، زمینه‌ساز رسیدن خانواده‌های بیشتری به آرامش و حال خوش شویم.

مرزبانان کشیک: مسافر قاسم و همسفر زینب
تایپیست: همسفر فرشته رهجوی راهنما همسفر وجیهه (لژیون دوم)
عکاس: همسفر صدیقه رهجوی راهنما همسفر وجیهه (لژیون دوم)
ارسال: مرزبان خبری همسفر زینب
همسفران نمایندگی سیرجان

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .