حال و هوای کنگره۶۰ این روزها طور دیگری است. دلتنگی سنگینی که در دیوارهای نمایندگیها، در طنین محبت، عشق، ایثار و در صندلیهایی که هنوز جای حضور تو را نفس میکشند، پیچیده است. باور کردن آن کلافهام میکند، دلم زیر بار این فراق نمیرود.
خدایا مگر میشود صندلی نگهبان کنگره۶۰ خالی بماند؟ مگر میشود قلبی که تپنده هزاران زندگی ازدسترفته بود، دیگر نزند؟ دلم آتش است. انگار همین دیروز بود که با آن کلام نافذ و آرامبخش خود به ما یاد دادی چگونه در کنار یک مسافر در بند اعتیاد از طوفان عبور کنیم.
تو دست لرزان ما را گرفتی به ما آموختی که همسفر، بال پرواز است نه بار اضافه. آموختی که صبر، کلید گنجهای درون است. تو برای ما فقط راهنما نبودی، پدری بودی که مرهم شد بر زخم سالها خستگی، تحقیر و ناامیدی ما.
حالا ما ماندیم و این بغض گلوگیر. دلم برای صدایت تنگ شده، برای نگاه پدرانهات، برای آن لحظههایی که با تمام وجود حس میکردیم کسی هست که ما را با همه زخمهایمان می فهمد.
دلم تنگ است برای لحظاتی که با صدای ناب میگفتی:حال منم خوب است. دلم میخواهد چشمها را ببندم و تمام این دوری را یک خواب سنگین زودگذر بدانم. اشک روی گونههای من میبارد؛ اما میدانم که تو در تکتک این رهاییها، در تکتک این صندلیها و در تاروپود این مکان جاری هستی.
تو جسمت رفت؛ اما اندیشهات، آموزشهایت و عشقی که کاشتی، در رگهای کنگره۶۰ جاری است. آقای مهندس دژاکام، امروز ما همسفران دلتنگ و سوگوار تو با چشمان خیس و دلهای شکستهمان پیمان میبندیم. پیمان میبندیم که راهت را، حرمت این مکان را و چراغی را که با خون دل روشن کردی با تمام وجود حفظ کنیم.
روی پاهای خودمان میایستیم، آموزش میگیریم و خدمت میکنیم، درست همانطور که خودت خواستی. سفرت مبارک، ای بزرگمردِ بیتکرار. دلمان تا ابد برایت تنگ خواهد ماند.
نویسنده: راهنما همسفر آرزو (رابط خبری لژیون ویلیاموایت نمایندگی شاهین شهر)
ویرایش و ارسال مطلب:راهنما همسفر هایده (نگهبان سایت ویلیاموایت همسفران)
گروه همسفران ویلیاموایت کنگره۶۰
- تعداد بازدید از این مطلب :
183