امروز می خواهم درباره تجربه خودم از روش DST در کنگره ۶۰ و مقایسه آن با روشهای دیگری که برای ترک و درمان اعتیاد مسافرم تجربه کردهام، صحبت کنم.
پیش از آشنایی با کنگره ۶۰، روشهای مختلفی را برای ترک مواد مخدر مسافرم امتحان کرده بودم. هر بار با امید فراوان او را همراهی میکردم، اما متأسفانه نتیجهای که انتظار داشتیم، حاصل نمیشد. در آن زمان تصور ما این بود که تنها کافی است، مسافرم مصرف مواد را کنار بگذارد تا همهچیز به حالت عادی بازگردد؛ اما پس از مدتی متوجه میشدیم که مسئله اعتیاد بسیار عمیقتر از آن چیزی است که تصور میکردیم.
با ورود به کنگره ۶۰ و آشنایی با روش DST، نگرش ما نسبت به درمان اعتیاد تغییر کرد. آموختیم که اعتیاد تنها یک وابستگی جسمی نیست و برای رسیدن به درمانی پایدار، لازم است جسم، روان و جهانبینی در کنار یکدیگر به تعادل برسند. در روش DST یاد گرفتیم که برای درمان به زمان، نظم، آموزش و صبر نیاز دارد. دیگر قرار نیست با عجله و فشار، همهچیز را یکشبه تغییر دهیم؛ بلکه باید قدمبهقدم پیش برویم، آموزش ببینیم و به مسیر درمان اعتماد داشته باشیم.
یکی از مهمترین تفاوتهایی که من و مسافرم میان روش DST و روشهای قبلی تجربه کردیم، این بود که در روشهای گذشته، تمام توجه ما معطوف به قطع مصرف مواد بود؛ اما در کنگره ۶۰ آموختیم که هدف، تنها قطع مصرف نیست؛ بلکه رسیدن به درمان، حال خوش، آرامش و تجربه یک زندگی سالم و متعادل است. یکی دیگر از نکات ارزشمند این روش برای من، یادگیری نظم و مسئولیتپذیری بود.
در پایان میخواهم بگویم که تجربههای گذشته، هرکدام درسهای ارزشمندی برای من داشتند؛ اما آشنایی با روش DST به من آموخت که برای رسیدن به رهایی واقعی باید فرصت داد، آموزش دید و با صبر و استمرار در مسیر درست حرکت کرد. از بنیانگذار کنگره ۶۰ جناب مهندس دژاکام، راهنما همسفر فاطمه و تمام کسانی که در این مسیر یاریگر من هستند، صمیمانه سپاسگزارم. به امید رهایی و آرامش تمام انسانهایی که در مسیر درمان اعتیاد قدم برمیدارند.
نویسنده: همسفر سحر رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)
رابط خبری: همسفر فاطمه سادات رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: همسفر زهرا نگهبان سایت
همسفران نمایندگی پاسارگاد
- تعداد بازدید از این مطلب :
41