English Version
This Site Is Available In English

از آشفتگی تا آرامش؛ روایت یک تجربه با روش DST

از آشفتگی تا آرامش؛ روایت یک تجربه با روش DST

اعتیاد یکی از پیچیده‌ترین مسائل مرتبط با سلامت انسان است که در طول تاریخ، روش‌های مختلفی برای درمان آن مورد استفاده قرار گرفته است؛ از قطع ناگهانی مصرف و سم‌زدایی گرفته تا استفاده از داروهای شیمیایی، متادون، کمپ و روش‌های دیگر. با وجود تنوع این روش‌ها، تجربه نشان داده است که قطع مصرف مواد به‌تنهایی به معنای درمان اعتیاد نیست؛ زیرا اعتیاد علاوه بر جسم، روان و جهان‌بینی انسان را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد.

یکی از تفاوت‌های اساسی روش‌های ترک با روش DST، توجه به بازسازی سیستم‌های آسیب‌دیده بدن است. در روش DST که توسط بنیان‌گذار کنگره ۶۰، مهندس حسین دژاکام، ابداع شده است، کاهش تدریجی و پله‌ای مصرف با استفاده از داروی اپیوم تینکچر (OT) و در یک بازه زمانی مشخص انجام می‌شود. در این روش، زمان اهمیت ویژه‌ای دارد و حداقل دوره درمان ده ماه در نظر گرفته شده است تا بدن فرصت بازسازی و رسیدن به تعادل را پیدا کند.

از ویژگی‌های مهم این روش، توجه هم‌زمان به سه مؤلفه جسم، روان و جهان‌بینی است. در واقع، هدف تنها قطع مصرف مواد نیست، بلکه بازسازی سیستم‌های طبیعی بدن، آموزش و تغییر نگرش فرد نسبت به زندگی نیز اهمیت دارد. ورزش هم به‌عنوان مکمل درمان مورد توجه قرار می‌گیرد.

بهترین روشی که توانست مسافر من را از دام اعتیاد رها کند، روش DST بود. پیش از آشنایی با کنگره ۶۰، مسافر من روش‌های مختلفی مانند کمپ و سقوط آزاد را تجربه کرده بود، اما هر بار پس از مدتی دوباره دچار لغزش می‌شد. حتی اگر چند هفته مصرف نمی‌کرد، ذهنش همچنان درگیر مواد بود، آرامش نداشت و با عصبانیت و پرخاشگری روبه‌رو می‌شد. در زمان آشفتگی، تنها چیزی که به تصور خودش می‌توانست آرامش کند، مصرف دوباره مواد بود.

خدا را شکر که با ورود به کنگره و آغاز سفر به روش DST، مسیر زندگی ما تغییر کرد. مسافر من مصرف‌کننده شیشه و هروئین بود و در طول سال‌های اعتیاد، از نظر جسمی بسیار تحلیل رفته بود و از نظر اخلاقی نیز بیشتر اوقات عصبی و پرخاشگر بود؛ اما در طول سفر یازده‌ماهه و با بهره‌گیری از آموزش‌های کنگره، به‌تدریج تغییرات چشمگیری در جسم، رفتار و نگرش او به وجود آمد. پس از طی این مسیر، علاوه بر قطع مصرف، آرامش بیشتری به خودش و محیط خانواده بازگشت.

نکته ارزشمند برای من این بود که روش DST فقط به کنار گذاشتن مواد محدود نشد، بلکه فرصت بازسازی و رسیدن به تعادل را برای مسافر من فراهم کرد. این تغییرات فقط مختص او نبود؛ من نیز به‌عنوان همسفر، در طول سال‌های اعتیاد آسیب‌ها و تخریب‌هایی را تجربه کرده بودم. با آموزش‌های کنگره تلاش می‌کنم ضد ارزش‌های خود را بشناسم و اصلاح کنم و امیدوارم در کنار مسافرم، من نیز به آرامش و تعادل بیشتری برسم.

من به روش DST اعتقاد دارم؛ زیرا نتیجه آن را در زندگی مسافر و خانواده خود مشاهده کرده‌ام. این تجربه به من آموخت که میان ترک و درمان تفاوت زیادی وجود دارد؛ ترک می‌تواند به معنای پایان مصرف باشد؛ اما درمان زمانی معنا پیدا می‌کند که جسم، روان و جهان‌بینی انسان در مسیر تعادل قرار بگیرند. روش DST برای من تنها یک روش درمانی نیست، بلکه مسیری برای بازگشت آرامش، تعادل و امید به زندگی است.

نویسنده: همسفر لیلا رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون ششم)
رابط خبری: همسفر نرگس رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون ششم)
ویرایش و ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر لیلا (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی زاگرس
 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .