English Version
This Site Is Available In English

از درمان اعتیاد تا احیا انسان؛ میراث ماندگار مهندس

از درمان اعتیاد تا احیا انسان؛ میراث ماندگار مهندس

چهارمین جلسه از دوره پنجاه‌‍‍‌ وپنجم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی شفا مشهد با استادی راهنمای محترم مسافررضا ؛ نگهبانی  مسافر ابراهیم و دبیری مسافر حسن با دستور جلسه  "بزرگداشت جناب مهندس و دستاوردهای علمی ایشان "مقالات تخصصی، درمان سیگار و کاهش وزن" "روز پنج‌شنبه چهاردهم آبان ماه ۱۴۰۵  ساعت ۱۷  آغاز به کار نمود.

سخنان استاد:

برای هر رفتن می‌توان پاسخی یافت، جز رفتن‌های نابهنگام؛ شاید این رفتن خود پاسخ یک اتفاق باشد. هیچ‌کس نمی‌داند، جز آنکه رفته است.

سلام دوستان رضا هستم مسافر.
خداوند را شاکر و سپاسگزارم که این فرصت را در اختیار من قرار داد تا امروز در این جایگاه حضور داشته باشم و چند دقیقه‌ای درباره دستور جلسه «مقالات تخصصی، درمان سیگار و کاهش وزن» با شما عزیزان صحبت کنم.
از دبیر محترم، نگهبان، ایجنت محترم آقا اسماعیل و همچنین گروه مرزبانی بسیار سپاسگزارم که فرصت خدمت در این جایگاه را در اختیار من قرار دادند.
وقتی صحبت از مقالات علمی و تخصصی جناب مهندس می‌شود، با حرکتی عظیم روبه‌رو هستیم که نگاه جامعه پزشکی به مقوله اعتیاد را تغییر داد. سال‌ها بر این باور بودند که اعتیاد بیماری مرموز، لاعلاج و پیش‌رونده‌ای است و درمانی برای آن وجود ندارد؛ اما جناب مهندس آمدند و با ابداع روش DST و مستندسازی این روش، نشان دادند که اعتیاد درمان دارد و با شناخت صورت‌مسئله اعتیاد می‌توان جسم و روان را به تعادل رساند.
مجموعه مقالات ایشان، از جمله مطالب ارزشمندی که در کتاب «چهارده مقاله» گردآوری شده است، به دستاوردهای مهمی اشاره دارد. در این کتاب، موضوعات مهمی همچون تئوری سیستم ایکس، مواد شبه‌افیونی بدن و چگونگی بازسازی ساختار جسم توضیح داده شده است. این مطالب به ما می‌آموزند که درمان اعتیاد صرفاً قطع مصرف مواد نیست، بلکه بازسازی جسم، روان و جهان‌بینی را نیز شامل می‌شود.
دستاوردهای جناب مهندس تنها به درمان اعتیاد محدود نشد؛ چراکه مشاهده شد بسیاری از بیماری‌ها، همچون صرع، سرطان، ام‌اس و کولیت، در طول سفر اول و هم‌زمان با استفاده از داروی OT بهبود پیدا می‌کنند. تکرار و مشاهده این موضوع، تفکری را در جناب مهندس ایجاد کرد تا به این مسئله توجه کنند که نامتعادل بودن ناقل‌های عصبی می‌تواند در بروز و درمان برخی بیماری‌ها ارتباط مستقیم داشته باشد. همچنین یکی از موضوعات مهمی که مطرح شد، این بود که ریشه و منشأ بسیاری از بیماری‌ها می‌تواند به تغییر در بیان ژن‌ها مربوط باشد.
یکی از موضوعات مهم دیگری که در این دستور جلسه مطرح می‌شود، مسئله اضافه‌وزن و کمبود وزن است.
جالب است بدانیم که در لژیون تغذیه سالم، هم افرادی که اضافه‌وزن دارند و هم کسانی که با کمبود وزن مواجه هستند، می‌توانند حضور پیدا کنند و از آموزش‌های این لژیون بهره‌مند شوند.
ما با مطالعه کتاب «ساختمان جسم» یاد می‌گیریم که چگونه غذا بخوریم، چه نوع غذایی مصرف کنیم و در چه ساعاتی غذا بخوریم. همان‌طور که در کلام‌الله نیز به این موضوع اشاره شده است: «به غذای خود بنگرید.» این عبارت ما را به توجه به نوع غذا و نظم در غذا خوردن دعوت می‌کند.
نگاه مهندس به لژیون تغذیه سالم، نگاهی بسیار عمیق بود. ایشان از اینکه دوستان در این لژیون حضور پیدا می‌کردند، به رهایی می‌رسیدند و اضافه‌وزن خود را کاهش می‌دادند، بسیار خوشحال می‌شدند.
مسئله اضافه‌وزن یکی از موضوعاتی است که خوشبختانه در کنگره به‌خوبی قابل درمان است. زنده‌یاد مهندس همیشه می‌فرمودند فردی که بیست یا سی کیلوگرم اضافه‌وزن دارد، مانند این است که سه کیسه ده‌کیلویی برنج را همیشه روی دوش خود حمل می‌کند؛ حتی زمانی که نشسته یا خوابیده است، این سی یا چهل کیلوگرم وزن اضافی همراه اوست.
