چهاردهمین جلسه از دور بیستم سری کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی ملایر، با استادی مرزبان محترم مسافر شهریار، نگهبانی راهنمای محترم مسافر علی و دبیری موقت مسافر مجتبی، با دستور جلسه « DST و تجربه من از سمزدایی و سایر روشها» روز یکشنبه مورخ ۱۴۰۵/۰۸/۱7 رأس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.

سخنان استاد:
سلام دوستان، شهریار هستم مسافر.
خدا را شکر میکنم و از آقای مهندس و خانواده محترمشان سپاسگزارم که چنین بستری را برای من فراهم کردند. از نگهبان محترم جلسه، علیآقا، تشکر میکنم که فرصت خدمتگزاری را در اختیار من قرار دادند تا بتوانم در کنار شما آموزش بگیرم و خدمت کنم.
همچنین از راهنمای درمان DST خودم، آقا رضا، که زحمات زیادی برای من کشیدند، صمیمانه تشکر میکنم. از ایجنت محترم و راهنمای فعلی خودم نیز سپاسگزارم که با آموزشهایشان مسیر یادگیری را برای ما هموار میکنند.
در رابطه با دستور جلسه امروز و تجربه من از روش DST:
همانطور که میدانید، روش DST یا درمان تدریجی، روشی است که بر پایه صبر، تأمل، تحمل و گذشت زمان بنا شده است. روشی که آقای مهندس با هوش، درایت و خلاقیت خود آن را به ما معرفی کردند.
به اعتقاد من، بخشی از این روش حاصل ابداع و خلاقیت است و بخش دیگری از آن ریشه در قوانین طبیعت و آفرینش دارد؛ یعنی همان چیزی که در جایجای هستی میتوانیم مشاهده کنیم.
اگر با دقت به طبیعت نگاه کنیم، متوجه میشویم که برای به ثمر رسیدن هر چیزی، زمان لازم است. یک میوه برای رسیدن به مرحله تکامل خود به زمان نیاز دارد؛ یک نوزاد باید دوران رشد خود را طی کند تا به مرحله بلوغ برسد. در واقع، هیچ تغییری بدون سپری شدن زمان و فراهم شدن شرایط لازم اتفاق نمیافتد.
اما ما در موضوع درمان اعتیاد، همیشه عجله داشتیم. من خودم تصور میکردم باید یکشبه، یکروزه یا نهایتاً در مدت کوتاهی از اعتیاد رها شوم. از شرایط خودمان خسته و تحت فشار بودیم و اعتیاد تمام ابعاد زندگیمان را تحت تأثیر قرار داده بود. میخواستیم هرچه زودتر از این وضعیت خلاص شویم، اما به این درک نرسیده بودیم که درمان هم مانند سایر پدیدههای طبیعت، زمان و روش مخصوص به خودش را میطلبد.
من میدانستم که روش DST یک روش تدریجی است، اما راه و چگونگی اجرای آن را نمیدانستم. اینجا بود که آموزشهای کنگره ۶۰ و روشی که آقای مهندس در اختیار ما قرار دادند، به من کمک کرد تا معنای واقعی درمان تدریجی را درک کنم و بتوانم با استفاده از این روش، از معضل اعتیاد عبور کنم.
نکته مهم این است که این نگرش فقط به درمان اعتیاد محدود نمیشود. ما میتوانیم همین تفکر را در تمام ابعاد زندگی خود به کار بگیریم؛ چه در درمان سیگار، چه در مسائل و مشکلات مختلف زندگی و چه در تغییر رفتارها و اصلاح نگرشهایمان.
در واقع، یکی از آموزشهای مهم کنگره این است که یاد بگیریم برای رسیدن به هر هدفی، باید مسیر آن را طی کنیم و به قوانین و زمانبندی آن احترام بگذاریم.
موضوع دیگری که دوست دارم به آن اشاره کنم، برداشتهایی است که از صحبتهای آقای مهندس درباره کلامالله و آیات الهی دارم. وقتی سیدیهای ایشان را گوش میکنیم، متوجه میشویم که موضوعات را صرفاً بهصورت سطحی مطرح نمیکنند، بلکه با دقت و تفکر، مفاهیم عمیق آیات را برای ما شکافته و قابل درک میکنند.
یکی از این موضوعات، مسئله صبر است. برای مثال، در سوره مبارکه عصر، خداوند میفرماید انسانها در زیان هستند، مگر کسانی که ایمان آوردهاند، عمل صالح انجام دادهاند و یکدیگر را به حق و صبر سفارش میکنند.
به نظرم این موضوع ارتباط عمیقی با آموزشهای کنگره دارد؛ چراکه در کنگره، همواره بر ایمان، انجام عمل سالم و صبر تأکید میشود. صبر یکی از پایههای اصلی روش DST است و ما در طول درمان، بهصورت عملی معنای آن را تجربه میکنیم.
اما در مورد تجربه من از سایر روشهای درمانی:
من شخصاً تجربهای از روشهای دیگر نداشتم و تنها روشی که تجربه کردم، روش درمانی کنگره ۶۰ بود؛ روشی که برای من نتیجهبخش بود. البته پیش از آشنایی با کنگره، بارها با خودم فکر کرده بودم که بهتنهایی و با روش خودم اعتیاد را کنار بگذارم، اما واقعاً امکانپذیر نبود.
امروز که آموزشهای کنگره را دریافت کردهام و با صورتمسئله اعتیاد آشنا شدهام، بهتر درک میکنم که چرا تلاشهای قبلی من به نتیجه نمیرسید. چون شناخت درستی از مسئله نداشتم و نمیدانستم برای رسیدن به درمان، باید چه مسیری را طی کنم.
اما تجربه دیگری که میخواهم در کنار روش DST مطرح کنم، تجربه من از لژیون سردار است.
روزهای اولی که وارد کنگره شده بودم، اصلاً نمیدانستم سبد کمکهای مالی برای چیست و عضویت در لژیون سردار چه مفهومی دارد. حتی زمانی که سبد را میآوردند، در ذهنم سؤال ایجاد میشد که چرا باید پولی داخل آن بیندازم؟ گاهی هم نسبت به این موضوع احساس خوبی نداشتم و مشارکتی نمیکردم.
اما آموزشهایی که بهمرور و به روش تدریجی از راهنمای آن مقطع خودم دریافت کردم، باعث شد نگرشم کاملاً تغییر کند.
بهطوریکه هنوز سفر اولم به پایان نرسیده بود، البته با اجازه راهنمایم، عضو لژیون سردار شدم و توانستم در سال بعد نیز این مسیر را ادامه بدهم و در جایگاه سرداری قرار بگیرم.
وقتی به این تغییر نگاه میکنم، متوجه میشوم که آموزشهای کنگره چگونه بهصورت تدریجی در من اثر گذاشته است. انسانی که در روزهای اول حتی حاضر نبود هزار تومان در سبد بیندازد، بهمرور به نقطهای رسید که مفهوم مشارکت، خدمت و مسئولیتپذیری را درک کرد و توانست در این مسیر قدم بردارد.
به نظر من، لژیون سردار یکی از بخشهای بسیار ارزشمند و مهم کنگره ۶۰ است و نقش مؤثری در پشتیبانی از این مجموعه دارد. هرکدام از ما باید بهاندازه توان و جایگاه خودمان، در این مسیر سهمی داشته باشیم و مسئولیت خود را بپذیریم.
در پایان، از اینکه به صحبتهای من گوش کردید، بسیار سپاسگزارم. خوشحالم که در جلسهای حضور دارم که فرصت آموزش، مشارکت و تبادل تجربه برای همه فراهم است.
از توجه شما ممنونم.

مرزبان خبری: مسافر بهرام
عکاس : مسافر محمد لژیون پنجم
تنظیم، تایپ و ارسال گزارش : مسافر رسول لژیون چهارم
- تعداد بازدید از این مطلب :
447