English Version
This Site Is Available In English

ارج نهادن به دستاوردهای آقای مهندس ، باید همیشگی و دائمی باشد

ارج نهادن به دستاوردهای آقای مهندس ، باید همیشگی و دائمی باشد

دهمین جلسه از دوره سی‌ودوم سری کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰، نمایندگی عطار نیشابوری ، ویژه مسافران و همسفران روزهای پنجشنبه با استادی راهنمای محترم مسافر حسین و نگهبانی: مسافر هادی  و دبیری: مسافر محمد با دستور جلسه  (( بزرگداشت آقای مهندس دژاکام ، دستاوردهای علمی، مقالات تخصصی ، درمان سیگار، کاهش وزن)) در تاریخ 14آبان ماه  1405 ساعت 17 آغاز به کارکرد.


خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان حسین هستم، مسافر
خداوند را شاکرم که امروز فرصت حضور در این جایگاه را نصیب من کرد تا از همراهی و انرژی ارزشمند شما عزیزان بهره‌مند شوم. همچنین از خدمتگزاران و دوستانی که زمینه این حضور را فراهم کردند، صمیمانه سپاسگزارم.
قدرشناسی و شناخت جایگاه بزرگان
انسان در مواجهه با مصیبت و فقدان عزیزان، گاه چنان متأثر می‌شود که احساس می‌کند بخش بزرگی از زندگی خود را از دست داده است. این اندوه، نشانه عشق و پیوند عمیقی است که میان او و فرد ازدست‌رفته وجود داشته؛ پیوندی که با تمام وجودش آمیخته بوده است.
برخی داغ‌ها به‌آسانی التیام نمی‌یابند؛ بااین‌حال، موضوع تنها سوگواری نیست. آنچه اهمیت دارد، شناخت قدر و منزلت انسان‌ها در زمان حضور آنان است. نباید برای درک ارزش یک حضور، منتظر فقدان آن بمانیم.
تا زمانی که پدرم زنده بود، شاید جایگاه او را آن‌گونه که شایسته بود، درک نمی‌کردم؛ اما امروز گاهی هنگام رانندگی، ناخودآگاه تصمیم می‌گیرم به سمت منزلش بروم و همان لحظه به یاد می‌آورم که دیگر در میان ما نیست. در چنین لحظاتی، بیش از گذشته عمق این فقدان را احساس می‌کنم.
اکنون نیز با ضایعه‌ای بسیار اندوه‌بار روبه‌رو شده‌ایم؛ فقدان عزیزی که برای بسیاری از ما، حضوری پدرانه و سرشار از مهر داشت. از دست دادن چنین شخصیت پژوهشگر، دلسوز و اثرگذاری، برای خانواده کنگره ۶۰ و همه کسانی که از دانش و همراهی او بهره‌مند شده‌اند، ضایعه‌ای سنگین است.
برای ورود به بحث، می‌خواهم به نمونه‌ای از شهر خودمان اشاره کنم. همه ما با نیشابور و پیشینه فرهنگی و علمی آن آشنا هستیم؛ شهری که بزرگان بسیاری را در دامان خود پرورش داده است. یکی از این بزرگان، خیام نیشابوری است.
اگر از بسیاری از مردم بپرسیم خیام که بود، احتمالاً نخست از شاعری و رباعیات او سخن می‌گویند؛ اما در محافل علمی، از جایگاه برجسته او در ریاضیات و نجوم نیز یاد می‌شود. این تفاوت نشان می‌دهد که گاهی شناخت ما از یک شخصیت، تنها به بخشی از ابعاد وجودی او محدود می‌ماند.
درباره مهندس حسین دژاکام نیز ممکن است چنین نگاه محدودی وجود داشته باشد؛ به این معنا که ایشان را صرفاً بنیان‌گذار مجموعه‌ای برای درمان اعتیاد بدانیم و از دیگر ابعاد فعالیت‌ها و پژوهش‌هایشان کمتر آگاه باشیم.
حتی خود من نیز گاهی تنها از این منظر به ایشان نگاه کرده‌ام که در این مجموعه درمان شده‌ام و زندگی‌ام تغییر کرده است؛ بنابراین، نسبت به ایشان احساس محبت و قدردانی دارم. این احساس ارزشمند است، اما آیا برای شناخت عمیق‌تر، کافی است؟
باید از خود بپرسم: آیا برای مطالعه پژوهش‌های مرتبط با ام‌اس، سرطان خون یا سرطان پستان که در کنگره مطرح شده‌اند، وقت گذاشته‌ام؟ آیا بررسی کرده‌ام که موضوع، روش و نتایج این پژوهش‌ها چیست و چه محدودیت‌هایی دارند؟ آیا شناخت من بر مطالعه استوار است یا تنها به شنیده‌ها محدود می‌شود؟