خوشبختانه با استفاده از این روش، بدون اینکه کوچک‌ترین تأثیر نامطلوبی بر چهره و ساختار بدن ایجاد شود، کاهش وزن به‌راحتی امکان‌پذیر شده است.
من خودم شاهد بودم یکی از دوستان که اکنون از مرزبانان هستند،آقا احمد، در روزهای نخست ورود به کنگره، اگر اشتباه نکنم، حدود نود تا صد کیلوگرم وزن داشتند؛ اما با استفاده از همین روش، بیست‌ودو کیلوگرم از وزن خود را کاهش دادند. امروز اگر کسی ایشان را ببیند، شاید اصلاً متوجه نشود که زمانی اضافه‌وزن داشته‌اند. این یکی از دستاوردهای ارزشمند آقای مهندس است که برای همه ما به یادگار گذاشته‌اند تا بتوانیم از آن بهره‌مند شویم.
نکته جالب دیگر این است که زنده‌یاد مهندس فرموده بودند هر فردی که وارد لژیون تغذیه سالم می‌شود و وزن خود را کاهش می‌دهد، به ازای هر کیلوگرم کاهش وزن، یک جلد کتاب «ساختمان جسم» تهیه کند و به افرادی خارج از کنگره هدیه بدهد. یعنی اگر کسی ده کیلوگرم وزن کم می‌کند، ده جلد کتاب تهیه کند و به دیگران هدیه بدهد تا این آموزش‌ها نیز به جامعه منتقل شود.
موضوع مهم دیگر و یکی از بندهای اساسی در کنگره، مسئله سیگار است.
مسافری که در سفر اول وارد لژیون درمان اعتیاد می‌شود و درمان خود را با داروی OT آغاز می‌کند، در حقیقت به بازسازی جسم خود کمک می‌کند. اما فردی که همچنان سیگار مصرف می‌کند، مانع از انجام صحیح این فرایند بازسازی می‌شود؛ یا بهتر است بگویم، ممکن است این فرایند را معکوس کند.
زیرا زمانی که شما داروی OT مصرف می‌کنید و هم‌زمان سیگار می‌کشید، به‌جای اینکه تمام ظرفیت دارو صرف ترمیم و بازسازی ساختار جسم شود، بخشی از آن درگیر تخریب ناشی از مصرف سیگار می‌شود.
من همیشه به رهجوهایم می‌گویم وقتی وارد سفر می‌شوند، به‌ویژه زمانی که یک یا دو ماه از سفرشان گذشته است، وظیفه منِ راهنماست که این آگاهی را در اختیارشان قرار دهم که درمان اعتیاد صرفاً رهایی از مصرف مواد نیست، بلکه درمان سیگار نیز بخش مهمی از کامل شدن درمان است.
یکی از موضوعاتی که واقعاً باید در سفر اول جدی گرفته شود، ورود به لژیون ویلیام وایت و آغاز سفر درمان سیگار است.
کنگره ۶۰ برای درمان، راهکار و جایگزین در اختیار ما قرار داده است. کنگره صرفاً به فرد نمی‌گوید سیگار را کنار بگذار؛ بلکه جایگزین مناسب را نیز معرفی می‌کند و آدامس نیکوتین را در اختیار او قرار می‌دهد.
آدامس نیکوتین تنها یک ویژگی سیگار را ندارد و آن دود است؛ اما می‌تواند به‌عنوان جایگزین نیکوتین، در فرایند درمان و بازسازی ساختار جسم کمک‌کننده باشد.
حس و حال فردی که در سفر اول وارد لژیون ویلیام می‌شود و سفر درمان سیگار خود را آغاز می‌کند، با کسی که سیگار خود را درمان نمی‌کند و وارد سفر دوم می‌شود، از زمین تا آسمان تفاوت دارد؛ حتی اگر هر دو به رهایی از مواد مخدر رسیده باشند و وارد سفر جهان‌بینی شده باشند.
از نظر ساختار و عملکرد سیستم ایکس یا همان جسم، این دو نفر شرایط متفاوتی خواهند داشت.
من به‌وضوح شاهد بوده‌ام که در لژیون، افرادی وجود داشته‌اند که سیگار خود را درمان نکرده‌اند و دوباره به مصرف برگشته‌اند؛ یا حتی اگر بازگشتی هم نداشته‌اند، از حس و حال مطلوبی برخوردار نبوده‌اند.
یکی از نعمت‌های ارزشمندی که مهندس در اختیار ما قرار دادند، همین امکان درمان سیگار است. خوشبختانه در شعبه شفا نیز لژیون‌های توانمندی در بخش ویلیام وایت داریم. من واقعاً از دیدن این موضوع لذت می‌برم که رهجویی می‌گوید وارد لژیون ویلیام شده است. وقتی تصاویر حضور و فعالیت دوستان را در لژیون ویلیام می‌بینم، شخصاً احساس خوشحالی می‌کنم؛ زیرا می‌دانم که درمان اعتیاد با درمان سیگار کامل می‌شود.
اگر روزی رهجویی نزد من بیاید و از مشکلات مختلف خود، مانند اختلال خواب یا مسائل دیگر صحبت کند، می‌دانم که تا زمانی که سیگار خود را درمان نکرده است، نمی‌توانم راهکار کاملی برای او ارائه کنم؛ زیرا یکی از راهکارهای اولیه، درمان سیگار است.
کسی که سیگار مصرف می‌کند، معمولاً شب خواب مطلوبی ندارد و صبح نیز با شرایط مناسبی از خواب بیدار نمی‌شود.
بنابراین، خواهش من این است که مسئله درمان سیگار را در سفر اول بسیار جدی بگیرید و از تک‌تک دوستان سفر دومی که وارد لژیون ویلیام شده‌اند و درمان سیگار خود را کامل کرده‌اند، درباره حس و حالشان سؤال کنید. ببینید چقدر از این تصمیم و مسیری که طی کرده‌اند، احساس رضایت و لذت دارند.
وقتی صحبت از ویلیام می‌شود، یاد پیام دلنشینی می‌افتم که دیده‌بان محترم، آقای ویلیام وایت، خطاب به مهندس و به مناسبت روز نویسنده ارسال کرده بودند. یکی از جملات آن پیام برای من بسیار جالب بود.
ایشان کنگره ۶۰ را به‌عنوان جامعه‌ای پایدار، همواره در حال رشد و گسترش توصیف کرده بودند و به ارزش‌هایی همچون صداقت، سپاسگزاری، بخشش، احترام، خدمت و عشق اشاره کرده بودند.
عشق؛ واژه‌ای که شاید کمتر در ادبیات حوزه اعتیاد دیده می‌شود.
یک مصرف‌کننده چه شناختی از عشق داشت؟ فردی که در زندگی‌اش همواره نزاع، درگیری و کشمکش وجود داشت؛ خودم را می‌گویم. آیا در چنین زندگی‌ای جایی برای عشق وجود داشت؟ خیر، جایی برای عشق باقی نمانده بود؛ زیرا تمام حساب‌های زندگی بسته شده بود.
اما چقدر زیبا بود که مهندس آمدند و عشق را چاشنی درمان اعتیاد کردند.
عشقی که امروز در میان اعضای کنگره60، اعضای لژیون‌ها و تمام کسانی که در این مسیر قدم برمی‌دارند، وجود دارد، واقعاً مثال‌زدنی است.
من گاهی در لژیون می‌گویم شاید ماه‌ها خواهر و برادر خودم را نبینم، اما اگر یک یا دو جلسه شما را نبینم، دلتنگ می‌شوم. این همان عشقی است که در میان اعضای کنگره وجود دارد و مهندس آن را در مسیر درمان و آموزش به ما هدیه دادند.
در کتاب «چهارده مقاله» و همچنین در کتاب «وادی‌ها»، در وادی چهاردهم، به زیبایی به این موضوع اشاره شده است. در آنجا می‌خوانیم:
«حتی حیات عشق است، بودن و نبودن عشق است، معتادان عشقند، گرسنگان عشقند، بی‌خانمانان عشقند، کسانی که خدمت می‌کنند عشقند و در نهایت مردن عشق است و دوباره زنده شدن عشق است.»
عشقی که در میان همه ما اعضای کنگره وجود دارد و عشقی که نسبت به مهندس داریم، هیچ‌گاه از بین نخواهد رفت و برای همیشه ماندگار خواهد بود.
به نظر من، اکنون که مهندس در میان ما حضور ندارند، باید در مسیر رشد و پیشرفت، قوی‌تر از گذشته حرکت کنیم. باید بتوانیم از قبل مستحکم‌تر باشیم و اگر توانستیم این مسیر را با قدرت بیشتری ادامه دهیم، نشان داده‌ایم که عشق ما به جناب مهندس و دستاوردهای ارزشمند ایشان همچنان زنده و جاری است.


در نهایت، به نظر من بزرگ‌ترین دستاورد جناب مهندس دژاکام، علاوه بر ارائه مقالات علمی و ابداع متد DST، مسیری است که به انسان کمک می‌کند تا دوباره جایگاه واقعی خود را پیدا کند و بتواند فرد مفیدی برای خودش، خانواده‌اش، زندگی‌اش و جامعه باشد.
از اینکه سکوت کردید و به صحبت‌های من گوش سپردید، از همه شما عزیزان سپاسگزارم.

درادامه اعلام رهایی و ورود به سفر دوم جهانبینی مسافر مصطفی از لژیون چهارم با راهنمایی راهنمای محترم مسافر رضا اعلام گردید


با تشکر از لژیون خدمتگزار (لژیون دوم با راهنمایی راهنمای محترم، مسافر رضا) که به بهترین نحو خدمت کردند.

مرزبان خبری:مسافر احمد
صوت: مسافر مصطفی ل۱۹
عکاس: مسافر حسین ل۱
تایپ: مسافر حامد ل۱۴
ارسال خبر: مسافر احمد ل۱۱

 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .