جلسه یازدهم از دوره سیزدهم کارگاههای آموزشی عمومی کنگرۀ ۶۰؛ نمایندگی زالپارس؛ با استادی راهنمای محترم مسافر جواد ، نگهبانی مسافر رحمان و دبیری مسافر اصغر با دستور جلسه «بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان ( مقالات تخصصی ، درمان سیگار و کاهش وزن )» پنجشنبه 14 آبان ماه 1405 ساعت 16:00 آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد :
سلام دوستان جواد هستم یک مسافر
خداوند را شاکرم که امروز را در جمع شما هستم تا آموزش بگیرم ، از ایجنت محترم و گروه مرزبانی و نگهبان محترم سپاسگزارم که به من اجازه خدمت دادند تا دراین جایگاه باشم و نیز از راهنمای عزیزم آقای ابوالفضل نیز کمال تشکر و قدردانی را دارم.
در اوایل صحبت هایم باید بگویم که این سپاسگزاری همیشه و همه جا با من بوده ، هست و خواهد بود چه در صحبت هایم ، درعمل و رفتارم نیز سعی میکنم که آن را رعایت کنم .
دستور جلسه امروز بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای ایشان می باشد و من در همینجا به روح این مرد بزرگ و نفس مطمئنه این بزرگوار درود می فرستم و از خداوند متعال می خواهیم که بتوانیم رهروی راه این مرد بزرگ باشیم ، گویی که در مسیری که داریم طی می کنیم از رهروان راه ایشان هستیم و مهم است که بدانیم که همه ما میراث دار دستآوردهای ایشان هستیم و این پیوند محبتی که امروز در بین ما هست بدون شک مدیون ایشان هستیم ، ما باید سپاسگزار و قدردان این میراث جا مانده از ایشان باشیم .

امروز از ما سوال می شود که ازآقای مهندس بگویید و من در جواب همه آنها می گویم که چه بگویم از این بزرگمرد ، اصلاً چه می توان گفت ! گاهی اوقات کلمات نمی توانند بار وجود انسانها را تحمل کنند یعنی وقتی که از پیش ما می روند تنها آن عشق و محبت را به ما می سپارند و تنها چیزی که ما را به آنها در جهان و بعد دیگر متصل می کند همین عشق و محبت است .
از گذشتگان حکایتی است که می گویند: انسان رند و زرنگی بود و یک سوزن را به یکی از شاگردانش داده بود و به او سپرده بود که وقتی من فوت شدم و رفتم به آن دنیا و بعد از مدتی که تو نیز به آن دنیا سفر کردی و دستت را بالا بگیر و این سوزن را نشان بده که من به واسطه دیدن این سوزن تو را پیدا کنم و دستت را بگیرم و کمکت کنم ! حالا دست ما به جای آن سوزن محبت است و این وادی چهاردهم است که آقای مهندس به همه ما سپرد و بار مسئولیت کنگره را بر دوش ما گذارد.

من از زمانی که ایشان عروج کرده اند احساس می کنم 50 درصد بار کنگره بر دوش های ماست و 50 درصد دیگر هنوز بر دوش آقای مهندس می باشد و امروز که در اینجا هستیم چه در سفر اول و چه در سفر دوم خیلی شرایط فرق میکند و مسئولیت هایمان سنگین تر است و برای حفظ کردن این محبت آنچه که من یاد گرفتم و بخواهم از تجربه شخصی ام بگویم ، آن که حافظ حرمت های کنگره باشیم ، به همدیگر احترام بگذاریم ، اگر بخواهیم پیوند محبت را حفظ کنیم باید به همدیگر احترام بگذاریم ، باید وقتی نگهبان نظم در راستای امور کنگره موردی را به ما متذکر می شود ، رعایت کنیم و به او احترام بگذاریم ، پیوند محبت زمانی اتفاق می افتد که ما این حرمت ها را حفاظت کنیم.
یک دانش اگر بخواهد به یک انسان منتقل بشود در یک لحظه اتفاق نمی افتد ، دانش نیاز به زمان ، فهم ، بالا رفتن سطح آگاهی دارد و برای همین هم هست که چندین سال تحصیلات در هر زمینه ای طول می کشد تا یک فردی بتواند مهندس و یا دکتر بشود و به درجه های بالای علمی برسد.
باید گفت که بعد از درمان به روشDST آن خدمتگزار بودن است که ما در آن زمان ذره ذره متوجه دستآوردهای آقای مهندس می شویم ، این پیوند محبت را باید همه ما قدردانش باشیم .
باید از جنگ با خودمان دست برداریم و باید با خود به صلح برسیم و امیدوارم که خداوند توفیق بدهد تا بتوانیم این مطالب آقای مهندس را درک کنیم ، از اینکه سکوت نمودید و به حرف های من گوش فرا دادید سپاسگزارم .

در ادامه رهایی از بند مواد و نیکوتین لژیون پنجم راهنمای محترم مسافر حسین:



گروه سایت نمایندگی زالپارس
مرزبان کشیک: مسافر جعفر
لژیون خدمتگزار: لژیون سردار
مرزبان خبری: مسافر جعفر
تایپ و ویراستار: مسافر احسان لژیون چهارم
تنظیم برای سایت: مسافر رحمان لژیون سوم
عکاس: مسافر قاسم لژیون سوم
- تعداد بازدید از این مطلب :
143