من برای مدت‌ها فقط می‌دانستم که متد DST در کنگره به کار گرفته می‌شود و افرادی از این مسیر به رهایی می‌رسند؛ اما به‌عنوان کسی که سال‌ها در این مجموعه حضور داشته، برای شناخت دقیق‌تر مبانی و پژوهش‌های آن، به‌اندازه کافی تلاش نکرده‌ام.
شناخت جایگاه یک مجموعه، تنها با علاقه‌مندی به آن حاصل نمی‌شود؛ مطالعه، پرسشگری و پیگیری نیز لازم است.
مسئولیت ما در مسیر آموزش
گسترش ارتباطات و شناخته‌شدن کنگره ۶۰ در عرصه بین‌المللی، حاصل حضور صرف من و افرادی مانند من نیست. این مسیر با دانش، تلاش مستمر خدمتگزاران، فعالیت پژوهشگران و همکاری افراد بسیاری شکل گرفته است.
وقتی عملکرد خود را بررسی می‌کنم، می‌بینم بیشتر به‌اندازه نیاز شخصی‌ام آموخته‌ام؛ یعنی تا جایی که بتوانم مسیر درمان خود را طی کنم. حال آنکه حضور مؤثر در کنگره، مسئولیتی فراتر از بهره‌مندی فردی از خدمات آن به همراه دارد.
اگر از فعالیت‌های پژوهشی کنگره سخن می‌گوییم، لازم است برای شناخت آن‌ها نیز وقت بگذاریم. انتشار یک مقاله علمی، فرصتی برای بررسی و گفت‌وگوی تخصصی است؛ اما به‌تنهایی به معنای اثبات درمان قطعی یک بیماری نیست. ازاین‌رو، باید میان تجربه‌های فردی، نتایج پژوهشی و تأیید یک روش درمانی تفاوت قائل شویم.
برادر من با بیماری ام‌اس درگیر بود. آنچه شخصاً مشاهده کردم این بود که پزشکان و متخصصین فقط اعلام کردند که این بیماری درمان ندارد ، اما یکی از رهجوهای خودم با همین متد dst به درمان رسید و این یکی از دستاوردهای جناب مهندس است، این تجربه برای من ارزشمند است، اما برای شناخت علمی موضوع، باید فراتر از مشاهده شخصی حرکت کنم؛ مطالعه کنم، پرسش بپرسم و اطلاعات دقیق‌تری به دست آورم.
این مسئولیت در دیگر حوزه‌ها نیز وجود دارد. چه‌بسا حتی برای مراجعه منظم به سایت کنگره و پیگیری آموزش‌ها، جلسات تخصصی، مباحث مربوط به سیگار یا کاهش وزن، زمان کافی اختصاص نداده باشیم.
برای نمونه، به‌دلیل هم‌زمانی برنامه لژیونم در پارک با جلسات کاهش وزن، امکان حضور در آن جلسات را نداشتم؛ بااین‌حال، با استفاده از آموزش‌های کنگره، وزنم از ۹۸ به ۸۱ کیلوگرم رسیده است. این تجربه، اهمیت توجه به آموزش‌ها و اجرای آن‌ها را برای من روشن‌تر کرده است.
بهره‌گیری از ظرفیت لژیون‌ها
در زمینه رهایی از مصرف سیگار، که حوزه خدمت من نیز هست، فعالیت‌ها و پژوهش‌های کنگره اهمیت ویژه‌ای دارند. بسیاری از ما شاهد بوده‌ایم که افراد، با حضور منظم در لژیون‌ها و پیگیری آموزش‌ها، مصرف سیگار را کنار گذاشته‌اند.
اگر همین امروز از عزیزانی که این مسیر را طی کرده‌اند بخواهیم دست خود را بالا ببرند، شمار قابل‌توجهی از حاضران اعلام آمادگی خواهند کرد. پشت هر یک از این دست‌ها، تجربه‌ای از تلاش، آموزش و تغییر نهفته است و نباید آن را کم‌اهمیت بدانیم.
درباره نام «ویلیام» نیز شایسته است شناخت بیشتری داشته باشیم. آشنایی با ویلیام وایت و گفت‌وگوها و مکاتبات او با مهندس، می‌تواند بخشی از مسیر ارتباطات و تبادل تجربه‌های کنگره را برای ما روشن کند. برای شناخت دقیق این پیشینه، بهتر است به منابع و مکاتبات منتشرشده مراجعه کنیم و تنها به نقل‌های شفاهی اکتفا نکنیم.
امروز در نیشابور، چندین لژیون در زمینه رهایی از مصرف سیگار فعالیت می‌کنند و تعدادی از عزیزان نیز پس از شرکت در آزمون، در انتظار آغاز خدمت هستند. این ظرفیت، حاصل تلاش خدمتگزارانی است که دانش و وقت خود را در اختیار دیگران قرار داده‌اند.
