English Version
This Site Is Available In English

برای پیشبرد اهداف علمی و پژوهشی کنگره، باید لژیون سردار قدرتمندی داشته باشیم

برای پیشبرد اهداف علمی و پژوهشی کنگره، باید لژیون سردار قدرتمندی داشته باشیم

اولین جلسه از دوره نهم لژیون سردار، نمایندگی عطار نیشابوری با استادی : پهلوان محترم مسافر احمد ، نگهبانی : مسافر سلمان ، دبیری : مسافر علیرضا و خزانه داری : مسافر حسن روز یکشنبه 17 آبانماه 1405 ساعت 15:30 آغاز بکار کرد.


خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان احمد هستم ، مسافر
خداوند را شاکرم که امروز این فرصت را در اختیار من قرار داد تا در این جایگاه خدمت کنم و آموزش بگیرم. موضوع صحبت من در این جلسه در دو بخش است: بخش نخست، روش DST و تجربه شخصی من از ترک‌های ناموفق گذشته و آشنایی با این روش؛ و بخش دوم، لژیون سردار و اهمیت آن در مسیر رشد و خدمت.
همان‌طور که می‌دانید، جناب آقای مهندس بارها ترک کرده بودند و با روش سقوط آزاد، مانند بسیاری از ما، نتوانسته بودند به نتیجه‌ای پایدار برسند. تا این‌که نزدیک به سی سال پیش به این نتیجه رسیدند که باید مواد را به‌صورت اصولی کنار بگذارند. در همان مسیر، الهامی به ایشان شد که باید این کار با روش DST انجام شود. ایشان پله‌ها را به‌درستی تنظیم کردند، به حال خوش رسیدند و وقتی مواد را کنار گذاشتند، دیدند نه وسواس دارند و نه مشکل بازگشت. سپس چند نفر دیگر را نیز با همین روش درمان کردند و آن‌ها هم به نتیجه رسیدند.
اما کار در همان‌جا متوقف نشد. آقای مهندس وقتی به موضوع درمان اعتیاد نگاه دقیق‌تری کردند، دیدند هنوز بخشی از درمان ناقص مانده است و آن، مسئله سیگار بود. عزیزانی که از مواد رها شده بودند، همچنان سیگار مصرف می‌کردند؛ بنابراین این پرسش مطرح شد که آیا درمان بدون حل مسئله سیگار، کامل است؟ همین نگاه علمی و دقیق باعث شد ایشان به درمان سیگار نیز ورود کنند. حتی در ماجرای بستری شدن ایشان در بیمارستان، آن موضوع آدامس نیز سرآغاز توجهی تازه به این مسیر شد. این نشان می‌دهد وقتی ایشان راه درمان را پیدا کردند، فقط به درمان خودشان اکتفا نکردند، بلکه به فکر نجات انسان‌های دیگر هم بودند.
بعد از آن نیز مشاهده شد که بعضی از دوستان مواد و سیگار را کنار گذاشته‌اند، اما از نظر جسمی دچار اضافه‌وزن شده‌اند. باز هم اینجا نگاه علمی آقای مهندس وارد میدان شد و مسیر کاهش وزن و اصلاح ساختار جسم مطرح گردید. این یعنی اگر قرار است انسان به تعادل واقعی برسد، باید همه ابعاد جسم، روان و جهان‌بینی او مورد توجه قرار گیرد؛ نه این‌که فقط یک مصرف را کنار بگذارد و در بخش دیگری دچار مشکل شود.
من خودم این مسئله را در زندگی‌ام تجربه کرده‌ام. یک‌بار با خودم گفتم باید مواد را کنار بگذارم. مدتی هم نکشیدم؛ حتی حدود بیست‌وپنج روز مصرف نداشتم، اما چون روش درست را نمی‌دانستم، دوباره به مصرف برگشتم. پیش از آن هم به سراغ قرص‌ها و داروهایی رفته بودم که به‌ظاهر برای ترک داده می‌شد، اما نتیجه‌ای که باید، حاصل نشد. حال من خوب نمی‌شد و به تعادل نمی‌رسیدم.
