English Version
This Site Is Available In English

آیا ما می‌توانیم بدون کلام آموزش بگیریم؟

آیا ما می‌توانیم بدون کلام آموزش بگیریم؟

جلسه دوم از دوره سیزدهم از سری کارگاه‌های آموزشی عمومی مسافران و همسفران کنگره 60 نمایندگی قوچان با نگهبانی مسافر محمد، دبیری مسافر اسماعیل و استادی راهنما مسافر امیر با دستور جلسه « (بزرگداشت,مهندس,دژاکام ودستاوردهای علمی ایشان(مقالات,تخصصی،درمان,سیگار،کاهش,وزن) -» پنجشنبه 14 آبان 1405 ساعت 17 شروع به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان امیر  هستم مسافر

 

(به نام خداوند هوشیار و مست***رهی را که زاهد به سالی رود***به یک گام شوریده‌حالی رود ) سلامی گرم و عاشقانه، سرشار از شور و مستی؛ سلامی که دریا به ساحل می‌فرستد و دلی به دل دیگر هدیه می‌کند. سلام دوستان، امیر هستم، یک مسافر. بسیار شاد و شاکرم که امروز توفیق حضور در این جایگاه و خدمت در کنار شما عزیزان را دارم.در آستانه روز دانش‌آموز، این روز را به خودم و شما تبریک می‌گویم؛ چراکه همه ما دانش‌آموختگان این مکتب و مدرسه عشق هستیم. امیدوارم آموزش‌هایی که در این مسیر فرا می‌گیریم، همواره در زندگی ما کاربرد داشته باشد و بتوانیم همیشه عاقلِ عاشق و عاشقِ عاقل باقی بمانیم. از جلیل عزیز، راهنمای محترم لژیون یکم، ایجنت گرامی، مرزبانان، نگهبان و دبیر عزیز جلسه سپاسگزارم که فرصت این خدمت را برای من فراهم کردند. در خصوص بزرگداشت جناب آقای مهندس دژاکام، شاید سخن گفتن در شأن جایگاه ایشان از زبان من دشوار باشد؛ اما درباره دستاوردهای ایشان، به اندازه تجربه‌ای که طی دوازده سال حضور در کنگره ۶۰ به دست آورده‌ام، مطالبی را بیان می‌کنم. اجازه بدهید سخنانم را با یک پرسش آغاز کنم: آیا ما می‌توانیم بدون کلام آموزش بگیریم؟ آیا حتی بدون کلام قادر به اندیشیدن هستیم؟ در کتاب آسمانی می‌خوانیم: (ن وَالْقَلَمِ وَمَا یَسْطُرُونَ ) تمام آموزش‌های ما، از بیرونی‌ترین پیام‌ها تا عمیق‌ترین نداهای درونی عقل، از طریق کلام منتقل می‌شوند. حتی گفت‌وگوهای درونی انسان نیز با کلام شکل می‌گیرند. پیامبران نیز پیام وحی را از همین طریق به انسان‌ها رسانده‌اند و معلم بزرگ ما در کنگره ۶۰ نیز آموزش‌های خود را از طریق کلام و قلم به ما منتقل کرده‌اند. ما در بستر کنگره ۶۰ با همین آموزش‌ها رشد کرده‌ایم و به آگاهی رسیده‌ایم. یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای آقای مهندس، نگاه جستجوگرانه ایشان به مسئله اعتیاد بود. ایشان به‌جای اینکه تمام علت تخریب را در عوامل بیرونی جستجو کنند، این سؤال را مطرح کردند که چرا انسان با وجود آگاهی از سختی‌های ترک اعتیاد، دوباره به مصرف مواد مخدر بازمی‌گردد؟ این نگاه درون‌نگر، زمینه‌ساز شکل‌گیری سیستم درمانی کنگره ۶۰ شد. روش DST، مثلث درمان و ساختار آموزشی کنگره، حاصل همین جستجوگری و نگاه عمیق به انسان است؛ روشی که به ما آموخت اگر تخریبی در شهر وجودی انسان ایجاد شده است، باید علت آن را بشناسیم و برای بازسازی آن تلاش کنیم . ما نباید همیشه مشکلات خود را به دوران کودکی، تربیت والدین یا محیط زندگی نسبت بدهیم؛ بلکه باید علت را در وجود خودمان جستجو کنیم. اگر تخریب از درون ما شکل گرفته است، ساخت پادزهر و درمان نیز می‌تواند از درون خود ما آغاز شود. این تفکر در کتاب‌ها و نوشته‌های آقای مهندس، از جمله کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» و کتاب «عشق، چهارده وادی برای رسیدن به خود»، به زیبایی بیان شده است. این آثار تنها برای مسافران نیستند؛ بلکه همسفران و تمام انسان‌ها می‌توانند از آموزش‌های آن‌ها بهره‌مند شوند. برای من، تمام کتاب‌ها، مقالات، دست‌نوشته‌ها و جزوات آقای مهندس، منابع ارزشمند آموزش و الهام هستند. ما باید قدر این فرصت را بدانیم که تجربه سفر و درمان ما، زمینه‌ساز تحقیقات و جستجوگری‌های علمی ایشان بوده است. یکی دیگر از دستاوردهای مهم آقای مهندس، معرفی تریاک به‌عنوان داروی درمان اعتیاد در شرایط مشخص و بر اساس یک روش علمی و حساب‌شده بود. اینکه بتوانند جامعه پزشکی را با این تفکر آشنا کنند، کار بسیار بزرگی بود. امروز پزشکان و متخصصان بسیاری در کلاس‌های ایشان حضور پیدا می‌کنند و از آموزش‌هایشان بهره می‌برند. گزارش‌های درمانی و تجربه‌های من و شما نیز زمینه‌ساز تحقیقات گسترده‌ای شده است که در ابعاد سلولی و مولکولی، به بررسی تخریب‌های بدن و امکان درمان بیماری‌های مختلف می‌پردازند. پذیرفته شدن برخی تحقیقات مبتنی بر مدل درمانی کنگره ۶۰ در مجلات معتبر علمی، نشان‌دهنده اهمیت این مسیر پژوهشی است. نکته مهم این است که ما نباید هر مطلبی را بدون تحقیق بپذیریم. اگر گفته می‌شود بیماری‌ای درمان ندارد، باید با ذهنی جستجوگر بپرسیم: چرا نباید راهی برای درمان آن وجود داشته باشد؟این روحیه پرسشگری و تحقیق، یکی از آموزش‌های ارزشمند آقای مهندس است. از دیگر دستاوردهای ایشان، ایجاد ساختار مدیریتی و تشکیلاتی کنگره ۶۰ است. هر ساختاری پس از شکل‌گیری، برای ادامه حیات به مدیریت صحیح منابع انسانی و مالی نیاز دارد. ساختار لژیون‌ها، جایگاه راهنمایان، گروه خانواده و همسفران، توجه به درمان خانم‌های مسافر و ایجاد فرصت برابر برای بهره‌مندی از آموزش‌ها، همگی نشان‌دهنده نگاه گسترده و خردمندانه ایشان است. توجه ویژه به سایت کنگره ۶۰ و انتقال آموزش‌ها به نقاط مختلف کشور و جهان، از دیگر اقدامات ارزشمند ایشان است. همچنین استفاده از زبان انگلیسی و فناوری‌های جدید، از جمله هوش مصنوعی، می‌توا ند در گسترش این آموزش‌ها نقش مهمی داشته باشد.این نگاه تنها محدود به مصرف‌کنندگان داخل کشور نیست؛ بلکه انسان‌هایی در کشورهای دیگر، از جمله چین و پرو، نیز نیازمند شنیدن پیام رهایی هستند. امروز با دوستان صحبت می‌کردم و به مطلبی از استاد امین اشاره کردم که اگر از میان سیصد نفر مصرف‌کننده‌ای که در ذهن ما هستند، تنها یک نفر پیام کنگره ۶۰ را شنیده باشد، هنوز تعداد بسیار زیادی از انسان‌ها باقی مانده‌اند که باید این پیام را دریافت کنند. شاید دعای ما این باشد که خداوند آقای مهندس را برای ما حفظ کند؛ اما هزاران انسان دیگر در نقاط مختلف جهان نیز چشم‌انتظار شنیدن پیام درمان و رهایی هستند. از دست دادن یک انسان بزرگ، غمی سنگین است؛ اما این غم می‌تواند زمینه‌ساز رشد و تعالی انسان شود یا او را در اندوه و ناامیدی گرفتار کند. انتخاب این مسیر به خود ما بستگی دارد. من افتخار می‌کنم که در چنین مقطع تاریخی در کنگره ۶۰ حضور دارم؛ زمانی که به‌عنوان ذره‌ای از این ساختار بزرگ، با چنین فقدان سنگینی روبه‌رو شده‌ایم. به باور من، خداوند ظرفیت و توان تحمل این غم را در من و شما دیده است تا بتوانیم از دل آن، مسیر رشد و حرکت را ادامه بدهیم. در زندگی ناگزیر از دل‌کندن‌ها و از دست دادن‌های بسیاری هستیم؛ از دست دادن عزیزان و حتی توانایی‌هایی که روزگاری تصور نمی‌کردیم آن‌ها را از دست بدهیم. چه زیبا گفته‌اند: (آنچه نپاید، دلبستگی را نشاید.) دوستان عزیز، آنچه ما را به یکدیگر متصل نگه می‌دارد، پیوند محبت است. محبت و عشق با فوت و وفات یک انسان از بین نمی‌رود. انسانی که با آموزش و محبت در قلب ما جای گرفته است، همچنان در وجود ما حضور دارد و یاد و اندیشه‌اش زنده خواهد ماند. مطالب بسیار بیشتری درباره دستاوردهای آقای مهندس آماده کرده بودم، اما به همین مقدار بسنده می‌کنم. از همه شما سپاسگزارم که با حوصله به سخنان من گوش دادید.

تایپ و ویرایش: مسافر رسول لژیون سوم (با استفاده از هوش مصنوعی)

عکاس: مسافر علیرضا لژیون ششم

ارسال خبر: سایت نمایندگی قوچان

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .