English Version
This Site Is Available In English

بخشش هم باید ظرفیتش در درون ما به وجود بیاید

بخشش هم باید ظرفیتش در درون ما به وجود بیاید

جلسه چهارم از دوره دوم جلسات لژیون سردار همسفران کنگره۶۰ نمایندگی گلبهار به استادی راهنما همسفر هانیه، نگهبانی راهنما همسفر مریم و دبیری همسفر پریسا با دستور جلسه «روش DST و تجربه من از سایر روش‌ها» روز یک‌شنبه ۱۷ آبان‌ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به‌‌‌ کار کرد.

خلاصه سخنان استاد 

به نام نامی اولین عاشق که اوست

خداوند مهربان را با تمام وجود شاکرم که توفیق خدمت در این جایگاه مقدس را به من عطا کرد و این بار در نمایندگی گلبهار فرصت خدمت دارم. سپاسگزارم از ایجنت همسفر انسیه، مرزبانان و نگهبان لژیون سردار، راهنمای همسفر مریم، که این فرصت خدمت را در اختیار من قرار دادند.

اما دستور جلسه امروز، روش DST و تجربه من از سایر روش‌هاست؛ موضوعی که پیوند عمیقی با فضای پربرکت لژیون سردار دارد. وقتی به این موضوع فکر می‌کنم، واقعاً بندبند وجودم به لرزه درمی‌آید که اگر این متد نبود، امروز کجا بودیم؟

اگر بخواهم از تجربه خودم درباره سایر روش‌ها بگویم، باید به سی سال پیش و دوران کودکی‌ام برگردم. شب‌های احیا، دعایی که با تمام قلب کوچک خودم می‌کردم، این بود: خدایا، کاری کن بابام سیگارش را ترک کند. پدرم بارها برای ترک سیگار اقدام کردند، اما هیچ‌کدام نتیجه درستی نداشت. خشم و عصبانیت، نتیجه‌اش افسردگی بود و سال‌ها این چرخه به همین شکل ادامه داشت.

سال‌ها بعد، همین اتفاق با مسافرم دوباره تکرار شد. در روزهایی که قرار بود دومین فرزندمان به دنیا بیاید، مسافرم تصمیم گرفت موادش را ترک کند تا پدر پاکی باشد. تصمیم گرفت یک‌باره مواد را کنار بگذارد.

اما وقتی پسرم به دنیا آمد، مسافرم کاملاً یخ‌زده بود. هیچ ذوق و شوقی در وجودش نبود. تمام بدنش سرد بود و انگار هیچ احساس خوشحالی نداشت؛ با اینکه قبل از به دنیا آمدن فرزندمان، بسیار خوشحال بود.

بعد از آن، افسردگی مطلق، سردردهای طاقت‌فرسا و دردهای میگرنی به سراغش آمد. این درد و رنج را شش تا هفت ماه تحمل کرد و در نهایت دوباره به مصرف مواد برگشت.

اما آقای مهندس حقیقت علمی این موضوع را برای ما شکافتند. توضیح دادند که در بدن انسان موادی تولید و ترشح می‌شود که وقتی شخصی مواد مخدر مصرف می‌کند، ابتدا انرژی مضاعف و سرخوشی زیادی را تجربه می‌کند. چون این مواد از بیرون وارد بدن می‌شوند، بدن هوشمندانه دیگر دلیلی برای تولید مواد طبیعی خودش نمی‌بیند و به‌تدریج سیستم ایکس بدن فعالیتش را کاهش می‌دهد.

در این شرایط، شخص مصرف‌کننده حتی برای انجام ساده‌ترین کارها به مصرف مواد نیاز پیدا می‌کند. دیگر آن سرخوشی اولیه از بین می‌رود و کارخانه خمر درونی بدن آرام‌آرام از کار می‌افتد و اعتیاد به‌عنوان یک جایگزینی مزمن شکل می‌گیرد.

آقای مهندس مثال بسیار زیبایی زدند و مواد مخدر را به شهری تشبیه کردند که مورد بمباران و موشک‌باران قرار گرفته است؛ شهری که تمام زیرساخت‌های آن، از لوله‌کشی و برق و گاز گرفته تا ساختمان‌ها، از بین رفته‌اند.

