English Version
This Site Is Available In English

روش DST فقط برای درمان اعتیاد نیست

روش DST فقط برای درمان اعتیاد نیست

جلسه دوازدهم از دوره هفدهم سری کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره60، ویژه آقایان مسافر نمایندگی قائمشهر، روزهای یکشنبه با استادی مسافر محسن، نگهبانی مسافر عسگری و دبیری مسافر رحمان با دستور جلسه «DST و تجربه من از سایر روش ها» مورخ 17 آبان ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

به نام قدرت مطلق الله

سلام دوستان، محسن هستم، مسافر.

از نگهبان محترم و راهنمای بزرگوار خودم، حسن‌آقا، تشکر می‌کنم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا بار دیگر نشستن در این جایگاه را تجربه کنم، خدمت کنم و آموزش بگیرم.
شاکر خداوند هستم که در مسیر زندگی‌ام با کنگره ۶۰ آشنا شدم.

دستور جلسه این هفته «متد DST و تجربه من از سایر روش‌ها» است. این موضوع برای من بسیار مهم است؛ زیرا همه انسان‌ها تصور می‌کنند بهترین راه، کوتاه‌ترین راه است و در نتیجه، به درست یا نادرست بودن آن توجهی ندارند. آن‌ها راهی را انتخاب می‌کنند که زودتر به خواسته‌هایشان برسند؛ اما مشق‌هایشان همیشه ناتمام و بی‌محتوا می‌ماند و مجبور می‌شوند دوباره آن‌ها را بنویسند. غذای نیم‌پخته یا خام نیز قابل خوردن نیست.

این موضوع برای من بسیار جالب است؛ چون در دوران مصرف، یک بار تصمیم گرفتم مواد مصرفی‌ام را با قرص جایگزین کنم تا بتوانم طی سه روز موادم را ترک کنم؛ اما موفق نشدم. تا اینکه به کنگره ۶۰ آمدم و با متد DST آشنا شدم.

روش DST توسط آقای مهندس ابداع شد و ثابت کرد که هر مصرف‌کننده مواد مخدر، با هر نوع ماده و هر میزان مصرف، می‌تواند طی ده الی یازده ماه، با داروی OT به درمان برسد.

همه ما می‌دانیم که حرف D، حرف اول نام دژاکام است، حرف S به پله‌های ۲۱روزه اشاره دارد و حرف T به معنای زمان است.

بزرگ‌ترین تفاوت روش DST با سایر روش‌ها این است که در مدت‌زمان یادشده، علاوه بر جسم، روی جهان‌بینی نیز کار می‌شود.

برای مثال، تجربه شخصی من از روش ترک با قرص این بود که حتی به‌اندازه دو روز هم دوام نیاوردم و مصرف قرص نیز به مصرف مواد مخدرم اضافه شد؛ چون روش درستی را انتخاب نکرده بودم.
یکی دیگر از این روش‌های نادرست، موضوع سم‌زدایی از بدن است. اما مگر مواد مخدر سم است که بخواهیم بدن را سم‌زدایی کنیم؟

من با مصرف مکرر مواد مخدر، غدد ترشح‌کننده مواد شبه‌افیونی بدنم را دچار تخریب فراوان کرده بودم و جسمم را از تعادل خارج کرده بودم. کنگره ۶۰ به من آموخت که با سم‌زدایی و قطع ناگهانی مصرف، هیچ‌چیزی درست نمی‌شود.

من شخصاً در افراد نزدیک خودم که قطع مصرف را تجربه کرده بودند، به چشم دیدم که حتی با گذشت زمان نیز، چهره‌هایشان به حالت طبیعی برنگشته بود و همچنان ظاهری شبیه مصرف‌کنندگان مواد مخدر داشتند.

اما در کنگره ۶۰، کسی که در صراط مستقیم قدم برمی‌دارد، با مصرف داروی OT و طی‌کردن سفر در زمان تعیین‌شده، در کلاس‌های آموزشی جهان‌بینی شرکت می‌کند. از ماه ششم به بعد، به‌تدریج حس‌هایش بازمی‌گردند و چهره‌اش نیز شروع به تغییر می‌کند. این یکی از زیبایی‌های روش DST است.

روش DST فقط برای درمان اعتیاد نیست؛ برای درمان سیگار و معضل اضافه‌وزن نیز می‌توان از همین روش استفاده کرد. هیچ‌وقت سخن آقای مهندس را فراموش نمی‌کنم که فرمودند: حتی پس‌انداز کردن خود را نیز با روش DST انجام دهید.

حتی برای بعضی از بیماری‌ها به مصرف داروهای روان‌گردان و آرام‌بخش روی می‌آوریم که قطع ناگهانی آن‌ها می‌تواند مشکلات عدیده‌ای به وجود بیاورد؛ اما در کنگره ۶۰، در طول این سفر و با راهنمایی راهنمایان، حتی این داروها نیز به‌صورت پله‌پله کاهش داده می‌شوند تا در پایان سفر، به قطع کامل برسند.

به عقیده من، در مقابل تمام روش‌های نادرست، روش DST همانند راهی درخشان پیش روی مصرف‌کننده قرار دارد؛ چراکه در طول این سفر، فرد با کاهش تدریجی مصرف و استفاده از داروی OT، بدون تجربه خماری و با شرایطی متعادل‌تر، در کلاس‌های آموزشی جهان‌بینی شرکت می‌کند و به‌تدریج جسم، روان و جهان‌بینی خود را به تعادل می‌رساند.

در پیامی که در ابتدای مشارکتم خواندم، خواستم این نکته را بیان کنم که محسن، با عجله و شتاب‌زدگی به مقصد نخواهی رسید و کوتاه‌ترین راه، لزوماً بهترین راه نیست.

این پیام بزرگ‌ترین درس زندگی‌ام، یعنی صبر، را به من آموخت. این صندلی‌ها در کنگره به من یاد دادند که با صبر کردن و نشستن روی آن‌ها می‌توانم به درمان واقعی و رهایی ناب برسم.

یعنی به فرموده آقای مهندس، اگر منِ محسن مصرف‌کننده شیشه بوده‌ام، باید پس از درمان به جایگاهی برسم که حتی بتوانم در یک آزمایشگاه شیشه کار کنم و هیچ‌گونه وسوسه‌ای نداشته باشم.

امیدوارم تمام سفر اولی‌ها با ایمان، صبر و قدم نهادن در صراط مستقیم، به درمان و رهایی ناب برسند.

سپاسگزارم که با سکوت زیبایتان به مشارکتم گوش دادید.

 

نگارش و تایپ: مسافر عباسعلی، لژیون دوم

عکس و ارسال: مسافر کاوه، لژیون یکم

 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .