گفتگو با راهنمای محترم مسافر محمد حسن از نمایندگی لویی پاستور
.jpg)
امروز چهارشنبه مورخ 13 آبان 1405 است و در نمایندگی لویی پاستور در خدمت راهنمای محترم آقا محمدحسن از نمایندگی لویی پاستور میباشم.
سلام، خدا قوت. ممنون که وقت خود را در اختیار ما قرار دادید. به رسم کنگره، ابتدا خودتان را معرفی میکنید؟
سلام دوستان، محمدحسن هستم، یک مسافر.
مدت سفر اول من ۱۱ ماه و ۲۶ روز بود که به راهنمایی آقای سعید میرزایی و به روش DST، با داروی شربت OT سفر کردم. در ضمن، سفر سیگار هم داشتم که به راهنمایی آقا فرشید تفرشی و به روش DST، با داروی آدامس نیکوتین انجام دادم. همچنین سفر تغذیه سالم داشتم و در این مسیر از آموزشهای آقای سامان بهرهمند شدم.
وزن اولیه من ۱۰۹ کیلوگرم و وزن فعلیام ۸۹ کیلوگرم است. مدت رهایی از مواد من ۳ سال و ۷ ماه و مدت رهایی از سیگار ۳ سال و ۵ ماه است.
همانطور که میدانید، بعد از فقدان جناب مهندس، دستور جلسات به دستاوردهای ایشان اختصاص پیدا کرده است. با توجه به اتفاقی که افتاده، اولین سؤال من این است: از نظر شما، کدامیک از دستاوردهای جناب مهندس در اولویت قرار دارد؟
من اعتقاد دارم که همه ما در تفکر بزرگتری زندگی میکنیم و آن تفکر خداوند است. در این دنیا نیز در تفکر برتری زندگی میکنیم که تفکر آقای مهندس است. از این موضوع میتوانیم نتیجه بگیریم که تفکر آقای مهندس، تفکری الهی است.
در تفکر الهی، قیاس و برتری وجود ندارد؛ هر چیزی در جای خودش قرار دارد و معنای عدالت هم همین است. هر نکته و هر چیزی باید در جایگاه خودش قرار بگیرد و اهمیت خودش را داشته باشد.
شما هم سفر مواد را انجام دادهاید، هم سفر سیگار و هم سفر تغذیه سالم را. این سفرها چه آموزشهایی برای شما داشتند؟ کدامیک از این سفرها برای شما احساس و تجربه بهتری به همراه داشت؟
من سفر خودم را، مثل همه، با سفر مواد شروع کردم. این سفر و آموزشهای روش DST، مراحل مختلفی را به من یاد داد. در کنار آن، سفر سیگار و در نهایت سفر تغذیه سالم را هم تجربه کردم.
به نظر من، سفر DST مواد اولین سفری بود که توانست روی من تأثیر بگذارد، اما در نهایت، سفر تغذیه سالم هم تأثیر خودش را داشت.
جناب مهندس از میان ما رفتهاند و شما بهعنوان کسی که هم پهلوان هستید، هم راهنما هستید و هم خانواده کنگرهای دارید، آیا احساس خالی بودن جای جناب مهندس یا نبودن ایشان را تجربه کردهاید؟ این موضوع چه تأثیری بر شما داشته است؟
فقدان مهندس برای همه بچههای کنگره سخت است. ایشان بهنوعی پدر معنوی همه ما بودند و همه ما ایشان را دوست داشتیم.
آقای مهندس بهخوبی اندازه و ظرفیت هر شخص را میشناختند و متناسب با هر فرد رفتار میکردند. با یکی شوخی میکردند، دیگری را در آغوش میگرفتند و به فرد دیگری تذکر میدادند. ایشان تکانهها و نقاط عطف را بهخوبی میشناختند و اندازه و ظرفیت همه را میدانستند. نبودن ایشان ضایعه بسیار بزرگی است، اما به نظر من، نبودن ایشان در صور آشکار است و در صور پنهان، آقای مهندس همچنان همراه ما هستند.
همانطور که استاد سردار و استاد سیلور ما را هدایت میکردند و در انجام این مسیر و پروژه به آقای مهندس کمک میکردند، اکنون هم آقای مهندس در کنار آنها هستند و همین کار را انجام میدهند. ایشان از ما فاصله ندارند؛ فقط ما نمیتوانیم ایشان را ببینیم و دلمان برایشان تنگ میشود.
.jpg)
از دستاوردهای جناب مهندس صحبت کردید. امروز در جهان با مشکلات متعددی در زمینه اعتیاد، سیگار، چاقی، مسائل اخلاقی و موضوعات مختلف اجتماعی روبهرو هستیم. به نظر شما، جناب مهندس با آگاهیای که در اختیار ما قرار دادند، چه تأثیری در این زمینهها داشتند؟
تمام این مسائل، از درمان مواد و سیگار گرفته تا تغذیه سالم، مسائل جهانبینی و موضوعات اخلاقی، یک شاخه و یک ریشه دارند و آن آگاهی است. وقتی شما یک درخت را اصلاح میکنید و ریشه آن را اصلاح میکنید، میوههای آن درخت هم اصلاح میشوند. به نظر من، با اصلاح ریشه، همه این مسائل هم قابل حل هستند. امروز میبینیم که چه مشکلات عدیدهای در جهان وجود دارد. آقای مهندس با آگاهیبخشی به ما، در زمینههای مختلفی مانند درمان اعتیاد، درمان سیگار، تغذیه سالم، جهانبینی و مسائل اخلاقی به ما آموزش دادند و اینها از دستاوردهای مهم ایشان است.
جناب مهندس مقالاتی را در مراکز و دانشگاههای مختلف ارائه کردهاند. آیا شما شخصاً این مقالات را دنبال کردهاید و مطالعه داشتهاید؟ آیا منبعی وجود دارد که بتوان از طریق آن به این مقالات دسترسی پیدا کرد؟
بله، خودم دنبال چند مورد از مقالات ایشان هستم. منابع و رفرنسهای آنها را هم در گروه راهنمایان قرار دادهام، اما در حال حاضر حضور ذهن ندارم که بخواهم تکتک آنها را نام ببرم.
عملکرد آقای مهندس در قالب مقالات علمی و مقالات برونمرزی ارائه شده است. ایشان در کشورهای درجهیک و دانشگاههای ردهاول جهان صحبت کردهاند. شاید اهمیت علمی کاری که ایشان انجام دادهاند، برای آنها بهتر قابل درک باشد.
من فکر میکنم انسان باید به درجهای از آگاهی برسد تا بتواند اهمیت یک موضوع را درک کند. برای مثال، ممکن است من کیفیت یک خودروی بنز یا پورشه را بهخوبی متوجه نشوم، اما یک مکانیک خیلی بهتر از من میتواند کیفیت آن را تشخیص دهد.
شاید آقای مهندس هم مراجع علمی قدرتمندی را انتخاب کردهاند که بتوانند اهمیت کاری را که ایشان انجام میدهند، بهتر درک کنند؛ اما متأسفانه هنوز آنطور که باید، این موضوع درک نشده است.
خود آقای مهندس در کتاب «۶۰ درجه زیر صفر» میفرمایند که حکم قاضی در زمان حیاتش چندان مهم جلوه نمیکند، اما بعد از حیات اوست که همه متوجه میشوند چه کاری انجام داده است. به نظر من، وضعیت آقای مهندس هم دقیقاً همینطور است.
من مقالات ایشان را مطالعه و پیگیری کردهام. وقتی به مسیر علمی کار ایشان نگاه میکنیم، میبینیم که از روش درمان اعتیاد شروع شده، به درمان بیماریها رسیده و سپس به موضوع بیان ژنها پرداخته شده است. این مسیر بهتدریج عمیقتر و تخصصیتر شده است.
امروز در کنگره ۶۰ ژنهای قبل از درمان اعتیاد و بعد از سفر در کنگره را با یکدیگر مقایسه میکنند و میبینند که بیان ژنها متفاوت شده است. به نظر من، این یک معجزه است و فکر نمیکنم تا به حال چنین اتفاقی در جای دیگری از دنیا رخ داده باشد.
میدانم که شما سالهای سال در قسمت OT مرکز فعالیت میکردید و از ساعت چهار صبح در آنجا حضور داشتید. حتماً خاطرات زیادی از آن دوران و از جناب مهندس دارید. آیا خاطره خاص و بهیادماندنیای از ایشان دارید که برای ما تعریف کنید؟
خاطرات زیادی دارم. یکی از خاطراتی که به یاد دارم مربوط به روزی است که هوا بسیار سرد بود و برف هم باریده بود. تقریباً هیچکس نیامده بود و ما در آنجا نشسته بودیم. ما منتظر بودیم که دیدیم آقای مهندس آمدند. آنجا خیلی خلوت بود. ایشان با همه بچهها سلاموعلیک کردند، خدا قوت گفتند و از ما تشکر کردند. و حضورشان اونجا خیلی دلگرم کننده بود.
خاطراه دیگر اینکه من مسئول این بودم که از هرکسی که با آقای مهندس کار داشت، سؤال کنم برای چه کاری مراجعه کرده است و به او نوبت بدهم تا بتواند نزد آقای مهندس برود.
بسیاری از بچههایی که به آقای مهندس مراجعه میکردند، به این دلیل بود که برای پرداخت هزینههای انضباطی خود پول نداشتند و از ایشان درخواست کمک میکردند.
آقای مهندس در این موارد به آنها کمک میکردند؛ البته قانون را زیر پا نمیگذاشتند، اما کارت شخصی خودشان را در اختیار بچهها قرار میدادند تا بتوانند کارشان را انجام دهند و هزینه را پرداخت کنند.
این یکی از مواردی بود که برای من بسیار جالب و بهیادماندنی بود.
اگر بخواهید در پایان، صحبت یا پیام خاصی داشته باشید، چه میگویید؟
حرف آخر من این است که باید سعی کنیم از تفکر آقای مهندس و آگاهی و علمی که ایشان از خودشان در این دنیا به یادگار گذاشتهاند، نهایت بهره را ببریم. اینکه دستاوردهای آقای مهندس چه چیزهایی هستند، بسیار خوب و مهم است؛ اما به نظر من، مهمتر از آن این است که من چه استفادهای از این دستاوردها میکنم.
باید بتوانم از این آگاهی بهرهای ببرم و با یک کولهپشتی پُر از این دنیا بروم؛ بتوانم از این داشتهها برای خدا بهره بگیرم و از آنها استفاده کنم.
امیدوارم این آگاهی و بیداری در من شکل بگیرد تا بتوانم از آنچه آقای مهندس برای ما به یادگار گذاشتهاند، بهدرستی استفاده کنم.
ممنون از وقتی که در اختیار ما گذاشتید.
سلامت باشید، مهدی جان.
گردآوری و تایپ: مسافر مهدی (لژیون2)
ویرایش و ارسال: (گروه سایت نمایندگی لوئی پاستور)
- تعداد بازدید از این مطلب :
99