حالا در روش سقوط آزاد، انگار موشک‌ها و پوکه‌ها را از شهر بیرون ببریم و بگوییم از همین امروز بروید و در این شهر زندگی کنید. آیا می‌شود در شهری که برق‌کشی، آب، گاز و سرپناه ندارد، زندگی کرد؟

اما معجزه روش DST اینجا خودش را نشان می‌دهد؛ روشی حساب‌شده و کشف‌شده توسط آقای مهندس که بر پایه مثلث DOD داروی مناسب، دوز مناسب و زمان مناسب است.

D مخفف دژاکام و همان ضریب ۰/۸ است و T به معنای زمان و S به معنای پله است. پله‌های ۲۱ روزه و زمانی حدود ۱۰ تا ۱۱ ماه، فرصتی فراهم می‌کنند تا این شهر ویران‌شده، آرام‌آرام بازسازی شود و دوباره به شهری قابل سکونت تبدیل شود.

اما عزیزان، وقتی از یک شهر بمباران‌شده صحبت می‌کنیم، باید بدانیم که این موضوع فقط مربوط به مسافران نیست؛ چراکه منِ همسفر هم به واسطه اعتیاد، تخریب‌های زیادی را متحمل شده‌ام.

چه‌بسا آقای مهندس می‌فرمایند حال همسفران از مسافران خراب‌تر است؛ چون آن مسافر برای کاهش درد و رنج خود مواد مصرف کرده، اما ما چه؟ من با چشم‌های خودم تاریکی و سوختن زندگی‌ام را دیدم؛ درد و رنجی را دیدم که فرزندانم تحمل کردند. تاریکی‌ها روزبه‌روز عمیق‌تر می‌شدند و تاریکی‌های ما در صور پنهانمان، در قضاوت‌ها و منیت‌هایمان ریشه داشتند.

آری، همان‌طور که اعتیاد یک‌شبه به وجود نیامده، درمان هم یک‌شبه اتفاق نمی‌افتد. بخشش هم نیاز به ظرفیت دارد و این ظرفیت باید در درون ما به وجود بیاید.

اینجاست که می‌خواهم ارتباط این موضوع را با لژیون سردار بیان کنم. همه‌چیز می‌تواند از همین سبد شروع شود؛ از هزینه‌های اضافه‌ای که کم‌کم کنار می‌گذاریم و قدم‌به‌قدم حرکت می‌کنیم تا به حضور در لژیون سردار برسیم.

آقای مهندس جمله زیبایی فرمودند که اگر ما به این درک برسیم که لژیون سردار چه آگاهی‌ها و برکاتی برای ما دارد، حاضریم حتی فرش زیر پایمان را بفروشیم و در لژیون سردار شرکت کنیم.

عزیزان، لژیون سردار فرصتی است تا به دردها، کینه‌ها، غرورها و منیت‌هایی که سال‌ها با خودمان حمل کرده‌ایم، پی ببریم و آن‌ها را بشناسیم.

ما به لژیون سردار نمی‌آییم که فقط کمک کنیم؛ در واقع می‌آییم تا قلب یخ‌زده خودمان را احیا کنیم. می‌آییم تا این سقف و بستر را برای یک مادر دیگر، یک نوزاد دیگر و یک دختر دیگر فراهم کنیم تا آن‌ها هم وقتی وارد کنگره می‌شوند، سرپناه و مأمنی داشته باشند.

ان‌شاءالله روزی برسد که در شهرمان شعبه‌های متعدد کنگره داشته باشیم و جوانانمان در دام اعتیاد گرفتار نشوند و به کمپ‌ها و اسارت کشیده نشوند. جوانانی که گاهی در اثر مصرف مواد مخدر به نقطه‌ای از ناامیدی می‌رسند که حتی دست به خودکشی می‌زنند.

امروز با بندبند وجودم ارزش درونی روش DST را درک می‌کنم و حضور در لژیون سردار را کوچک‌ترین ادای دین خودم می‌دانم.

وقتی ویرانه‌های زندگی خودم به گلستان تبدیل شده است، چطور می‌توانم سکوت کنم؟ چطور می‌توانم از این همه عشق، بخشش و محبت نگویم؟

امیدوارم امسال در نمایندگی گلبهار شاهد حضور تعداد زیادی دنور و پهلوان باشیم.

 

تایپیست: همسفر حمیده‌ رهجوی راهنما همسفر انسیه (لژیون دوم)
عکاس: همسفر عذرا رهجوی راهنما همسفر انسیه (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر اکرم (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی گلبهار 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .