English Version
This Site Is Available In English

آقای مهندس شکرگزاری را به ما آموختند

آقای مهندس شکرگزاری را به ما آموختند

به‌نام قدرت مطلق الله
اولین جلسه از دوره نوزدهم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره۶۰ نمایندگی دکتر علیرضا (مبارکه)، با استادی مسافر محمد، نگهبانی مسافر فرهاد و دبیری مسافر احمد با دستور جلسه «متد DST و تجربۀ من از سایر روش‌ها» در تاریخ یکشنبه 17آبان‌ماه 1405 راس ساعت 17:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، محمد هستم یک مسافر.
خداوند را شاکر و سپاسگزارم که امروز نیز این فرصت و توفیق را پیدا کردم تا در این جایگاه حضور داشته باشم، از آموزش‌های شما دوستان بهره بگیرم و خدمت کنم.
دستور جلسه امروز، «متد DST» است. تقریباً همه مسافران، چه سفر اولی و چه سفر دومی، با مفهوم این متد آشنایی دارند. حرف D برگرفته از نام دژاکام، حرف S به معنای پله یا استپ و حرف T به معنای زمان است؛ یعنی زمان‌بندی مشخصی که در آن دارو را مصرف می‌کنیم و به‌تدریج میزان مصرف را کاهش می‌دهیم.
اگر بخواهم درباره دستاوردهای آقای مهندس صحبت کنم، باید بگویم یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای ایشان، ابداع متد DST در شرایطی بسیار دشوار بود. در آن زمان، افراد مصرف‌کننده مواد مخدر را در پارک‌ها و خیابان‌ها شناسایی و دستگیر می‌کردند. آقای مهندس پس از کشف متد DST در همان شرایط، به میان مصرف‌کنندگان می‌رفتند، با آن‌ها صحبت می‌کردند و راه درمان را به آن‌ها نشان می‌دادند. ایشان ابتدا این روش را روی خودشان تجربه کردند و به درمان رسیدند و سپس آن را در اختیار دیگران قرار دادند. خدا را شکر که این مسیر ادامه پیدا کرد و امروز افراد بسیاری به کمک این روش به درمان رسیده‌اند.
«یکی دیگر از دستاوردهای ارزشمند ایشان، کتاب عبور از منطقۀ ۶۰درجه زیر صفر است. خود آقای مهندس بارها تأکید کرده‌اند که هر انسانی، با هر دین و باوری، می‌تواند این کتاب را مطالعه کند و از مطالب کاربردی آن بهره‌مند شود.»
به اعتقاد من، یکی از مهم‌ترین دستاوردهای آقای مهندس، خود من، محمد، هستم که امروز در این جایگاه نشسته‌ام؛ همچنین تک‌تک شما مسافرانی که اینجا حضور دارید، از دستاوردهای ایشان هستید.


من محمد، بارها برای ترک مواد مخدر اقدام کرده بودم؛ بارها به قول معروف به‌صورت ناگهانی و یک‌باره ترک کردم، با قرص و شربت و روش‌های مختلف نیز تلاش کردم، اما هیچ‌کدام نتیجه پایداری نداشت. تا اینکه مسیر برایم باز شد و اذن ورود به کنگره صادر شد. وارد کنگره شدم، با متد DST سفر کردم و خدا را شکر توانستم به درمان برسم.
یکی دیگر از دستاوردهای این متد برای من، درمان سردردهای شدیدی بود که سال‌ها با آن‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کردم. قبلاً در مشارکت‌هایم گفته‌ام که گاهی شدت سردردهایم به‌اندازه‌ای بود که حاضر بودم یکی از دست‌هایم را بدهم، اما از آن دردها خلاص شوم. واقعاً رنج زیادی می‌کشیدم.
همیشه به خاطر این موضوع شکرگزار آقای مهندس هستم. وقتی وارد کنگره شدم، مشکل خودم را مطرح کردم و گفتم که چنین دردهایی دارم. راهنمای تازه‌واردین به من گفت که این مشکلات برطرف خواهند شد.
«راهنمایم نیز پیشنهاد کرد که به لژیون سیگار بروم. اما در آن زمان، نیروهای منفی اجازه نمی‌دادند این موضوع را به‌درستی درک کنم. با خودم فکر می‌کردم شاید راهنمایم به خاطر افزایش تعداد اعضای لژیونش مرا به لژیون سیگار دعوت می‌کند؛ در حالی که بارها به من گفته بود با درمان سیگار، سردردهایم نیز برطرف خواهند شد. خدا را شکر، سفرم را ادامه دادم و وارد لژیون سیگار شدم. راهنمای درمان سیگار دستم را گرفت و مسیر دیگری پیش رویم قرار گرفت. من حاضر بودم یکی از اعضای بدنم را بدهم، اما سردردهایم خوب شوند. وقتی به کمک متد DST سیگارم را کنار گذاشتم، احساس کردم گویی آبی بر آتش دردهایم ریخته‌اند. مشکلات و بیماری‌های دیگری هم داشتم که به لطف این روش و آموزش‌های کنگره، توانستم برای درمان آن‌ها اقدام کنم».
اگر هرکدام از ما بخواهیم درباره دستاوردهای آقای مهندس صحبت کنیم، قطعاً هر شخصی تجربیات و آگاهی‌های خاص خودش را دارد؛ اما یکی از مهم‌ترین دستاوردهایی که من در کنگره آموختم، مفهوم عشق بود.


«قبل از ورود به کنگره، تصور من از عشق این بود که وقتی کسی را دوست داریم، یک قلب می‌کشیم و تیری درون آن قرار می‌دهیم و می‌گوییم این یعنی عشق! اما آقای مهندس در اینجا عشق واقعی را به ما آموزش دادند. به ما آموختند که عشق چیست و چگونه می‌توان آن را در رفتار و زندگی خود جاری کرد. عشق یعنی اینکه امروز همه ما با صمیمیت در کنار یکدیگر نشسته‌ایم. عشق یعنی اینکه روزهای جمعه در کنار هم، با آرامش و محبت، دور یک سفره می‌نشینیم و صبحانه می‌خوریم. عشق یعنی اینکه شخصی مثل من که زمانی هیچ‌کس حاضر نبود حتی دیگ سیاهی را به دستش بدهد، وارد کنگره می‌شود، صفت معتاد از روی او برداشته می‌شود و به جای آن، او را آقا خطاب می‌کنند».
امروز که در جایگاه استاد جلسه قرار گرفتم و دیدم دوستان حاضر به احترام من از جای خود بلند شدند، واقعاً خجالت کشیدم و با خودم فکر کردم که چقدر به کنگره بدهکار هستم. این‌ها همه از دستاوردهای آقای مهندس است.
«دستاورد لزوماً به این معنا نیست که اتفاقی عجیب و معجزه‌آسا رخ دهد یا مثلا زمین شکافته شود، همین که مصرف‌کنندۀ دیروز، امروز به جسم، روان و جهان‌بینی متعادل رسیده یک دستاور و معجزه است». زمانی که مصرف‌کننده بودم، به محض اینکه زمان خماری‌ام نزدیک می‌شد، مانند مرغ سرکنده به این‌طرف و آن‌طرف می‌رفتم و همه‌جا را برای پیدا کردن مواد جست‌وجو می‌کردم. آرامش نداشتم و پریشان می‌شدم؛ اما امروز به درمان رسیده‌ام و دیگر نیازی به مصرف مواد مخدر ندارم. آیا این دستاورد کوچکی است؟ این نتیجه زحمات، کشفیات و علم آقای مهندس است. چه دستاوردی بهتر از این؟
آقای مهندس عشق را به انسان‌ها آموختند. یکی دیگر از دستاوردهای ایشان این است که شخصی که در دوران اعتیاد حتی حاضر نبود هزار تومان از دارایی خود را به کسی بدهد، امروز پس از درمان، با عشق و میل خودش کمک مالی می‌کند و با پرداخت مبالغی مانند ششصد میلیون تومان، در جایگاه پهلوانی قرار می‌گیرد.
به اعتقاد من، هیچ‌کس نیست که وارد کنگره شده باشد و بدون بهره و دست خالی از آن خارج شده باشد. هرکس به هر اندازه‌ای از کنگره بهره برده، آن بهره‌مندی حاصل دستاوردهای آقای مهندس است.
شخصی که با سی کیلو اضافه‌وزن وارد کنگره می‌شود و با شرکت در لژیون جونز (تغذیۀ سالم) امروز به وزن متعادل می‌رسد، این هم یکی از دستاوردهای ایشان است.
می‌خواهم یکی دیگر از تجربیات شخصی خودم را بیان کنم. در دوران مصرف، وقتی وارد خانه می‌شدم، دختر کوچکم خودش را به خواب می‌زد؛ به مادرش می‌گفت: «ای کاش وقتی بابا وارد خانه می‌شود، مرا بغل نکند و اگر هم مرا بغل کرد، نبوسد؛ چون بوی بد سیگار می‌دهد.»
«اما امروز که به درمان رسیده‌ام، وقتی وارد خانه می‌شوم، با عشق دخترم را در آغوش می‌گیرم. برای من هیچ دستاوردی بالاتر از این نیست. این تغییر بزرگ به لطف آموزش‌ها و راهی است که آقای مهندس پیش روی ما قرار دادند».
کتاب‌هایی که آقای مهندس تألیف کرده‌اند و به‌راحتی در اختیار ما قرار داده‌اند، از دیگر دستاوردهای ارزشمند ایشان است. اطلاعاتی که ما از طریق این کتاب‌ها به دست می‌آوریم، اگر می‌خواستیم خارج از کنگره آن‌ها را بیاموزیم، باید سال‌ها تحقیق و پژوهش می‌کردیم، در دانشگاه‌های مختلف درس می‌خواندیم و زمان زیادی صرف می‌کردیم تا به این آگاهی‌ها برسیم و مفهوم چهارده وادی عشق را درک کنیم.
چه کسی را سراغ دارید که تا این اندازه به فکر انسان‌ها باشد و به این موضوع بیندیشد که شخصی مانند من چگونه می‌تواند اعتیاد خود را درمان کند، سیگارش را کنار بگذارد، تغذیه سالمی داشته باشد، از بیماری‌ها پیشگیری کند و برای درمان چاقی، اضافه‌وزن، لاغری و کمبود وزن خود راهی پیدا کند؟
آقای مهندس شکرگزاری را نیز به ما آموختند. به من یاد دادند که بابت حضورم در کنگره شکرگزار باشم؛ بابت درمان اعتیاد و سیگارم شکرگزار باشم؛ بابت اینکه می‌توانم در کنگره به انسان‌های دردمند خدمت کنم و خسارت‌های گذشته را جبران کنم، شکرگزار باشم. همچنین بیاموزم که به جسم و روان خودم خسارت وارد نکنم.
یکی دیگر از دستاوردهای بزرگ آقای مهندس، کتاب «عبور از منطقه ۶۰درجه زیر صفر» است؛ کتابی که هر شخصی، چه در داخل کنگره و چه خارج از آن، می‌تواند با مطالعه‌اش اطلاعات مفید و کاربردی بسیاری به دست آورد.
من محمد، در دوران مصرف به دلیل استفاده زیاد از مواد مخدر، دو بار در وضعیت کما قرار گرفتم. شرایط من به‌گونه‌ای بود که اطرافیانم از بهبودی‌ام ناامید شده بودند. حتی خودم هم تصور می‌کردم کسی از مصرف مواد مخدر من خبر ندارد و می‌توانم مشکلاتم را پنهان کنم؛ در حالی که آسیب‌های متعددی به من وارد شده بود.
از جمله این مشکلات، حادثه گازگرفتگی و آسیب‌دیدگی عصب‌های پاهایم بود؛ به‌طوری‌که پاهایم حس نداشتند و عصب‌های آن‌ها دچار مشکل شده بودند. شرایط بسیار سختی داشتم و امیدم را از دست داده بودم.


روزی که وارد کنگره شدم، حال جسمی مناسبی نداشتم و برای اینکه کسی متوجه مشکلات پاهایم نشود، ساق‌بند می‌پوشیدم؛ اما امروز خدا را شکر در پارک فوتبال بازی می‌کنم. شخصی که همه از او قطع امید کرده بودند، به لطف آموزش‌ها و دستاوردهای آقای مهندس توانست دوباره سلامتی و توانایی خود را به دست بیاورد.
اولین چیزی که کنگره به من هدیه داد، این بود که عنوان معتاد را از روی من برداشت و واژه مسافر را جایگزین آن کرد. همچنین به جای آنکه مرا با نگاه منفی ببینند، با احترام مرا آقا خطاب کردند. این تغییر نگاه و جایگاه، برای من بسیار ارزشمند بود.
امیدوارم بتوانم در مسیر کنگره ماندگار باشم، همچنان آموزش بگیرم و از خدمتگزاران این مجموعه باشم.
در پایان، از همه شما دوستان سپاسگزارم که با سکوت و توجه خود به صحبت‌های من گوش دادید.

تایپ و ویرایش: مسافر ابوالفضل، مسافر حامد، مسافر همایون، مسافر محمدحسین
عکاس: مسافر حامد
تایید و ارسال: همسفر پیمان

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .