جلسه نهم از دور شانزدهم از سری کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی وکیلی، با استادی راهنمای محترم مسافر احمد، نگهبانی مسافر علیرضا و دبیری مسافر روحالله ، با دستور جلسه «متد DST و تجربه من از سایر روشها»، روز یکشنبه ۱۴۰۵/۰۸/۱۷ ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.

سلام دوستان احمد هستم یک مسافر
خداوند آقای مهندس را رحمت کند. ایشان میفرمودند جهان پزشکی هنوز به نقطه صفر اعتیاد هم نرسیده است.
من نمونه این موضوع را با چشم خودم دیدم. حدود ۱۵ سال پیش، یکی از دوستانم برای ترک اعتیاد به یکی از کلینیکهای معروف یزد مراجعه کرد. بعد از مدتی و با تحمل سختیهای زیاد، مواد را کنار گذاشت. وقتی پزشک کلینیک از او پرسید حالا که مواد را کنار گذاشتهای چه حسی داری، دوستم گفت: الان روزی یک بار دستشویی میروم! دکتر با تعجب گفت: من تا به حال نمیدانستم یک فرد مصرفکننده ممکن است هفتهای یک بار دستشویی برود!
این نمونه نشان میدهد که چقدر شناخت از صورت مسئله اعتیاد اهمیت دارد. هنوز هم در بسیاری از مراکز، اعتیاد را بیماری مزمن، پیشرونده و غیرقابل درمان میدانند، چون راهی برای درمان قطعی آن پیدا نکرده بودند.
از گذشته تا امروز روشهای مختلفی برای ترک اعتیاد وجود داشته است؛ سقوط آزاد یا همان یابویی، روش سنتی که مواد را رقیق میکردند و در یک بازه حدوداً ۲۰ روزه کاهش میدادند، متادوندرمانی، قرصهای عطاری، شوک الکتریکی، طب سنتی، طب سوزنی، تعویض خون و روشهای دیگر.
تا اینکه آقای مهندس خودشان به درمان رسیدند و روش DST را ابداع کردند. ایشان صورت مسئله اعتیاد را مطرح کردند، مصرفکننده را بیمار دانستند و فرمودند: اعتیاد جایگزینی مزمن است.
در روش DST، طی یک بازه حداقل دهماهه، مواد شبهافیونی طبیعی بدن بهتدریج جایگزین مواد مخدر بیرونی میشوند و مثلث درمان نیز در کنار این فرایند، مسیر درمان را کامل میکند.
شاهکار دیگر آقای مهندس، درمان سیگار بود؛ موضوعی که در دنیا کمتر کسی توانسته است برای آن یک روش درمانی موفق و پایدار ارائه کند.
بعد از آن، درمان اضافهوزن مطرح شد و لژیون جونز راهاندازی گردید که با موفقیت به مسیر خودش ادامه میدهد. در ادامه نیز موضوع درمان بیماریهای صعبالعلاج در کنگره مطرح شد و مقالات آقای مهندس در این زمینه مورد پذیرش قرار گرفت. افرادی که در این مسیر به درمان رسیدهاند، مصداقی از توانمندی روش DST هستند.
در نهایت باید قدر این جایگاه و فرصتی را که در کنگره برای آموزش و درمان در اختیار ما قرار گرفته بدانیم. رسیدن به این جایگاه بهسادگی به دست نیامده و حاصل زحمات و تلاشهای بسیاری بوده است. پس باید از این فرصت به بهترین شکل استفاده کنیم.
آقای مهندس همیشه میفرمودند: علم اگر علم باشد، روی سنگ بگذاری باید آب شود.
اینجا همه، حتی خانوادهها، در کمال آرامش و ادب در حال آموزش گرفتن هستند.
انشاءالله بتوانیم از این خوان گستردهای که آقای مهندس برای ما فراهم کردند، نهایت استفاده را ببریم.
خلاصهنویسی: مسافر علی لژیون سوم
عکاسی: مسافر مهدی لژیون ششم
ویراستاری: مسافر علیرضا لژیون اول
- تعداد بازدید از این مطلب :
79