سلام دوستان مریم هستم همسفر
انسان در طول زندگی خود برای رسیدن به آرامش، تعادل و رهایی از مشکلات، روشهای مختلفی را تجربه میکند. من نیز در مسیر زندگی با روشهای گوناگونی آشنا شدم که هرکدام به شکلی تجربهای برایم به همراه داشتند؛ اما آشنایی با روش DST برای من تجربهای متفاوت بود. این روش به من کمک کرد تا نگاه تازهای به زندگی داشته باشم و اهمیت نظم، برنامهریزی و حرکت تدریجی را بهتر درک کنم.
پیش از آشنایی با روش DST، گاهی کارهای زندگیام بدون نظم و برنامه مشخص پیش میرفت. ممکن بود برای انجام چندین کار تصمیم بگیرم، اما ندانم از کجا شروع کنم یا چگونه میان مسئولیتهای مختلف زندگی تعادل برقرار سازم. در روش DST، چیزی که بیش از همه برای من اهمیت پیدا کرد، نظم و برنامهریزی بود. یاد گرفتم که برای رسیدن به نتیجه نباید عجله داشته باشم و هر کاری زمان و مسیر مخصوص به خودش را دارد.
همانطور که در این روش بهتدریج و با برنامه حرکت میکنیم، در زندگی شخصی نیز باید قدمبهقدم پیش برویم. یکی از مهمترین تأثیرات این روش در زندگی من، ایجاد نظم در انجام مسئولیتهایم بود. یاد گرفتم برای کارهای روزانه، خانواده، درس خواندن و حتی رسیدگی به خودم، زمان مشخصی در نظر بگیرم. همچنین متوجه شدم که برای رسیدن به اهداف بزرگ، لازم نیست همهچیز یکباره تغییر کند؛ بلکه استمرار در انجام کارهای کوچک میتواند نتایج بزرگی به همراه داشته باشد.
در مقایسه با روشهای دیگر، چیزی که در DST برای من برجستهتر بود، توجه به فرایند و حرکت تدریجی بود. این روش به من آموخت که تغییر واقعی نیازمند زمان، صبر، آموزش و استمرار است. دیگر تنها به نتیجه نهایی فکر نمیکنم، بلکه به مسیری که برای رسیدن به آن طی میکنم نیز اهمیت میدهم. در نهایت، تجربه من از روش DST این بود که این روش فقط یک برنامه یا مجموعهای از آموزشها نیست، بلکه میتواند نگرش انسان را نسبت به زندگی تغییر دهد.
مهمترین دستاوردی که برای من داشت، ایجاد نظم در زندگی، افزایش مسئولیتپذیری، تقویت صبر و حرکت آگاهانه در مسیر اهدافم بود. امروز بیش از گذشته باور دارم که برای ساختن یک زندگی بهتر، باید از خودمان شروع کنیم، برنامه داشته باشیم و با قدمهای کوچک اما پیوسته حرکت کنیم. به نظر من، ارزش واقعی روش DST در این است که به انسان میآموزد تغییر کردن یک اتفاق ناگهانی نیست، بلکه نتیجه یک حرکت آگاهانه، تدریجی و مستمر است.
سلام دوستان فریبا هستم همسفر
به نظر من یکی از مهمترین مسائلی که یک همسفر در طول سفر یاد میگیرد،این است که برای درمان اعتیاد نمیتوان عجله کرد و نمیتوان انتظار داشت مشکلی که در طول سالها به وجود آمده، یکشبه برطرف شود.
من بهعنوان یک همسفر، در گذشته همیشه فکر میکردم که برای رهایی از اعتیادکافی است مسافر مواد را کنار بگذارد و دیگرمصرف نکند.
شاید در آن زمان شناخت درستی از بیماری اعتیاد نداشتم و تصور میکردم با قطع کردن مواد، همهچیز تمام میشود.روشهای مختلفی برای ترک اعتیاد وجود دارد؛ مثل قطع ناگهانی موادیا روشهای سمزدایی سریع. اما چیزی که در این روشها برای من اهمیت پیدا کرد،این بود که اعتیاد فقط وابستگی جسمی نیست و جسم، روان و جهانبینی انسان هم تحت تأثیر آن قرار میگیرد.
در روش DST که در کنگره ۶۰ آموزش داده میشود، من یاد گرفتم که درمان نیازمند زمان، نظم، صبر و آموزش است.در این روش مواد بهصورت تدریجی و طبق برنامه راهنما کاهش پیدا میکندو مسافر فرصت پیدا میکند تا بهآرامی به تعادل برسد.یکی از زیباترین چیزهایی که من در کنگره یاد گرفتم، این بود که درمان فقط کنار گذاشتن مواد نیست بلکه تغییر کردن انسان است.من بهعنوان همسفر متوجه شدم که در کنار مسافرم باید صبور باشم.
به او فرصت بدهم و بهجای عجله کردن و وارد کردن فشار،آموزش بگیرم و خودم هم تغییر کنم.در کنگره فهمیدم که همسفر بودن فقط همراهی کردن با مسافر نیست،
بلکه من هم باید سفر خودم را داشته باشم و روی افکار، رفتارو نگرشم کار کنم.به نظر من تفاوت اصلی روش DST با روشهایی که فقط به قطع مصرف توجه دارند،در نگاه جامع آن به درمان و اهمیت آموزش و جهانبینی است.
امروز باور دارم که هیچ بذری یکشبه به درخت تبدیل نمیشود؛برای رشد کردن به زمان، مراقبت و صبر نیاز دارد.در پایان از بنیان کنگره ۶۰، جناب مهندس دژاکام، سپاسگزارمکه این راه را به ما نشان دادند تا یاد بگیریم بهجای عجله کردن،مسیر درست را با آگاهی و آرامش طی کنیم.یکی از مهمترین آموزشهایی که این روش برای من داشت، صبر کردن بود.یاد گرفتم همانطور که مسافر برای درمان جسم خود نیاز به زمان دارد،
من هم باید روی خودم کار کنم و از عجله کردن، قضاوت کردن و توقع بیجا داشتن دست بردارم.
در گذشته شاید فکر میکردم اگر بیشتر به مسافرم تذکر بدهم یا او را کنترل کنم، زودتر به نتیجه میرسم؛اما در کنگره یاد گرفتم که من مسئول تغییر خودم هستم،نه تغییر دادن دیگران.روش DST به من نشان داد که درمان فقط مربوط به جسم نیست و آموزشهای جهانبینی هم نقش بسیار مهمی در رسیدن به تعادل دارند.من بهعنوان یک همسفر یاد گرفتم که در کنار مسافرم باشم،به او امید بدهم، به راهنما و آموزشهای کنگره احترام بگذارم
و اجازه بدهم مسیر درمان بهدرستی طی شود.این بار شکست خطوط را هم مشخص کردم تا هنگام انتقال به برگه، ترتیب آنها حفظ شود.
سلام دوستان اعظم هستم همسفر
من با آشنایی با کنگره ۶۰ و روش DST، دیدگاه تازهای نسبت به درمان اعتیاد پیدا کردم. پیش از آن تصور میکردم که برای درمان اعتیاد، تنها باید مصرف مواد را قطع کرد. اما با آموزشهایی که دریافت کردم، متوجه شدم درمان اعتیاد موضوعی فراتر از قطع مصرف است. روشهای مختلفی برای درمان اعتیاد وجود دارند که هرکدام ویژگیها و رویکردهای خاص خود را دارند. در برخی از این روشها، توجه اصلی بیشتر بر قطع مصرف مواد متمرکز است. اما در روش DST، به تعادل جسم، روان و جهانبینی اهمیت داده میشود. یکی از ویژگیهای مهم این روش، تدریجی بودن فرایند درمان است. به این معنا که هیچ کاری نباید با عجله و بدون برنامهریزی انجام شود. من یاد گرفتم که جسم انسان برای بازسازی و رسیدن به تعادل، به زمان نیاز دارد. روش DST به من نشان داد که صبر و نظم تا چه اندازه در مسیر درمان و زندگی اهمیت دارند.
در گذشته تصور میکردم برای رسیدن به نتیجه باید با سرعت حرکت کرد. اما امروز میدانم که حرکت درست، اصولی و آگاهانه بسیار مهمتر از سرعت است. یکی دیگر از نکات ارزشمند آموزشهای کنگره ۶۰، آموزش جهانبینی است. این آموزشها به انسان کمک میکنند تا نگاه عمیقتر و متفاوتتری نسبت به زندگی داشته باشد. من یاد گرفتم که هر تغییر اساسی، ابتدا باید از درون انسان آغاز شود. در روش DST، نظم و برنامهریزی جایگاه ویژهای دارند. این روش به من آموخت که برای رسیدن به هر هدفی باید استمرار و تعهد داشته باشم. همچنین متوجه شدم که درمان یک مسیر است، نه یک اتفاق ناگهانی. آشنایی و شناخت روشهای دیگر باعث شد ارزش آموزشها و رویکرد کنگره ۶۰ را بهتر درک کنم. در کنگره یاد میگیریم که هیچ انسانی نباید به دلیل گذشته خود ناامید شود.
بلکه باید با آگاهی، امید و تلاش برای ساختن آینده قدم بردارد. من از آموزشهای کنگره یاد گرفتم که به جای قضاوت کردن دیگران، تلاش کنم شناخت و درک بیشتری نسبت به آنها پیدا کنم. روش DST برای من نمونهای روشن از اهمیت نظم، صبر و حرکت تدریجی است. این آموزشها تنها در مسیر درمان کاربرد ندارند، بلکه در زندگی روزمره نیز بسیار تأثیرگذار هستند. زیرا برای رسیدن به هر هدفی، لازم است اصول و قوانین مربوط به آن را بشناسیم و رعایت کنیم. امروز بیش از گذشته به اهمیت آموزش، آگاهی و شناخت پی بردهام. خوشحالم که با کنگره ۶۰ آشنا شدهام و فرصت بهرهمندی از این آموزشها را پیدا کردهام. امیدوارم بتوانم آموختههایم را در زندگی شخصی و اجتماعی خود به کار بگیرم. در پایان، از استاد امین و تمام خدمتگزاران کنگره ۶۰ بابت آموزشها و زحمات ارزشمندشان تشکر میکنم.
ارسال :همسفر زهرا رهجوی همسفر سمانه (دبیر دوم سایت)
- تعداد بازدید از این مطلب :
19