English Version
This Site Is Available In English

اعتیاد پایان راه نیست

اعتیاد پایان راه نیست

مسافر من مصرف شیشه و هروئین داشت و من به‌ عنوان همسفر، قبل از آشنایی با کنگره‌۶۰ روش‌های مختلف ترک را در کنار ایشان تجربه کردم.

خیلی وقت‌ها فکر می‌کردم اگر فقط مصرفش را قطع کند همه مشکلات حل می‌شود. روش‌های مختلفی را امتحان کردیم؛ اما نتیجه‌ای که می‌خواستیم نگرفتیم و بعد از مدتی دوباره شرایط به قبل باز‌می‌گشت.

آن زمان من شناخت درستی از اعتیاد نداشتم، فکر می‌کردم مسافر باید با اراده خود مصرف را یک‌‌ مرتبه کنار بگذارد.

وقتی با متد DST آشنا شدم، کم‌کم متوجه شدم که اعتیاد فقط مسئله مصرف کردن نیست و جسم هم در طول این سال‌ها آسیب دیده است و برای به تعادل رسیدن به زمان نیاز دارد.

چیزی که برای من در متد DST خیلی جالب بود، تدریجی بودن درمان بود. برخلاف تجربه‌های قبلی، اینجا قرار نبود به سرعت همه‌چیز تمام بشود.

به مرور و با برنامه پیش رفتیم و من به‌ عنوان همسفر آموختم صبر داشته باشم و اجازه بدهم درمان مسیر خودش را طی کند.

یکی از چیزهایی که در این مسیر آموزش گرفتم، این بود که من نمی‌توانم به جای مسافرم درمان بشوم، وظیفه من این است که آموزش ببینم، خودم را اصلاح کنم و در مسیر درمان همراهش باشم.

قبل از کنگره شاید خیلی وقت‌ها با نگرانی، ترس یا فشار می‌خواستم شرایط را تغییر بدهم؛ اما کم‌کم فهمیدم این کار کمکی نمی‌کند؛ بلکه ممکن است آرامش خودم و مسافرم را از بین ببرد.

برای من  متد DST فقط یک روش برای قطع مصرف نبود یک فرصت بود که مسافرم به مرور جسم خود را بازسازی کند، همچنین من یاد بگیرم چطور یک همسفر واقعی باشم.

امروز وقتی به گذشته نگاه می‌کنم، می‌بینم شاید یکی از بزرگ‌ترین تفاوت‌ها این است که قبلاً فقط دنبال این بودیم که مصرف تمام بشود، اما در کنگره یاد گرفتیم که باید روی مسیر درمان و آموزش هم تمرکز کنیم.

در پایان، با تمام وجود از آقای مهندس دژاکام، دانشمند و بنیان‌گذار متد DST یاد می‌کنم؛ انسانی که با سال‌ها تحقیق، تفکر و تلاش، راهی روشن در مسیر درمان اعتیاد گشود و به انسان‌های بسیاری امید دوباره بخشید. ایشان به ما آموختند که اعتیاد پایان راه نیست و با شناخت، آموزش و حرکت در مسیر درست، می‌توان دوباره طعم آرامش و زندگی را چشید. شاید نتوانیم بزرگی این خدمت را با کلمات بیان کنیم، اما همیشه قدردان اندیشه، دانش و راهی هستیم که برای مسافران و همسفران روشن کردند. یاد و نامشان در قلب ما و چراغ راه آیندگان ماندگار خواهد بود.

از خداوند و کنگره‌۶۰ سپاسگزارم که باعث شدند من هم در کنار مسافرم آموزش ببینم و امیدوارم بتوانم در این مسیر، صبر، محبت و آموزش را سرلوحه کارم قرار بدهم.

نویسنده: همسفر سحر رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون ششم)
رابط خبری: همسفر زینب رهجوی راهنما همسفر  فاطمه (لژیون  ششم)
عکاس: همسفر لیلا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون پنجم)
ویرایش: همسفر سهیلا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون پنجم) دبیر اول سایت
ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون ششم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی صادق

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .