جلسه دهم از دوره ششم کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی ارم، با استادی مسافر مهدی، نگهبانی مسافر رحیم و دبیری مسافر علی با دستور جلسه "DST و تجربه من از سایر روش ها" در روز یکشنبه 17 آبان ماه 1405 راس ساعت 17 آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، مهدی هستم مسافر
از ایجنت محترم شعبه، نگهبان و لژیون مرزبانی سپاسگزارم که به من اجازه دادند در این جایگاه قرار بگیرم، خدمت کنم و از آموزشها و تجربههای شما عزیزان بهرهمند شوم.
میخواهم کمی دلنشین و از اعماق وجودم از روزهای تاریکی بگویم؛ روزهایی که در ژرفای تاریکی مواد مخدر دست و پا میزدم. حقیقتاً در آن دوران سیاه، نه تجربهای از روشهای دیگر داشتم و نه راه درستی را میشناختم. هر زمان که در آن عمق تاریکی با دوستان همدرد مینشستیم، صحبت از راههای مختلف مثل انجمن های دیگر، ترکهای سنتی، ابوالفضل درمانی و روشهای گوناگون میشد؛ اما درون من پر از ترس و ناامیدی بود. میترسیدم بروم و نتوانم دوام بیاورم.
در آن شرایط بحرانی، کارد به استخوان رسیده بود؛ همهچیز تاریک بود و مدام به این فکر میکردم که چطور به زندگی خودم پایان دهم. درگیر سه فرزند معصوم بودم و با خود میگفتم اگر من نباشم، این بچهها، چه سرنوشتی خواهند داشت؟ اصلاً در بطن تاریکی مطلق بودم و راه فراری نمیدیدم.
تا اینکه یکی از دوستان، فرشتهی نجات من شد و کنگره ۶۰ را به من معرفی کرد. وقتی برای نخستین بار وارد شعبه البرز شدم، برخلاف تصورم، با لبخند، آغوش باز و حس بسیار خوبی از سوی راهنمای تازهواردین راهنمایی شدم. در آن لحظات اولیه، در ذهنم فکر میکردم الان به من میگویند بیا، این هم یک شیشه دارو یا شربت، بخور و تمام! اصلاً تصوری از «متد DST» نداشتم و نمیدانستم این کلمات چه معنایی دارند. فکر میکردم شربت را میخورم و به سلامت میروم.
اما وقتی وارد لژیون شدم، راهنمای عزیزم با صبوری برایم توضیح داد که درمان در کنگره ۶۰ با روش DST و طی کردن پلههای ۲۱ روزه اتفاق میافتد. فهمیدم که سفر کردن زمان میبرد و باید این مسیر را بین ۱۰ تا ۱۱ ماه ادامه دهم.
اینجا بود که با تفکر و نگرش جناب مهندس دژاکام آشنا شدم. مهندس سمزدایی را به شدت رد میکردند و آن را یک پایهواساس کاملاً غلط و غیرعلمی میدانستند؛ چرا که برای هر انسان سالمی اگر بخواهید مواد مخدر را ناگهانی قطع کنید یا سمزدایی کنید، سیستم حیاتیاش از هم میپاشد یا دچار مرگ میشود. مواد مخدر برای مصرفکننده حکم داروی حیاتبخش را داشت؛ وقتی مواد داشتیم سرحال بودیم و وقتی نداشتیم خمار و در رنج بودیم. روشهای دیگر هیچ پایه و اساس علمی نداشتند و نمیدانستند با سیستم ایکس و تعادل انسان چه میکنند.
اما در کنگره ۶۰، شربت اپیوم تینگچر بهعنوان بهترین و کاملترین داروی درمان، جایگزین مواد مخدر شد تا پلهپله و با روش DST، جسم و روان ما بازسازی شود. در کنار این، تازه فهمیدم که ما در کنگره دو مقوله مهم داریم: یکی «درمان» که بالاتر از ترک است و دیگری «تعادل» که بالاتر از درمان است.
همانطور که در آموزشها داریم، در کنگره با واژهی «یافتن» روبهرو هستیم، نه «بافتن». یافتن یعنی کشف حقیقت و ساختن چیزی که ریشهی علمی و تجربهشده دارد؛ نه اینکه چند کتاب دانشگاهی را کنار هم جمع کنیم و چند جلد بنویسیم و نامش را مقاله بگذاریم. جناب مهندس راهی را کشف کردند که تمام وجود ما را از درون درست میکند و به تعادل میرساند.
امروز وقتی نگاه میکنم، میبینم بعد از گذشت ۱۰ الی ۱۱ ماه سفر، با آن چهره و حال خراب روز اول، چقدر آداب معاشرت، جهانبینی، رفتار و وضعیت زندگیام تغییر کرده است. اینها همه از دستاوردهای بزرگ آقای مهندس و آموزشهای ناب کنگره ۶۰ است که بدون هیچ چشمداشتی در اختیار ما قرار گرفته است. از پلهپله حرکت کردن، تنظیم ساعتهای دارو و آموزشهای ناب لژیون جونز گرفته تا جهانبینی، همه و همه چراغ راه زندگی ما شدهاند.
از راهنمای عزیزم تشکر میکنم که با آموزشهای بیدریغشان به من کمک کردند تا به این نقطه برسم. همچنین از همه شما عزیزان سپاسگزارم که با سکوت زیبا و کامنتهای پرمهرتان، به صحبتهای من گوش دادید.

تایپ: مسافر حسن
ویراستاری و ارسال: مسافر فرهاد
مرزبان خبری و کشیک: مسافر محمد
- تعداد بازدید از این مطلب :
75