از آقای مهندس و خانواده محترمشان تشکر میکنم که علم زندگی را به من آموختند؛ چراکه علم زندگی، خود بالاترین علم است.
خداوند به انسان اختیار داد تا به واسطه این اختیار و با بهرهمندی از موهبتهای الهی به دوام و قوام برسد؛ بهگونهای که هم خودش زندگی کند و هم اجازه دهد دیگران زندگی کنند.
خداوند زمین بزرگی را بنا کرد تا انسان بتواند نقش خود را در آن ایفا کند و آن نقشآفرینی چیزی نیست جز آموختن علم زندگی.
خداوند حیات را برای انسان فراهم کرد و در کنار آن، نعمتها و رحمتهای بسیاری قرار داد تا انسان در آرامش و آسایش باشد و از زندگی لذت ببرد.
با توجه به ابزارهای شناخت انسان، یعنی نور، صوت و حس، طبیعت و شریعت را در اختیار او قرار داد تا بتواند به بالاترین درجه خود صعود کند. شریعت همان فرامین خداوند است و این فرامین، قوانین علم زندگی را مشخص میکنند. این قوانین خط قرمزهایی را برای ما تعیین کردهاند؛ از جمله پرهیز از دروغ گفتن، غیبت کردن و تهمت زدن به دیگران؛ چراکه این رفتارها آرامش و آسایش انسان را بر هم میزنند و لذت زندگی کردن را از او میگیرند.
خداوند طبیعت را بهعنوان الگو قرار داد تا قوانین زندگی را از آن بیاموزیم.
تمام موجودات در حال خدمت به هستی هستند و در حقیقت، شکرگزاری خداوند را به جای میآورند.
طبیعت به ما نشان میدهد که انسان نیز باید جایگاه و نقش خود را پیدا کند.
ما زمانی به دلیل منیت، ترس و ناامیدی از زندگی لذت نمیبردیم و همیشه در رنج و درد بودیم و به دنبال مقصر میگشتیم، اما امروز با خدمت کردن به مخلوق خداوند، رسیدن به خود را تجربه میکنیم؛ زیرا تا از خود نگذریم، به خود نخواهیم رسید. این رازی است که خداوند در دل طبیعت به نمایش گذاشته است، اما گاهی از آن بیخبریم.
زندگی یعنی در کنار عزیزان بودن، به یکدیگر عشق ورزیدن و از زندگی لذت بردن.
زندگی یعنی پذیرفتن دردها و غمها؛ چراکه اضداد، جزئی از بافت زندگی هستند.
در نهایت، زندگی به قدری زیباست که انسان حق را در خالق ببیند و در مسیر شناخت و آگاهی، طی طریق کند.
منبع: سیدی علم زندگی
نویسنده: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر حمیده (لژیون دوم)
رابط خبری: همسفر مروارید رهجوی راهنما همسفر پریسا (لژیون ششم)
ویرایش و ارسال: همسفر زهرا نگهبان سایت
همسفران نمایندگیایران
- تعداد بازدید از این مطلب :
190