English Version
This Site Is Available In English

کنگره60 و روش DST؛مروری بر چالشها و دستاوردهای یک مسافر

کنگره60 و روش DST؛مروری بر چالشها و دستاوردهای یک مسافر

یازدهمین جلسه از دوره پنجاه‌ و‌ پنجم کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره ۶۰ نمایندگی شفا مشهد، با استادی مسافرمحمد حسین، نگهبانی مسافر اسماعیل و دبیری مسافر ایمان با دستور جلسه "روش DST و تجربه من از سایر روش ها " روز یکشنبه 17 آبان ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان محمدحسین هستم مسافر
در آغاز یاد و خاطره استاد عزیزمان، زنده یاد مهندس حسین دژاکام را گرامی می‌داریم. استاد عزیز ما از میان ما رفتند، اما نه یادشان از دل‌ها رفته است و نه راهشان از مسیر ما جدا شده است. حضور ایشان را در آثار، اندیشه‌ها و شاگردانشان احساس می‌کنیم و همواره در دل‌های ما زنده و حاضر هستند.
در ابتدای سخنانم، از راهنمای خوبم، آقا مرتضی روحانی، گروه مرزبانی، نگهبان و دبیر عزیز و همچنین ایجنت محترم تشکر می‌کنم که فرصت تجربه و خدمت در این جایگاه را در اختیار من قرار دادند.
اما اگر بخواهم درباره دستور جلسه، از تجربه شخصی خودم روش DST و سایر روش‌های درمان اعتیاد صحبت کنم، باید بگویم که من به‌عنوان فردی که حدود چهارده تا پانزده سال با اعتیاد درگیر بودم، روش‌های مختلفی را امتحان کردم و حتی در انجمن‌های دیگری نیز حضور داشتم.
روش‌هایی که تجربه کردم، از همان روش‌هایی بود که به‌اصطلاح به آن‌ها ترک سقوط آزاد می‌گفتند. یک بار به پیشنهاد یکی از دوستان، با قرص اقدام کردم، بار دیگر با شربت و یک بار هم با الکل؛ اما هیچ‌کدام از این روش‌ها برای من کارساز نبودند.
تا اینکه یکی از دوستان، انجمنی را به من معرفی کرد و گفت: اینجا شرایط خوبی دارد و می‌توانی از جلسات آن استفاده کنی. من هیچ آشنایی قبلی با چنین فضایی نداشتم و تصورم از آن، چیز دیگری بود. به هر حال، وارد آنجا شدم. به من گفتند: ما کاری به نوع مصرف شما نداریم؛ فقط زمانی که ترک کردی، می‌توانی در جلسات شرکت کنی.
پرسیدم: من روش‌های مختلفی را برای ترک امتحان کرده‌ام و نتیجه‌ای نگرفته‌ام؛ پیشنهاد شما چیست؟
گفتند: می‌توانی به کمپ بروی یا در خانه بمانی. گفتم: این روش‌ها را هم امتحان کرده‌ام، اما برای من نتیجه‌ای نداشته است. در نهایت گفتند: اگر بخواهی، کمپ مناسبی سراغ داریم که می‌توانیم به تو معرفی کنیم، اما پیشنهاد دیگری نداریم.
به هر حال، مدتی را در خانه گذراندم و پس از آن، شرکت در جلسات آن انجمن را آغاز کردم. تقریباً دو سال در آنجا حضور داشتم و در این مدت دیگر هیچ ماده‌ای مصرف نمی‌کردم؛ اما واقعاً به یک انسان عادی تبدیل نشده بودم.
هیچ‌وقت احساس رهایی و آرامش نداشتم. خلأ وجودی خودم را با حضور در جلسات پر می‌کردم، اما این احساس فقط در همان یک یا دو ساعت حضور در جلسه ادامه داشت. به‌محض اینکه از آن مکان فاصله می‌گرفتم، اشتیاق مصرف مواد تمام وجودم را فرا می‌گرفت.
این وضعیت، حال خوبی نبود؛ اینکه انسان از صبح تا شب مجبور باشد با خودش بجنگد و اشتیاق مصرف ماده‌ای که به آن وابسته بوده، همچنان در وجودش زنده باشد.
استاد خوبم، آقای روحانی، در جلسات لژیون به ما می‌گفتند: هرکسی روش DST را به‌درستی درک کند، می‌تواند به‌راحتی سفر کند. البته در اوایل ورودمان به کنگره، هنوز مفهوم این صحبت را به‌خوبی درک نمی‌کردیم.
خلاصه اینکه من در آن انجمن به نتیجه مطلوب نرسیدم و نتوانستم به شرایط یک انسان عادی بازگردم. به همین دلیل، کم‌کم این موضوع را برای خودم پذیرفتم که باید تا پایان عمر مصرف‌کننده باقی بمانم؛ چون تصور می‌کردم اگر مصرف نکنم، نمی‌توانم کار کنم، حالم خوب نخواهد بود و نمی‌توانم زندگی عادی داشته باشم. با خودم می‌گفتم اشکالی ندارد؛ این اتفاقی است که برای من افتاده و باید با آن کنار بیایم.
اما به لطف یکی از دوستان کنگره ۶۰، آشنایی اولیه‌ای با کنگره پیدا کردم. ایشان به‌تدریج درباره کنگره ۶۰ برای من توضیح می‌دادند. این آشنایی تقریباً یک سال طول کشید و در طول این مدت، مطالب مختلفی را برایم بیان کردند.
برای من بسیار جالب بود که چگونه ممکن است در روشی، نه نیازی به بستری شدن باشد، نه به کار و زندگی انسان لطمه‌ای وارد شود و در عین حال، درمان نیز اتفاق بیفتد. همین موضوع برای من جذابیت زیادی داشت.
بالاخره تصمیم گرفتم وارد کنگره شوم. به من گفتند باید پشت در بمانی. تقریباً سه ماه پشت در بودم تا اینکه اجازه ورود پیدا کردم.
وقتی برای نخستین بار در لژیون تازه‌واردین نشستم، مطالبی که می‌شنیدم برایم بسیار جذاب بود. احساس می‌کردم تمام مشکلاتی که سال‌ها از آن‌ها رنج برده بودم، در اینجا راه‌حل دارند. البته هنوز به این موضوع باور و یقین نرسیده بودم، اما با خودم گفتم: من که روش‌های مختلفی را امتحان کرده‌ام، این روش را هم امتحان می‌کنم.
هرچه جلوتر آمدم، بیشتر متوجه شدم که روش DST واقعاً روش ارزشمند و تأثیرگذاری است و من پیش از این، از وجود چنین روشی آگاهی نداشتم.
برای خود من بسیار سخت بود که چنین موضوعی را بپذیرم؛ اینکه منی که روزانه حدود سه گرم شیره مصرف می‌کردم و می‌کشیدم، بتوانم به این سادگی، با این نظم و بدون درد و رنج، به مصرف مواد پایان بدهم.
برای دوستانی که در سفر اول هستند، همه ما می‌دانیم که DST مخفف سه واژه دژاکام، استپ و تایم است. اگر روی این سه نکته به‌درستی و با دقت عمل کنیم و در برابر فرمان راهنمای خود تسلیم باشیم، می‌توانیم به‌راحتی، هر ماده‌ای که مصرف می‌کنیم، کنار بگذاریم و از آن جدا شویم.
علاوه بر این، می‌توانیم از آن حس اشتیاق و میل شدید به مصرف مواد که خود من سال‌ها از آن رنج می‌بردم نیز رها شویم.
امروز من به‌عنوان فردی که به رهایی رسیده است، در این جایگاه حضور دارم. در میان دوستان و اقوام من نیز افرادی هستند که همچنان مصرف‌کننده‌اند. وقتی خودم را با دوران گذشته مقایسه می‌کنم؛ زمانی که در انجمن دیگری حضور داشتم و در مکانی رفت‌وآمد می‌کردم که افراد در آنجا مصرف مواد داشتند، می‌بینم که حتی دیدن چنین صحنه‌هایی می‌توانست تمام آرامش و تعادل مرا بر هم بزند.


اما امروز شرایط کاملاً متفاوت است. اینجاست که به ارزش و تأثیر روش DST پی می‌برم. به نظر من، این روش واقعاً معجزه‌ای است؛ البته به شرط آنکه بتوانم آن را به‌درستی اجرا کنم.
طبیعی است که نباید حال و شرایط فردی که در سفر اول عملکرد مناسبی دارد، تمام برنامه‌هایش دقیق است، سی‌دی‌هایش را به‌موقع گوش می‌دهد و طبق آموزش‌ها حرکت می‌کند، با فردی که بدون توجه به راهنمایی‌ها و با تشخیص و خواسته شخصی خودش مسیر را طی می‌کند، یکسان باشد.
در پایان، از اینکه با سکوت و حوصله به صحبت‌های من گوش کردید، بسیار سپاسگزارم.

درادامه اعلام رهایی و ورود به سفر دوم جهانبینی مسافرین برات ،حسین و علیرضا از لژیون هشتم با راهنمایی راهنمای محترم مسافر اسماعیل اعلام گردید

درادامه اعلام رهایی و ورود به سفر دوم جهانبینی مسافرین علی و اصغر از لژیون هفتم با راهنمایی راهنمای محترم مسافر علیرضا اعلام گردید

درادامه اعلام رهایی و ورود به سفر دوم جهانبینی مسافرین هادی و محمد از لژیون دوم با راهنمایی راهنمای محترم مسافر رضا اعلام گردید

درادامه اعلام رهایی و ورود به سفر دوم جهانبینی مسافرین فرهاد، جواد، حجت اله، صادق و علی اصغر از لژیون هفدهم  با راهنمایی راهنمای محترم مسافر امین اعلام گردید

با تشکر از لژیون خدمتگزار (لژیون بیستم با راهنمایی راهنمای محترم، مسافر مرتضی) که با خوبی خدمت نمودند.

مرزبان خبری:مسافر احمد

صوت: مسافر مصطفی ل۱۶
عکاس: مسافرحسین ل۱
تایپ: مسافرین حامد ل14 و ابراهیم ل1
ارسال خبر: مسافر احمد ل11

 

 

 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .