جلسه یازدهم از دوره ششم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی سنایی نیشابور به استادی راهنمای ویلیام وایت همسفر شهرزاد، نگهبانی همسفر منصوره و دبیری همسفر زهره با دستور جلسه «DST و تجربه من از سایر روشها» روز یکشنبه ۱۷ آبانماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
اگر بخواهم کلمه DST را برایتان توضیح بدهم، DsT، D مخفف کلمه دژاکام، s مخفف استپ یا توقف روی پله های ۲۱ روزه با ضریب کاهش هشت دهم، و T مخفف تایم یا مدت زمان مناسب که ده الی یازده ماه است این موضوع در زندگی روزمره خودمان کاملاً دیده میشود؛ مثلاً در همین سفر ویلیامی که دوستان دارند و سفر میکنند یا خودم که سفر کردم، یک شبه نمیتوانستم مصرف قلیانم را کنار بگذارم؛ چون من مصرفکنندهای بودم که بارها به رهجوهایم میگویم من فردی بودم که شاید کنار بساط قلیان مینشستم و خودم به تنهایی آن یکسر قلیان را میکشیدم و اجازه هم نمیدادم بقیه دوستان از آن استفاده کنند و همیشه سر این قلیان بحث بود و آن را برای مصرف دیگران نمیدادم یا در مسائل دیگر؛ ولی خب امروز که به روش DST سفر کردم، این را آرامآرام کنار گذاشتم؛ چون من به آن قلیان وابسته شده بودم و قلیان برای من شده بود یک تکیهگاه بیرونی. چرا؟ چون وابستگی پیدا کرده بودم. چرا؟ چون در زندگیام مسئله داشتم. چرا؟ چون تخریب داشتم. هر روز حالم بد بود، میآمدم به سمت قلیان و پناه میبردم؛ قلیان شده بود برای من تکیهگاه. از همسرم ناراحت بودم، از هر چیزی در دنیا ناراحت بودم، فقط قلیان شده بود رفیق من! مثل قلیانی که برای آقایان میگویند شربت تریاک یا موادشان میشود زن دوم، برای من هم دقیقاً میشود گفت قلیان شاید شده بود همسرم؛ چون همه جا با من بود و من قلیانی داشتم و هرجا میرفتم همراهم بود، خودم آن را بار میگذاشتم و همه کارهایش را میکردم.
ولی امروز که نگاه میکنم، خدا را شکر چه قدر راحت شدم؛ آن را کنار گذاشتم و اصلاً کلاً در زندگیام نیست. جالب است که اصلاً حسی به آن ندارم. بعضی از دوستان گاهی میپرسند: «الان هیچ حسی به آن نداری؟» من میگویم نه! هیچ حسی ندارم. در NGOهای دیگر، جالب است که میگویند باید در آن منطقه دیگر حضور پیدا نکنید؛ ما اینجا یاد میگیریم حسمان باز میشود و چون حسمان باز میشود، آن افکار منفیمان هم از بین میرود؛ ولی زمانی که این را به روش DST پلهپله کم میکنیم، درمان در ما به وجود میآید. چه طور درمان به وجود میآید؟ حسهایمان باز میشود، رفتارهایمان تغییر میکند، رنگ چهره تغییر میکند، حالمان بهتر میشود و همچنین رفتارهایمان با همسرمان نیز بهتر میشود.
در سفر جونز هم همینطور است. یک انسانی که مصرفکننده غذا است، مثل من که مدام شاید دهانم تکان میخورد و باید یک چیزی را میخوردم، یک لحظه نمیشد مواد یا آن غذا را از من گرفت؛ اما در جونز یاد گرفتیم طبق یک برنامه و سر یک ساعت مشخص، یکسری چیزها را بخورند، یکسری چیزها را نخورند، به اندازه بخورند؛ با همین آموزشها ذرهذره آن ریزهخواریها و همه اینها حذف میشود و به وزن دلخواه میرسیم.
در زندگی روزمرهمان میتوانیم این را به شکل دیگری مثال بزنیم. مثلاً من خودم در شرایطی هستم که اگر در شرایط قبلیام بودم، شاید اینگونه نبودم. چه طور؟ الان میتوانم به راحتی اسبابکشی کنم و هر زمان از من سوال میکنند که اسبابکشی تمام نشده، تعجب میکنند و من دقیقاً به روش DST اینها را ذرهذره جمع کردم؛ هر روز یک کابینت، هر روز یک کمد، هر روز یک کشو. الان که نگاه میکنم میبینم همه چیز مرتب در کارتونها گذاشته شده و کنار رفته است؛ ولی قبلا اینشکلی بودم؟ نه! یکشبه همه را باید جمع میکردم، یک وسیلهام یک طرف بود، یک چیز دیگر یک طرف و هیچچیزی را هم پیدا نمیکردم!
پس من تماما اینها را در کنگره یاد گرفتم که در کنگره هر کاری، هر روشی و هرچیزی را که میخواهیم امتحان کنیم یا میخواهیم کلاً تغییرش دهیم؛ باید به روش DST یعنی ذرهذره حذف کنیم و کنار بگذاریم. یک چیز دیگر حالا ما در سفر ویلیام، آدامس را جایگزین میکنیم؛ در سفر جونز، غذا را به شکل دیگری جایگزین میکنیم؛ در سفر DST آقایان، شربت جایگزین میشود که ذرهذره کم میشود، تیپر میشود و میتوانند آن را کنار بگذارند و حس و حالشان هم بهتر میشود.
در پایان از حس و حال خودم بخواهم بگویم، خدا را شکر حس و حالم این روزها خیلی خوب است. اینکه میبینم یکسری افراد هستند که میتوانم به آنها کمک کنم، آنها هم خدمتگزار هستند و من هم خدمتگزارم، این خیلی حس خوبی است. اصلاً فکر نمیکردم این جایگاه را پیدا کنم؛ چون واقعاً سفر ویلیام را من بارها گفتهام، واقعاً یک سفر مقدس است، خیلی سفر خوبی است. تغییراتی در تو به وجود میآورد که من در آن سفری که با مسافرم داشتم (سفر DST)، این حس را نداشتم و به این خاطر بود که همه حسهای من بسته بود؛ هیچ حسی نداشتم، همیشه دعوا داشتم، همیشه در خانه بحث بود؛ اما امروز این حسها تبدیل شده است به حسهای مثبت.

مرزبانان کشیک: مسافر حسن و همسفر معصومه
تایپیست: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر سمانه (لژیون اول)
عکاس: همسفر لیلا رهجوی راهنما همسفر طیبه (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر معصومه
همسفران نمایندگی سنایی نیشابور
- تعداد بازدید از این مطلب :
204