یکی از مهمترین مسائل در مسیر درمان اعتیاد، شناخت صحیح صورتمسئله و انتخاب راهی اصولی برای حل آن است. تجربه نشان داده که برای حل هر مشکل، پیش از هر چیز باید علت بهوجودآمدن آن را شناخت؛ زیرا اگر شناخت ما از مسئله نادرست باشد، تلاشهای فراوان هم ممکن است ما را به نتیجه مطلوب نرساند.
درگذشته اعتیاد بیماری مرموز، پیشرونده و لاعلاج شناخته میشد و بسیاری از افراد پس از تجربه روشهای مختلف ترک، دوباره به مصرف مواد مخدر بازمیگشتند. با شکلگیری جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰ و ارائه متد DST نگاه تازهای به شناخت و درمان اعتیاد بهوجود آمد. این روش بر اساس شناخت عملکرد جسم انسان، نقش دارو، زمان مناسب و حرکت تدریجی شکلگرفته است و تفاوتهای مهمی با روشهای دیگر دارد.
یکی از مهمترین تفاوتهای متد DST با بسیاری از روشهای دیگر، تفاوت میان قطع مصرف مواد و درمان اعتیاد است. قطع مصرف بهتنهایی لزوماً به معنای درمان نیست؛ زیرا اعتیاد تنها به مصرف یک ماده محدود نمیشود؛ بلکه جسم، روان و جهانبینی انسان را تحتتأثیر قرار میدهد. در برخی روشها، تمرکز اصلی بر قطع سریع مصرف مواد است؛ اما در متد DST مسئله تنها کنارگذاشتن مواد نیست؛ بلکه بازسازی تدریجی شرایط جسمی و روانی فرد نیز اهمیت دارد به همین دلیل، در کنگره۶۰ از واژه درمان بهجای ترک استفاده میشود.
متد DST بر ۳ اصل اساسی استوار است: دژاکام (Dezhakam)، پله (Step) و زمان (Time). حرف D به ضریب ۰/۸ دژاکام اشاره دارد. حرف S به پلههای ۲۱ روزه کاهش یا افزایش دارو مربوط میشود و حرف T به زمان موردنیاز برای طیکردن مسیر درمان (حدود ۱۰ تا ۱۱ ماه) اشاره دارد. اهمیت زمان در این روش بسیار زیاد است؛ زیرا همانطور که وابستگی به مواد در طول زمان شکل میگیرد، بازگشت تدریجی بدن به تعادل نیز به زمان نیاز دارد. نمیتوان انتظار داشت فرایندی که در طول ماهها و سالها در بدن شکلگرفته است، بدون درنظرگرفتن زمان و سازوکارهای طبیعی بدن بهسرعت اصلاح شود.
در این نگاه، بدن انسان به سامانهای پیچیده تشبیه میشود که اجزای مختلف آن با یکدیگر ارتباط دارند. برای ترمیم چنین سامانهای ابتدا باید عملکرد آن را شناخت و سپس شرایط مناسب را برای بازسازی فراهم کرد. به همین دلیل در آموزشهای کنگره۶۰ بر نقش سیستمهای زیستی بدن، مواد شبه افیونی طبیعی و تعادل جسم و روان تأکید میشود.
یکی دیگر از ویژگیهای کنگره۶۰، شیوه درمان گروهی آن است. درمان گروهی در این مجموعه صرفاً به معنای دور هم جمعشدن و صحبتکردن درباره احساسات و مشکلات نیست؛ بلکه افراد در کنار یکدیگر در چارچوب یک روش مشخص و تحت آموزش و راهنمایی حرکت میکنند. در این مسیر، فرد علاوه بر استفاده از برنامه درمانی، آموزش میبیند که چگونه تفکر کند، مسئولیت تصمیمهای خود را بپذیرد، از تجربههای دیگران استفاده کند و بهتدریج جهانبینی خود را تغییر دهد.
بنابراین دارو، زمان، آموزش و حضور در جمع، هر کدام جایگاه مشخصی در این فرایند دارند. برای شناخت ارزش یک روش درمانی، باید به نتایج آن در زندگی انسانها توجه کرد. یک روش، زمانی میتواند اهمیت واقعی خود را نشان دهد که به افراد کمک کند از وابستگی رها شوند، به تعادل بیشتری برسند و کیفیت زندگی خود را بهبود ببخشند.
در کنگره۶۰، افرادی را میبینیم که مسیر درمان را طی میکنند و بهتدریج تغییراتی را در وضعیت جسمی، روانی، نگرش و شیوه زندگی خود تجربه میکنند. این تغییرات نشان میدهد که درمان تنها به قطع مصرف مواد محدود نیست و ابعاد گستردهتری از زندگی انسان را در بر میگیرد. همچنین، متد DST در کنگره۶۰ در مسیر درمان اعتیاد به مواد مختلف و نیز در برنامههای مربوط به قطع مصرف سیگار و کاهش وزن به کار گرفته شده است.
در کنار این فعالیتها مهندس حسین دژاکام مقالات و مطالب پژوهشی متعددی درباره سیستم ایکس و ارتباط آن با برخی بیماریها از جمله: اماس، کولیت اولسراتیو، انواع سرطانها، صرع و غیره ارائه کردهاند. این موضوع نشاندهنده گستردگی زمینههای پژوهشی موردتوجه ایشان است. در اینجا لازم میدانم از تلاشهای ارزشمند مهندس حسین دژاکام، بنیانگذار کنگره۶۰ یاد کنم؛ انسانی که از سال ۱۳۷۸ تا سال ۱۴۰۵ بخش بزرگی از عمر خود را صرف تحقیق، مطالعه، آموزش و کمک به انسانها کرد. امیدوارم بتوانیم با شناخت عمیقتر متد DST و عمل به آموزشها، راه ایشان را ادامه دهیم و قدر این تلاشها را بدانیم.
منابع: کتاب «۱۴ مقاله» نویسنده: مهندس حسین دژاکام، فایلهای صوتی «تفکر و تحلیل روشهای غلط درمان»: دکتر امین دژاکام، «نامه ۶»: مهندس حسین دژاکام، «سفیر سلامت ۳ و ۴»: مهندس حسین دژاکام، «ترک وDST»: مهندس حسین دژاکام
نویسنده: راهنما همسفر نیلسا (لژیون چهاردهم)
رابط خبری: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر نیلسا (لژیون چهاردهم)
ارسال: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون هفتم) دبیر اول سایت
همسفران نمایندگی شیخبهایی
- تعداد بازدید از این مطلب :
471