نهمین جلسه از دوره سی و سوم سری کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره 60 نمایندگی عطار نیشابوری ویژه مسافران در روزهای یکشنبه با استادی: راهنمای محترم مسافر ابوالفضل و نگهبانی : مسافر حسن و دبیری مسافر محمد با دستور جلسه« dst و تجربه من از سایر روش ها» در تاریخ : 17آبان ماه1405 ساعت 17 آغاز بکار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، ابوالفضل هستم، مسافر.
خداوند را شاکر و سپاسگزارم که امروز دوباره این فرصت را به من داد تا بتوانم خدمت کنم و آموزش بگیرم. واقعاً خیلی خوشحالم که در شعبه عطار هستم؛ شعبهای که بهحق باید آن را شعبهای بزرگ دانست، چون به نوعی مبدأ و منشأ بسیاری از شعبات دیگر بوده و از همینجا حرکتهای بزرگی آغاز شده است.
من خودم سال ۱۳۹۸ در همین شعبه عطار وارد کنگره ۶۰ شدم؛ همان گوشهای که لژیون آقای اسماعیلی برگزار میشد. جا دارد از راهنمای خوبم، آقای اسماعیلی، یاد کنم و همینطور از آقای امیرهوشنگ که شاید خیلی از بچههای جدید ایشان را نشناسند، اما از تهران به نیشابور میآمدند و برای راهاندازی اینجا زحمت زیادی کشیدند. واقعاً آدمهای بزرگی بودند که باعث شدند چنین چراغی روشن شود و هنوز هم آدمهای بزرگی هستند که دارند خدمت میکنند تا این چراغ روشن بماند و ما در اینجا آموزش بگیریم. ما باید قدردان این بزرگان باشیم و مهمتر از همه، فراموش نکنیم؛ چون وقتی فراموش میکنیم، دچار لغزش و ناسپاسی میشویم.
دستور جلسه امروز، روش [DST] و روشهای دیگر است. واقعاً این روش، زندگی من را به من برگرداند و مسیر زندگیام را بهکلی تغییر داد. در چند دقیقه نمیشود از دستاورد آقای مهندس و تأثیری که این روش بر زندگی ما گذاشته صحبت کرد. به نظر من، هرکدام از ما که امروز روی صندلی کنگره ۶۰ نشستهایم، خداوند خیلی دوستمان داشته است.
من همیشه حرفی را که از آقای اسماعیلی شنیدهام در ذهن دارم. ایشان میگفتند: «حتماً یک لیوان آب، یک محبت، یا یک کار خیری در حق کسی انجام دادهای که امروز روی صندلی کنگره ۶۰ نشستهای و درمان میشوی.» امروز بیشتر از همیشه این را درک میکنم. خداوند ما را دوست داشته که در مسیر کنگره قرار گرفتهایم. روش [DST] فقط اعتیاد من را درمان نکرد؛ به من جان دوباره داد، انرژی داد و مسیر زندگیام را عوض کرد.
این روش باعث شد بتوانم دوباره در کنار همسفر و خانوادهام جمع شوم و محبت را در زندگیام جاری کنم. قبل از کنگره، واقعاً محبت در زندگی من کمرنگ بود. فقط کار بود و رفتوآمد و یک زندگی ماشینی، بدون حس و حال؛ انگار اصلاً مزه زندگی را متوجه نمیشدم. اما کنگره به من یاد داد که زندگی فقط نفس کشیدن و کار کردن نیست؛ زندگی یعنی حس، محبت، عشق و آرامش.
چند روز پیش موضوعی ذهنم را خیلی درگیر کرد. یکی از دوستانم گفت برادرش که در کمپ بوده، حال خوبی ندارد. به او گفتم هر طور شده او را به کنگره بیاور. متأسفانه به هر دلیلی این اتفاق نیفتاد و دو سه روز پیش خبر داد که خودش را حلقآویز کرده است. این موضوع خیلی برایم سنگین بود. کسی که در کنگره درمان شده، بهتر میتواند درد چنین آدمی را بفهمد. درد او این بود که سیستم شبهافیونی بدنش راه نیفتاده بود؛ درد او این بود که سقوط آزاد کرده بود و روش [DST] را انجام نداده بود.
به تعبیر آقای مهندس، ما شهر وجودی خودمان را سالها بمباران کردهایم. ده سال، پانزده سال، بیست سال، همه زیرساختهای آن را خراب کردهایم؛ سیستم آبرسانی، گازرسانی، برقرسانی، همه چیز را از بین بردهایم. حالا آیا میشود فردای آن روز وارد آن شهر خرابشده شد و گفت از امروز میخواهم آنجا زندگی کنم؟ قطعاً نه. اما در کنگره ۶۰، روش [DST] این بازسازی را ذرهذره انجام میدهد. لولهکشیهای وجود ما را ترمیم میکند، سیستمهای حیاتی را بازسازی میکند و حتی بهتر از قبل، ما را به تعادل میرساند. این روش واقعاً به انسان جان دوباره میدهد.
جا دارد از آقای سلمان هم تشکر کنم که امروز از من دعوت کردند. من چون در لژیون سردارِ معدن، نگهبان هستم، از این دعوت خیلی خوشحال شدم و واقعاً حس خوبی گرفتم. از احمدآقا هم تشکر میکنم و خدا قوت میگویم. شاید بعضیها بگویند چه ربطی بین [DST] و لژیون سردار وجود دارد؟ به نظر من کاملاً به هم مرتبط هستند. اگر من در این مسیر قرار گرفتهام و از این سیستم آموزش و درمان گرفتهام، وظیفه دارم از نظر مالی هم تا جایی که میتوانم حمایت کنم تا این راه ادامه پیدا کند.
لژیون سردار فقط کمک مالی نیست؛ از سخن به عمل رسیدن است. یعنی اگر من میگویم اینجا خوب است، این روش نجاتبخش است و این سیستم برای انسانها مؤثر است، باید در عمل هم سهم خودم را انجام بدهم. خود من چندین دوره در لژیون سردار بودهام، دوباره هم خداوند اجازه داده که در این مسیر باشم و هنوز هم باید تلاش کنم تا آن را کاملتر انجام بدهم.
گاهی یک انحراف کوچک در فکر انسان بهوجود میآید؛ مثلاً با خودش میگوید این پولها کجا میرود؟ اما وقتی آگاه میشویم، میبینیم این پولها صرف درمان، تحقیق، مقالات علمی، خرید تجهیزات و کمک به پیشرفت مسیر درمان میشود. اینها شوخی نیست. پشت این حرکت، هدف، تفکر و عشق وجود دارد.
من همیشه به خودم میگویم باید نگاه کنم ببینم چرا بزرگان ما سالها در لژیون سردار میمانند؛ چرا یک دوره و دو دوره نیست، بلکه بارها و بارها در این مسیر حضور دارند. حتماً اتفاقهای خوبی در زندگیشان افتاده، حتماً حس و حال خوبی گرفتهاند و حتماً راهی برایشان باز شده که دوباره برمیگردند. این باید برای من الگو باشد.
لژیون سردار یعنی دعوت به خیر. یعنی دعوت به خوبی. یعنی اگر من کسی را به این لژیون دعوت میکنم، در حقیقت او را به مشارکت در یک کار خیر، در یک جریان روشن و انسانی دعوت میکنم. انشاءالله بتوانیم نه فقط در لژیون سردار، بلکه در اصلِ بودن در کنگره، قدردان باشیم. همین که روی این صندلی مینشینیم، خودش نعمت است. نفس کشیدن در کنگره، برای همه ما نعمت و برکت است، چون اینجا مسیر نور و صراط مستقیم است.
انشاءالله بتوانیم از سخن به عمل برسیم؛ چون لژیون سردار دقیقاً همین است. فقط حرف زدن نیست، عمل کردن است. و وقتی عمل میکنیم، برکاتش به زندگی خودمان برمیگردد؛ هم در حالِ خودمان، هم در خانوادهمان و هم در مسیر رشد و تعادلمان. امیدوارم بتوانیم در این مسیر قویتر عمل کنیم و به آن فهمی برسیم که دلیل حضورمان در لژیون سردار و در کنگره را عمیقتر درک کنیم.
ممنونم که به صحبتهای من گوش کردید.

(12).jpg)
ضبط صدا : مسافر اشکان(لژیون دوم)
تایپ و نگارش: مسافر علی (لژیون دوم)
عکاس: مسافر اشکان(لژیون دوم)
بارگذاری: مسافر علی نگهبان سایت (لژیون دوم)
- تعداد بازدید از این مطلب :
238