اما وقتی وارد کنگره شدم و با روش DST آشنا شدم، نگاه من کاملاً تغییر کرد. یادم هست وقتی سؤال شد که آیا از همین امروز مواد را کنار بگذاریم، پاسخ این بود که نه؛ هرچقدر دوست دارید مصرف کنید، اما با برنامه و روش درست، در زمان مشخص آن را از شما می‌گیریم. برای من این حرف خیلی عجیب بود، چون تا آن روز فکر می‌کردم درمان یعنی قطع ناگهانی. اما وقتی وارد این روش شدم و دیدم هر روز که مقدار مصرفم پایین می‌آید، حال من بهتر می‌شود، آن‌وقت فهمیدم درمان واقعی یعنی حرکت تدریجی، اصولی و آگاهانه. خودم هم این تغییر را با تمام وجود حس کردم و به‌خوبی دیدم که حالم چقدر بهتر شد.
بخش دوم صحبت من درباره لژیون سردار است. وقتی از درمان سیگار، درمان اعتیاد، مقاله‌ها و تحقیقات کنگره صحبت می‌کنیم، باید بدانیم که همه این‌ها نیاز به پشتوانه دارد. بارها گفته شده است که برای پیشبرد اهداف علمی و پژوهشی کنگره، باید لژیون سردار قدرتمندی داشته باشیم. این موضوع فقط یک کمک مالی ساده نیست؛ بلکه نوعی مشارکت در ساختن آینده کنگره است. دانشگاه، تحقیق، مقاله و گسترش این علم، همه نیازمند حمایت هستند.
من بارها از صحبت‌های استادان و عزیزان تأثیر گرفته‌ام. وقتی می‌شنوم که گفته می‌شود باید وارد بازی خدمت شد، از خودم خجالت می‌کشم که آیا به‌اندازه‌ای که باید، قدم برداشته‌ام یا نه. واقعیت این است که در این مسیر هم باید پله‌پله جلو رفت؛ باید ترس را کنار گذاشت و باور داشت که وقتی انسان در راه درست قدم برمی‌دارد، خداوند نیز راه را برای او باز می‌کند.
گاهی ما برای آینده فرزندان و نوه‌های خود برنامه‌ریزی می‌کنیم، اما فراموش می‌کنیم که روزی‌رسان اصلی خداوند است. اگر این باور در ما شکل بگیرد، راحت‌تر می‌توانیم از داشته‌های خود در مسیر خیر و خدمت استفاده کنیم. این نگاه، انسان را از ترس کمبود بیرون می‌آورد و به او جرئت مشارکت می‌دهد.
از صمیم قلب می‌گویم که خودم چند سال است در لژیون سردار حضور دارم و به این حضور افتخار می‌کنم. هرجا صحبت از لژیون سردار باشد، با عشق وارد می‌شوم؛ چه در مشهد باشد، چه در تهران و چه در هر شعبه دیگری. چون باور دارم اگر بخواهیم شعبه‌ای قوی، منسجم و اثرگذار داشته باشیم، باید لژیون سردار آن شعبه نیز قوی باشد.
راهنما اگر در لژیون و درباره خدمت مالی صحبت نکند، آن شعبه از این جهت رشد لازم را نخواهد کرد.
به نظر من، ما باید دست یکدیگر را بگیریم و دوستان را به این وادی دعوت کنیم. لازم نیست فقط به آن‌ها بگوییم برو؛ بلکه باید همراهشان باشیم، تشویقشان کنیم و وارد فضای خدمتشان کنیم. وقتی کسی وارد این مسیر می‌شود، هم خودش رشد می‌کند و هم حالش بهتر می‌شود؛ چون خدمت، انسان را بزرگ می‌کند.
در پایان می‌خواهم به نکته‌ای اشاره کنم که این روزها زیاد درباره آن صحبت می‌شود. گفته می‌شود آقای مهندس از میان ما رفته‌اند، اما من این‌طور نگاه نمی‌کنم. چند روز پیش نیز شنیدم که گفته شد ایشان از قفس تن آزاد شده‌اند و علمشان تازه گسترده‌تر خواهد شد. این نگاه، برای من بسیار امیدوارکننده و آرامش‌بخش بود. من هم باور دارم که آثار، آموزش‌ها و علمی که به‌جا گذاشته‌اند، روزبه‌روز بیشتر شناخته خواهد شد و ان‌شاءالله کنگره نیز روزبه‌روز بهتر و قوی‌تر به مسیر خود ادامه خواهد داد.
از توجه و محبت همه شما عزیزان سپاسگزارم. ممنونم که به صحبت‌های من گوش کردید.


ضبط صدا : مسافر اشکان (لژیون دوم)
تایپ و نگارش: مسافر علی (لژیون دوم)
عکاس: مسافر اشکان (لژیون دوم)
بارگذاری: مسافر علی نگهبان سایت (لژیون دوم)

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .