English Version
This Site Is Available In English

برداشت از سی‌دی راهنما و رهجو97

برداشت از سی‌دی راهنما و رهجو97

به‌نام قدرت مطلق الله
سه اصل مهم در رابطۀ راهنما و رهجو: آموزش، مسئولیت‌پذیری و فرمان‌برداریِ رهجو

رابطه راهنما و رهجو بر پایه آموزش، فرمان‌برداری و مسئولیت‌پذیری شکل می‌گیرد.
در کنگره۶۰، راهنما و رهجو هرکدام جایگاه و وظایف مشخصی دارند. این رابطه زمانی به نتیجه مطلوب می‌رسد که هر دو نفر وظایف خود را به‌درستی انجام دهند.
راهنما کسی است که مسیر درمان را طی کرده، آموزش دیده و با تجربه‌ای که به دست آورده، توانسته است به تعادل در جسم، روان و جهان‌بینی برسد.
راهنما قبل از اینکه به رهجوی خود آموزش بدهد، خودش به آن آموزش‌ها عمل کرده است؛ زیرا در کنگره۶۰، رفتار و کردار راهنما به اندازه صحبت‌های او و حتی بیشتر از آن، بر رهجو تأثیر می‌گذارد.
وظیفه راهنما این است که مسیر را به رهجو نشان دهد و او را در این راه راهنمایی کند، نه اینکه به‌جای او حرکت کند.
رهجو با خواسته رهایی وارد کنگره می‌شود، اما تنها خواستن کافی نیست و باید برای رسیدن به خواسته خود تلاش کند.
یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های رهجو، داشتن آمادگی برای یادگیری است. رهجو باید بپذیرد که هنوز چیزهای زیادی برای آموختن دارد و اگر بخواهد با همان تفکرات و روش‌های گذشته حرکت کند، نمی‌تواند انتظار نتیجه متفاوتی داشته باشد.
رهجو باید به راهنمای خود اعتماد کند، آموزش‌ها را دریافت کند و مهم‌تر از همه، آن‌ها را در زندگی خود به کار بگیرد.
حضور منظم در جلسات، نوشتن سی‌دی‌های آموزشی، رعایت قوانین و حرمت‌های کنگره و اجرای دقیق برنامه درمان، از وظایف مهم رهجو هستند.
یکی از موضوعات مهم در رابطه راهنما و رهجو، فرمان‌برداری است.
گاهی انسان تصور می‌کند به دلیل داشتن سن بیشتر، تجربه زندگی، اطلاعات و مدرک تحصیلی‌ای که به دست آورده است، نیازی به راهنمایی دیگران ندارد. اما باید بدانیم که دانستن تضمینی برای درست عمل کردن نیست.
رهجو زمانی می‌تواند از آموزش‌ها نتیجه بگیرد که پذیرای آن‌ها باشد و به راهنمایی‌های راهنمای خود توجه کند.
فرمان‌برداری در کنگره به معنای کنار گذاشتن عقل و تفکر نیست؛ بلکه به معنای اعتماد به یک روش آموزشی و درمانی است که تجربه و آزمون خود را پشت سر گذاشته است.
اگر رهجو بخواهد هر آموزشی را بر اساس سلیقه و خواسته شخصی خود تغییر دهد، در واقع هنوز نتوانسته است از بعضی تفکرات گذشته خود فاصله بگیرد. و از این نکته عافل شده است که همان تفکرات باعث شده که در شرایط بدی قرار بگیرد.
یکی از نکات مهم در آموزش‌های کنگره۶۰ این است که راهنما نمی‌تواند به‌جای رهجو درمان شود.
ممکن است راهنما بهترین آموزش‌ها را ارائه دهد، با محبت و دلسوزی در کنار رهجو باشد و تمام تجربیات خود را در اختیار او قرار دهد؛ اما در نهایت این رهجو است که باید حرکت کند و مسئولیت درمان خود را بپذیرد.
می‌توان این موضوع را به فردی تشبیه کرد که قصد عبور از یک مسیر ناشناخته را دارد. راهنما مسیر را می‌شناسد، خطرات را می‌داند و نشانه‌های راه را به او نشان می‌دهد، اما قدم برداشتن بر عهده خود مسافر است.
بنابراین، رهجو نباید تمام مسئولیت‌های خود را به راهنمایش واگذار کند. از طرف دیگر، راهنما نیز نباید تصور کند که می‌تواند به‌جای رهجو تصمیم بگیرد یا زندگی او را اداره کند.
رابطه راهنما و رهجو رابطه‌ای انسانی و بر پایه محبت است؛ اما این محبت باید در چارچوب قوانین و حرمت‌های کنگره باشد. محبت زمانی ارزشمند و سازنده است که همراه با شناخت و رعایت حد و حدود باشد.
یکی از زیبایی‌های رابطه راهنما و رهجو این است که آموزش و خدمت در کنگره ادامه پیدا می‌کند.
روزی رهجو با حال نامساعد و خواسته رهایی وارد کنگره می‌شود. آموزش می‌گیرد، مسیر درمان را طی می‌کند و به رهایی می‌رسد. سپس با ادامه آموزش و کسب صلاحیت لازم، می‌تواند در جایگاه‌های خدمتی قرار بگیرد و تجربیات خود را در اختیار دیگران بگذارد. به این ترتیب، انسان فقط دریافت‌کننده آموزش باقی نمی‌ماند، بلکه در ادامه مسیر می‌تواند به فردی آموزش‌دهنده و خدمتگزار تبدیل شود.
این چرخه آموزش و خدمت باعث می‌شود تجربه‌ها و آموخته‌ها به دیگران منتقل شوند و مسیر رشد و آموزش در کنگره ادامه پیدا کند.
یکی از مهم‌ترین پیام‌های سی‌دی راهنما و رهجو این است که برای تغییر کردن، ابتدا باید بپذیریم که به آموزش نیاز داریم.
انسانی که تصور می‌کند همه‌چیز را می‌داند، فرصت یادگیری را از خودش می‌گیرد. اما کسی که خواهان تغییر است، باید بتواند از منیت خود فاصله بگیرد، آموزش بگیرد و آنچه را آموخته است در عمل نشان دهد.
راهنما و رهجو هر دو در یک مسیر آموزشی قرار دارند. راهنما با خدمت و آموزش دادن، آموخته‌های خود را عمیق‌تر می‌کند و رهجو نیز با دریافت آموزش و حرکت درست، به نقطه تعادل می‌رسد.
ارزش یک راهنما تنها به تعداد رهجویان او نیست، بلکه به تأثیری است که رفتار و آموزش‌هایش در تغییر و رشد انسان‌ها دارد. همان‌طور که ارزش یک رهجو نیز به مدت حضورش در کنگره نیست، بلکه به میزان تغییر و تحولی است که در خودش به وجود می‌آورد.

نویسنده: همسفر پیمان

تایید و ارسال: همسفر پیمان

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .