همسفر سمیه
این روزها که صحبت از بزرگداشت مهندس حسین دژاکام و دستاوردهای علمی ایشان است، بیشتر به این فکر میکنم که یک انسان چگونه میتواند با تفکر و تلاش، اثری از خودش به جا بگذارد که زندگی افراد زیادی را تغییر دهد. وقتی به مسیر مهندس حسین دژاکام نگاه میکنم، میبینم که ایشان به کشف راهی برای درمان اعتیاد بسنده نکردند؛ بلکه بعد از ارائه متد DST، موضوع درمان سیگار را دنبال کردند و با تحقیق و تجربه، راهی برای درمان وابستگی به نیکوتین باز شد. بعد هم به موضوع کاهش وزن پرداختند و با ارائه متد و تألیف کتاب در این زمینه، نشان دادند که برای مسائل دیگر زندگی انسان هم میتوان راهحل پیدا کرد.
مقالات تخصصی، مقاله ۴۰۵ و فایل صوتی آموزشی ایشان برای من فقط مجموعهای از مطالب علمی نیستند؛ بلکه پشت هرکدام تفکر، تجربه، سالها تلاش و پیگیری قرار دارد. شاید من به عنوان یک همسفر نتوانم تمام ابعاد علمی این آثار را درک کنم؛ اما نتیجه آن را در آموزشهایی میبینم که امروز در اختیار ما قرار گرفتهاند. یکی از چیزهایی که از این مسیر یاد میگیرم، این است که نباید با دیدن یک مشکل، زود به این نتیجه برسیم که راهی برای حل آن وجود ندارد؛ گاهی لازم است بیشتر بدانیم، تحقیق کنیم، تجربه کنیم و برای رسیدن به نتیجه صبر داشته باشیم.
به نظر من، بزرگداشت واقعی مهندس حسین دژاکام فقط به یاد کردن از ایشان نیست؛ بلکه مهم این است که ببینیم از این همه آموزش چه چیزی وارد زندگی خودمان کردهایم و چقدر توانستهایم آن را به عمل تبدیل کنیم. شاید ارزشمندترین بخش میراث ایشان برای من همین باشد که راهی را پیش روی انسانها قرار دادند تا به جای ناامیدی، امکان تغییر و دوباره ساختن زندگی را باور کنند. مهندس حسین دژاکام، آثار شما را امروز در کتابها، مقالات، روشهای درمانی و مهمتر از همه، در زندگی انسانهایی میبینیم که با این آموزشها فرصت دوبارهای برای بهتر زیستن پیدا کردهاند.
همسفر صفیه
وقتی در مورد دستاوردهای علمی مهندس حسین دژاکام صحبت میکنیم، در واقع در مورد تلاش انسانی صحبت میکنیم که با تفکر، تجربه، تحقیق و پشتکار توانست نگاه تازهای به مسئله اعتیاد، درمان سیگار، کاهش وزن و همچنین درمان بسیاری از بیماریها داشته باشد. یکی از بزرگترین دستاوردهای مهندس حسین دژاکام، شکافتن صورتمسئله اعتیاد بود. ایشان به این نتیجه رسیدند که اعتیاد، مسمومیت مزمن نیست؛ بلکه جایگزینی مزمن است که جسم، روان و جهانبینی انسان را تحت تأثیر قرار میدهد. حاصل این تفکرات و تحقیقات، ابداع متد DST بود. روشی که بر پایه کاهش تدریجی و با زمانبندی مشخص طراحی شده است و مسیر درمان را برای مسافران هموار میکند.
دستاورد دیگر مهندس حسین دژاکام، تألیف کتابها و ارائه مقالات تخصصی است. این نوشتهها به ما کمک میکنند تا با دیدی عمیقتر به موضوعاتی مانند صورتمسئله اعتیاد، سیستم ایکس و عملکرد جسم انسان نگاه کنیم. مقالات تخصصی ایشان نشان میدهند که علم و تحقیق میتوانند انسان را به پرسشهای تازه و راهحلهای جدید برسانند. به نظر من، این آثار تنها مطالبی برای مطالعه نیستند؛ بلکه حاصل سالها تجربه، تلاش و تفکری هستند که میتوانند مسیر زندگی انسانهای بسیاری را تغییر بدهند و به آنها در شناخت بهتر جسم و روان خود کمک کنند.
من به عنوان یک همسفر، از این دستور جلسه یاد میگیرم که علم واقعی فقط دانستن چند مطلب نیست؛ بلکه زمانی ارزشمند میشود که آن را در زندگی خود به کار بگیریم و نتیجهاش را در رفتار، سلامتی و آرامش خود ببینیم. همچنین آموختم که دستاوردهای علمی زمانی ارزش بیشتری پیدا میکنند که بتوانند گرهای از مشکلات انسانها باز کنند و راهی برای بهتر زندگی کردن به آنها نشان بدهند. به نظر من، دستاوردهای ایشان نمونهای از همین تلاش ارزشمند هستند، تلاشهایی که ثمره آنها در زندگی انسانهای بسیاری دیده میشود و چراغ راهی برای کسانی است که به دنبال تغییر و رسیدن به آرامش هستند.
همسفر مهتاب
وقتی صحبت از دستاوردهای کنگره۶۰ میشود، اولین چیزی که به ذهن من میرسد، فقط تعداد انسانهایی نیست که از بند اعتیاد رها شدهاند، به نظر من بزرگترین دستاورد کنگره، تغییر نگاه انسان به خودش و زندگی است. کنگره۶۰ با روش DST و با نگاه سه جانبه به جسم، روان و جهانبینی، اعتیاد را فقط یک مشکل رفتاری یا اخلاقی ندید؛ بلکه برای آن صورت مسئلهای تعریف کرد و مسیر درمان را به صورت تدریجی و با زمانبندی مشخص دنبال کرد؛ اما چیزی که برای من خیلی ارزشمند است، این است که مهندس دژاکام فقط یک روش درمانی ارائه نکردند؛ بلکه دانش و تجربه خود را به آموزش تبدیل کردند. کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر، وادیها، جزوههای جهانبینی، مقالات و فایل های صوتی آموزشی، هرکدام بخشی از این مسیر را برای ما روشن میکنند. در واقع، این نوشتهها فقط برای خواندن نیستند قرار است آنها را بخوانیم، بفهمیم و در زندگی خود به کار بگیریم.
من فکر میکنم یکی از مهمترین دستاوردهای این نوشتهها این است که به من یاد میدهند مشکل، همیشه در بیرون از من نیست، گاهی باید از خودم شروع کنم آموزش ببینم، صبر کنم، حرکت کنم و اجازه بدهم زمان، تغییر را در من به وجود بیاورد. برای مثال، وقتی وادیها را میخوانم احساس میکنم هر وادی چراغی در مسیر زندگی من است. ممکن است روزی فقط آن را بخوانم؛ اما چند ماه بعد، در جریان اتفاقی از زندگیام، تازه متوجه شوم منظورش چه بوده است. از طرف دیگر، مقالات مهندس حسین دژاکام برای من نشاندهنده این هستند که تجربهای که از دل یک مسئله واقعی به دست میآید، میتواند به پژوهش و دانش تبدیل شود. نوشتههای ایشان درباره صورتمسئله اعتیاد و موضوعاتی که در سالهای مختلف دنبال کردهاند، نشاندهنده تلاش برای شناخت علمیتر و عمیقتر مسئله اعتیاد هستند. این آثار به من یادآوری میکنند که برای رسیدن به درک درست، باید تفکر کرد، تجربه به دست آورد و با صبر و استمرار در مسیر آموزش حرکت کرد.
اما شاید زیباترین دستاورد کنگره۶۰ برای من، انسانهایی باشند که بعد از رهایی، خودشان به چراغ راه انسان دیگری تبدیل میشوند. کسی که روزی خودش نیازمند کمک بوده، امروز میتواند راهنما شود کسی که روزی دستش را گرفتهاند، امروز دست انسان دیگری را میگیرد و به او کمک میکند تا مسیر خودش را پیدا کند. به نظر من، این زنجیره خدمت و آموزش یکی از قشنگترین اتفاقات کنگره است؛ زیرا نشان میدهد دستاوردهای کنگره فقط در کتابها، مقالات و روشهای درمانی خلاصه نمیشوند، بلکه در تغییر انسانها و انتقال آموختهها از فردی به فرد دیگر ادامه پیدا میکنند. من به عنوان یک همسفر، یاد میگیرم که آموزش واقعی زمانی ارزشمند است که در زندگیام جاری شود و بتوانم با تغییر خودم، تأثیر مثبتی بر زندگی دیگران بگذارم. چه زیباست که انسان بتواند روزی از آموزشهایی که دریافت کرده، برای روشن کردن مسیر زندگی انسان دیگری استفاده کند.
ویرایش و ارسال: همسفر مبینا رهجوی راهنما همسفر مهتاب (لژیون ششم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی عطار نیشابوری
- تعداد بازدید از این مطلب :
73