بر اساس برنامه‌ای که در اختیار داریم، لژیون‌های نمایندگی عطار نیشابور در روزهای یکشنبه و سه‌شنبه، از ساعت سه‌ونیم تا چهارونیم بعدازظهر برگزار می‌شوند. عزیزانی که امکان حضور دارند، از این فرصت استفاده کنند. همچنین روزهای جمعه، از ساعت هفت تا هشت صبح، بنده و آقای حسین جغراتیان در پارک در خدمت شما هستیم.
این امکان برای همسفران نیز فراهم است. عزیزانی که سیگار، قلیان یا ویپ مصرف می‌کنند، می‌توانند برای آشنایی با سفر نیکوتین و شرایط آن، به راهنمایان مربوط مراجعه کنند. وجود لژیون و راهنمای نیکوتین در نمایندگی، فرصتی است که شایسته است از آن آگاهانه بهره ببریم.
مشارکت مالی و مسئولیت مشترک
تا اینجا از آموزش، پژوهش و نیروی انسانی سخن گفتم؛ اما تداوم این فعالیت‌ها، به امکانات و منابع مالی نیز نیاز دارد. اداره نمایندگی‌ها، برگزاری جلسات و مراسم، فعالیت‌های پژوهشی و حضور در رویدادهای علمی، همگی هزینه‌هایی دارند که باید تأمین شوند.
در این میان، لازم است هر یک از ما از خود بپرسیم: سهم من در حفظ و استمرار این مجموعه چیست؟
کمک مالی در کنگره، داوطلبانه است و باید متناسب با توان و شرایط هر فرد انجام شود. ارزش مشارکت نیز تنها به مبلغ آن نیست؛ آنچه اهمیت دارد، آگاهی، احساس تعلق و مسئولیت‌پذیری است.
برخی افراد، با وجود آنکه امروز حضور مستمری در کنگره ندارند، همچنان از فعالیت‌های آن حمایت می‌کنند؛ زیرا تأثیر این مجموعه را در زندگی خود شناخته‌اند و می‌خواهند این فرصت برای دیگران نیز باقی بماند.
لژیون‌های سردار نیز در همین مسیر فعالیت می‌کنند و به توجه و همراهی بیشتری نیاز دارند. در انتخابات نگهبان لژیون سردار، انتظار داشتم مشارکت گسترده‌تری ببینم؛ زیرا این مسئولیت با یکی از نیازهای اساسی نمایندگی، یعنی تأمین و مدیریت منابع مالی، ارتباط دارد.
البته مشارکت فقط به پرداخت وجه محدود نمی‌شود. حضور، پیگیری، همراهی و آگاهی از نیازهای مجموعه نیز بخشی از مسئولیت ماست.
حفظ این خانه برای آیندگان
دوستان عزیز، ما در این مجموعه صرفاً مهمان نیستیم؛ به این خانه تعلق داریم. امروز نیز در این مجلس، خود را صاحب‌عزا و مسئول همراهی با یکدیگر می‌دانیم. اداره چنین مجموعه‌ای، با مشارکت آگاهانه اعضای آن امکان‌پذیر است.
افتخار من این است که خود را عضوی از خانواده کنگره بدانم؛ و این تعلق، در کنار بهره‌مندی از آموزش و خدمت، مسئولیت نیز به همراه دارد. هرکس می‌تواند متناسب با توان، مهارت، وقت یا امکانات خود، بخشی از این مسئولیت را بر عهده بگیرد.
ما از فرصتی بهره‌مند شده‌ایم که برای بسیاری از انسان‌ها ارزشمند و دست‌نیافتنی است؛ فرصتی برای آموزش، تغییر و بازسازی زندگی. قدرشناسی از این فرصت، تنها در بیان محبت و احترام خلاصه نمی‌شود؛ باید در رفتار، یادگیری و مسئولیت‌پذیری ما نیز دیده شود.
شاید برخی ابعاد فعالیت‌ها و تأثیرگذاری مهندس حسین دژاکام نیز در آینده روشن‌تر شود؛ اما مسئولیت امروز ما این است که با مطالعه دقیق، حفظ آموزش‌ها، خدمت صادقانه و مشارکت آگاهانه، قدر آنچه را در اختیار داریم بدانیم.
امیدوارم این سخنان، پیش از هرکس برای خود من، یادآور مسئولیتی باشد که در برابر این خانه و اعضای آن بر عهده داریم.
از توجه و همراهی شما سپاسگزارم.

در ادامه اعلام رهایی مسافر ایوب رهجوی راهنمای محترم مسافر حسین و رهایی مسافر جابر رهجوی راهنمای محترم مسافر محمد از بند مواد و آغاز سفر دوم جهان بینی

در آخر جلسه از تمامی اعضا با غذای نذری بمناسبت بزرگداشت آقای مهندس پذیرایی شد

  ضبط صدا: مسافر اشکان(لژیون دوم)
تایپ و نگارش: مسافر علی (لژیون دوم)
عکاس: مسافر اشکان(لژیون دوم)
انتشار:مسافر علی نگهبان سایت(لژیون دوم)

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .