اعتیاد یکی از پیچیدهترین مشکلاتی است که نه تنها زندگی فرد مصرفکننده، بلکه زندگی خانواده و اطرافیان او را نیز تحت تاثیر قرار میدهد. زمانی که یک فرد درگیر اعتیاد میشود جسم، روان و تفکر او دچار تغییراتی میشود که بازگشت به تعادل را دشوار میکند. به همین دلیل درمان اعتیاد تنها به قطع مصرف مواد محدود نمیشود، بلکه نیازمند شناخت درست بیماری، انتخاب روش مناسب و طی کردن مسیری اصولی و تدریجی است. در طول سالهای گذشته، روشهای مختلفی برای درمان اعتیاد مورد استفاده قرار گرفته است، هر کدام از این روشها با دیدگاه و شیوه خاصی به درمان نگاه میکنند؛ اما تجربه نشان داده است که صرفاً قطع مصرف مواد، همیشه به معنای درمان کامل و پایدار نیست.
در کنگره۶۰ با روش DST آشنا میشویم؛ روشی که براساس کاهش تدریجی و منظم در یک بازه زمانی مشخص و همراه با آموزشهای جهانبینی شکل گرفته است. در این روش به سه ضلع جسم، روان و جهانبینی توجه میشود و هدف بازگرداندن تعادل به این سه بخش است. من به عنوان یک همسفر در مسیر درمان مسافرم با روشهای مختلف و نتایج آنها آشنا شدهام. در این مقاله قصد دارم ضمن بررسی روش DST و مقایسه آن با سایر روشها درمان اعتیاد برداشت و تجربه خودم را بیان کنم. من به عنوان یک همسفر در کنگره۶۰ علاوه بر اینکه شاهد تغییرات مسافرم در مسیر درمان بودم، خودم نیز فرصت پیدا کردم تا طعم آموزش و تغییر را در زندگی شخصیام تجربه کنم. یکی از تجربههای ارزشمند من حضور در لژیون تغذیه سالم بود، زمانیکه تصمیم گرفتم برای سلامتی خودم قدمی بردارم، متوجه شدم که تغییر کردن نیازمند صبر، آموزش، نظم و استمرار است.
با حضور در این لژیون و بهکارگیری آموزشهایی که دریافت کردم، توانستم ۲۰ کیلوگرم از وزن خودم را کاهش دهم. این تجربه برای من بسیار ارزشمند بود؛ زیرا متوجه شدم که برای رسیدن به نتیجه مطلوب، نباید عجله کرد و نباید انتظار داشت همه چیز در یک شب تغییر کند. همانطور که در روش DST اصل بر حرکت تدریجی و منظم است، من هم در مسیر تغذیه سالم یاد گرفتم که با قدمهای کوچک اما مستمر میتوان به نتایج بزرگ رسید. این مسیر به من آموخت که تغییر ابتدا باید از درون انسان آغاز شود و با آموزش و عمل به دانستهها ادامه پیدا کند. من قبل از ورود به لژیون تغذیه سالم، بارها تصمیم به کاهش وزن گرفتم و رژیمهای مختلفی را امتحان کردم، هر بار با انگیزه و امید زیاد شروع میکردم، اما بعد از یک مدت کوتاه یا نمیتوانستم رژیم را ادامه بدهم یا اگر موفق به کاهش وزن میشدم دوباره وزنم برمیگشت.
در آن زمان تصور میکردم برای لاغر شدن فقط باید کمتر غذا بخورم و به خودم سخت گیری کنم؛ اما نتیجهای که میگرفتم ماندگار نبود. با ورودم به تغذیه سالم، کمکم متوجه شدم که مسئله فقط غذا خوردن نیست، بلکه نوع نگرش، آموزش، شناخت و تغییر عادتها نیز اهمیت زیادی دارد، در این مسیر یاد گرفتم که برای رسیدن به نتیجه نباید عجله داشته باشم. باید به جسم خودم فرصت بدهم و با صبر و استمرار حرکت کنم. نتیجه این آموزشها و تغییرات برای من کاهش ۲۰ کیلوگرم از وزنم بود، اما چیزی که به دست آوردم فقط کاهش وزن نبود، بلکه تغییر در نگرش و رفتارم نسبت به تغذیه و سلامتی بود. این تجربه باعث شد ارتباط عمیقتری با مفهوم روشDST درکنگره ۶۰ برقرار کنم.
من در کنگره۶۰ فقط شاهد تغییر مسافرم نبودم بلکه خودم هم یاد گرفتم که میتوانم تغییر کنم و زندگی سالمتری برای خودم بسازم و تغییر از درون آغاز میشود. من در مسیر زندگیم به این نتیجه رسیدم که گاهی ما فقط به دنبال تغییر نتیجه هستیم بدون اینکه به دنبال تغییر علتها باشیم. در رژیمهای قبلی فقط به کم کردن وزن فکر میکردم، اما به عادتهای غذایی، نوع نگرشم به غذا و رفتارهایی که باعث اضافه وزنم میشدند توجه کافی نداشتم. در لژیون تغذیه سالم یاد گرفتم که قبل از تغییر رفتار، باید آموزش ببینم و شناخت خودم را افزایش دهم. اگر نگرش انسان تغییر نکند، ممکن است بارها یک مسیر را تکرار کند و هر بار به همان نتیجه قبلی برسد. من در کنگره۶۰ آموختم که درمان و تغییر مسابقه سرعت نیست؛ سفری برای رسیدن به آگاهی، تعادل و آرامش است.
نویسنده: همسفر بتول رهجوی راهنما همسفر سمانه (لژیون دوم)
عکاس: همسفر تارا رهجوی راهنما همسفر سمانه (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: همسفر ندا نگهبان سایت
همسفران نمایندگی گوجان
- تعداد بازدید از این مطلب :
85