جلسه دوازدهم از دوره پنجاهم کارگاههای آموزشی عمومی مسافران و همسفران کنگره 60 نمایندگی کوروش آذرپور به استادی ایجنت همسفران خانوم نوشین، نگهبانی راهنمای تازهواردین محترم مسافر افشار و دبیری مسافر حسن با دستور جلسه "بزرگداشت آقای مهندس و دستاورد های علمی ایشان(مقالات تخصصی، درمان سیگار و کاهش وزن)" روز شنبه 16آبان ماه 1405 ساعت17:00 آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، نوشین هستم، یک همسفر.
خیلی خوشحالم که در جمع شما عزیزان حضور دارم. این سومین باری است که با این دستور جلسه در خدمت کنگره هستم. هر بار که به خاطرات و آموزشهایی که طی این بیست سال از جناب مهندس دریافت کردهام فکر میکنم، حجم زیادی از مطالب در ذهنم زنده میشود و نمیدانم چطور همه آنها را بیان کنم. امروز دومین شنبهای است که با این دستور جلسه دور هم جمع شدهایم تا از خاطرات و دریافتهایمان از جناب مهندس صحبت کنیم. واقعیت این است که غم دوری از ایشان هر روز برای من تازهتر میشود و دلتنگیام بیشتر.
من در هجدهسالگی پدرم را از دست دادم و بعد از ایشان چند خاطره و یادگاری برایم باقی ماند؛ اما وقتی به جناب مهندس فکر میکنم، میبینم چقدر آموزش و نکته از ایشان دریافت کردهام و نمیدانم آیا فرصت میکنم در تمام زندگیام به این آموزشها عمل کنم یا نه. اما درباره دستور جلسه امروز، یعنی کشفیات و دستاوردهای جناب مهندس، به نظر من یکی از بزرگترین کشفیات ایشان، روش درمان DST و استفاده از داروی اپیوم بود. مهمترین اتفاق این بود که اعتیاد از یک مشکل مبهم به یک مسئله قابل شناخت تبدیل شد.
وقتی صورت مسئله مشخص شود، مجهولات آن نیز قابل حل خواهند بود. اولین دستاورد این کشف برای من، بهعنوان همسری که درگیر مسئله اعتیاد بود، تغییر هویت همسرم از مصرفکننده به مسافر و خودم از همسر مصرفکننده به همسفر بود. این تغییر نگاه، بار سنگینی را از دوش من برداشت و باعث شد دوباره بتوانم روی پای خودم بایستم. دستاورد دیگر، آموزش زمان و صبر بود. دوره یازدهماهه درمان به من یاد داد که هر چیزی باید در زمان خودش اتفاق بیفتد. همانطور که یک باغبان حتی با عشق فراوان نمیتواند باعث شود میوهها زودتر از فصل خودشان برسند، ما هم باید به زمان احترام بگذاریم.

آموزش مهم دیگر برای من، مدیریت افکار بود. در وادی اول یاد گرفتم که افکار با تفکر تفاوت دارند و اگر میخواهم ساختار درستی در زندگی داشته باشم، باید افکارم را مدیریت کنم. خود جناب مهندس نیز با تفکر و اندیشه خودشان ساختار کنگره ۶۰ را پایهریزی کردند؛ ساختاری که بستری برای آموزش، رشد و تغییر زندگی ما فراهم کرده است. ایشان به ما کار گروهی، کنار هم بودن و چگونگی برخورد با تفاوتها و چالشهای یکدیگر را آموزش دادند. همچنین آموزش اینکه ما تنها میآییم و تنها میرویم، به من کمک کرد تا مرزهای خودم را در روابط با همسر، فرزندان و دیگران بهتر بشناسم.
وجود لژیونهای مختلف، از جمله لژیون همسفران، ویلیام، سردار، موسیقی، تغذیه سالم و ورزش، همه نشاندهنده وسعت این ساختار آموزشی است.همیشه جمله زیبای آقای امین درباره کنگره ۶۰ در ذهنم هست که کنگره پلی است میان دوزخ و فردوس ما باید بدانیم این ساختار با زحمت و تلاش فراوان به اینجا رسیده و همه ما در حفظ و گسترش آن مسئولیت داریم. یکی از مسئولیتهای ما نزدیک شدن به علم روز، مطالعه، یادگیری زبان و معرفی دستاوردهای علمی کنگره در مجامع بینالمللی است.
امیدوارم با تلاش آقای امین و اعضای کنگره، آرزوی جناب مهندس برای شناخته شدن علمی دستاوردهای کنگره در جهان محقق شود و ما هم بتوانیم با تقویت پایههای مالی و علمی خودمان، سهمی در ادامه این مسیر داشته باشیم. در پایان امیدوارم بتوانیم با عمل کردن به آموزشهایی که از جناب مهندس گرفتهایم، قدردان زحمات و اندیشه ایشان باشیم و به سهم خودمان ادای دین کنیم.
ممنونم که به صحبتهای من گوش کردید.

در ادامه مراسم بزرگداشت آقای مهندس دژاکام
.jpg)
.jpg)





مرزبان کشیک: مسافر حسین کرمی
تنظیم و ویراستار: مسافر محمد لژیون یکم
تایپ: مسافرناصر لژیون پنجم
مسافران و همسفران نمایندگی کوروش آذرپور
- تعداد بازدید از این مطلب :
200