چهارمین جلسه از دور چهارم کارگاهای آموزش همسفران کنگره ۶۰نمایندگی تربت حیدریه با استادی همسفر نفیسه نگهبانی همسفر زینب دبیری همسفر ناهید با دستور جلسه dst وتجربه من از سایر روش ها در تاریخ 1405/8/17راس ساعت 17:۰۰اغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
خداوند را شاکرم که بار دیگر این فرصت را به من داد تا بر روی این صندلی بنشینم و بتوانم خدمت کنم و آموزش بگیرم.
ابتدا معنای لغوی D.S.t را بیان میکنم. این عبارت مخفف «dezhakam step time» است. دژاکام به ضریب ۰/۸ اشاره دارد که ضریب افزایش یا کاهش پلههای مصرف مسافران است. step یا پلههای ۲۱ روزه و زمان سفر است که حدود ۱۰ تا ۱۱ ماه طول میکشد.
این روش به ما صبر کردن را آموزش میدهد؛ اینکه برای رسیدن به نتیجه باید زمان بگذرد. در این روش، روند درمان بهگونهای پیش میرود که شخص مصرفکننده، در طول سفر، بتواند زندگی عادی خود را بدون ایجاد مشکل ادامه دهد و بهتدریج به تعادل برسد.
روش D.S.t فقط مختص درمان اعتیاد نیست؛ بلکه ما اعضای کنگره میتوانیم از این روش در تمام مسائل زندگی خود استفاده کنیم. برای مثال، زمانی که میخواهیم یکی از ضدارزشها یا اخلاقهای ناپسند خود را کنار بگذاریم، میتوانیم از همین روش استفاده کنیم. یعنی چه؟ یعنی آن صفتناپسند را بهصورت پلهپله کاهش دهیم. برای مثال،بگوییم از فردا دیگر غیبت نمیکنیم و انتظار داشته باشیم که بهیکباره این رفتار را کنار بگذاریم؛ زیرا میدانیم چنین تغییری به این سادگی امکانپذیر نیست. همانطور که میگویند: «سنگ بزرگ، نشانهٔ نزدن است.»
بنابراین، باید به روش D.S.t عمل کنیم؛ یعنی اگر روزی ۹ بار غیبت میکردیم، آن را به ۸ بار کاهش دهیم، سپس به ۷ بار ،روش D.S.tهمینطوراستفاده می کنیم.
یکی از مهمترین آموزشهای کنگره در این روش، صبر کردن است. برای رسیدن به تعادل باید به خودمان زمان بدهیم و انتظار نداشته باشیم که همهچیز یکشبه تغییر کند. در سیدی «صورتمسئلهٔ اعتیاد» که دیروز مشغول نوشتن آن بودم، آقای مهندس اشاره کردند که استاد جلسه باید از دل صحبت کند و از تجربیات خودش بگوید. اتفاقاً دستور جلسهٔ این هفته نیز همین موضوع را از ما میخواهد؛ اینکه دربارهٔ تجربیات خودمان، پیش از ورود به کنگره، صحبت کنیم.
ما روشهای مختلفی را برای ترک مواد مخدر امتحان کرده بودیم. مسافر من فقط روش سقوط آزاد را تجربه کرده بود. او به مدت دو سال سقوط آزاد داشت و هیچگونه مادهای مصرف نمیکرد. در واقع، یکباره مواد را کنار گذاشته بود؛ اما با وجود قطع مصرف، نه جسم، روان و جهانبینی به تعادل نرسیده بودند.
در ظاهر، مصرف مواد قطع شده بود؛ اما مشکلات همچنان وجود داشت. حتی در کوچکترین اختلافات زناشویی با مشکل مواجه میشدیم و نمیتوانستیم مسائل را بهدرستی حل کنیم. در رابطه با فرزندانمان نیز همیشه چالش داشتیم. دلیل آن این بود که مسافرم هنوز به جهانبینی صحیح نرسیده بود و همین موضوع باعث بروز اختلافات و درگیریهای زیادی در زندگی ما میشد. تا اینکه مسیر کنگره برای ما باز شد.
من قبلاً هم اشاره کردهام که برادری داشتم که در کنگره سفر کرد. میزان تخریب او بسیار زیاد بود؛ زیرا شیشه و مواد روانگردان مصرف میکرد. ما برای درمان او نیز روشهای مختلفی را امتحان کرده بودیم. به یاد دارم که حدود دو تا سه هفته او را در بیمارستان بستری کردیم تا تحت نظر پزشک دارو مصرف کند و بتواند مصرف مواد را کنار بگذارد. او در یکی از بهترین بیمارستانهای مشهد بستری شد تا داروها را زیر نظر پزشک دریافت کند و از مصرف خودسرانهٔ آنها جلوگیری شود؛ اما متأسفانه بهمحض اینکه مرخص شد، دوباره به مصرف مواد روی آورد.
از طرفی، مصرف شیشه باعث شده بود خواب مناسبی نداشته باشد و همین مسئله او را بسیار کلافه کرده بود. به افسردگی دچار شده بود و به دلیل شرایطی که داشت، نمیتوانست ارتباط اجتماعی مناسبی با دیگران برقرار کند.
ما برای اینکه مشکل او را برطرف کنیم، به پزشک متخصص اعصاب و روان مراجعه کردیم. او مشکلاتی مانند افسردگی و اختلال خواب داشت و علاوه بر مصرف مواد، مصرف داروهای اعصاب و روان نیز به زندگیاش اضافه شده بود؛ آن هم به مقدار بسیار زیاد.
بهگونهای که خودش را پزشک میدانست و هر تعداد قرص که تصور میکرد لازم است، مصرف میکرد. شبها که برای خوابیدن به رختخواب میرفت، اگر خوابش نمیبرد، دوباره قرص مصرف میکرد. مدتی بعد، اگر احساس میکرد داروها تأثیری نداشتهاند، باز هم به سراغ قرصهای بیشتری میرفت. میزان مصرف داروهایش بهقدری زیاد شده بود که گاهی میتوانست یک وعدهٔ غذایی کامل محسوب شود! ما اصلاً تصور نمیکردیم که روزی بتواند از این شرایط رها شود؛ اما خدا را شکر که کنگره در مسیر زندگی او قرار گرفت. او سفر خود را با روش D.S.t آغاز کرد و به درمان اعتیاد رسید. داروهای اعصاب و روان را نیز بهراحتی و تحت روند درمانی مناسب کنار گذاشت. در نهایت، سفر سیگار را هم انجام داد.
امروز او به شخصی تبدیل شده است که اگر کسی او را ببیند، بهسختی باور میکند که روزی مصرفکنندهٔ مواد مخدر بوده است. در حال حاضر، ورزش را بهصورت حرفهای دنبال میکند و در رشتههایی مانند کوهنوردی و دوچرخهسواری فعالیت دارد. ما تمام این تغییرات را مدیون کنگره هستیم. در کنگره بود که او به درمان واقعی رسید؛ زیرا موضوع فقط قطع مصرف مواد نبود، بلکه جسم، روان و جهانبینی او نیز بهتدریج به تعادل رسیدند.
من در کنگره و با توجه به تجربیاتی که پشت سر گذاشتهام، به این نتیجه رسیدهام که تفاوت بزرگی میان ترک کردن و درمان شدن وجود دارد. ترک کردن میتواند فقط به معنای کنار گذاشتن مصرف مواد باشد؛ اما در درمان، جسم، روان و جهانبینی به تعادل میرسند .
همچنین، از روش D.S.t یاد گرفتهام که باید صبور باشم و هیچگاه پروسه زمان را در هیچیک از مسائل زندگی فراموش نکنم. برای رسیدن به هر تغییری باید فرصت کافی به خودمان بدهیم و بدانیم که تغییرات پایدار، بهتدریج اتفاق میافتند.
در پایان، امیدوارم کنگرهٔ ۶۰ و روشی که آقای مهندس دژاکام ابداع کردهاند، بهعنوان یکی از مهمترین دستاوردهای ایشان، در مسیر زندگی تمام کسانی قرار بگیرد که خواهان رهایی وخواهان درمان هستند تا آنها نیز بتوانند طعم شیرین رهایی و آرامش را بچشند.

در ادامه تقدیم تقدیرنامه سردار توسط نگهبان لژیون سرداربه همسفر کوچک
.jpg)
مرزبان کشیک: همسفر فاطمه ومسافر حبیب
تایپ: همسفر طاهره رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون سه)
عکاس: همسفر عفت رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون سه)
ویراستاری وارسال: همسفر زهرا ( مرزبان خبری)
همسفران نمایندگی تربت حیدریه
- تعداد بازدید از این مطلب :
122