جلسه هشتم از دورۀ سوم سری کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره۶۰، ویژۀ مسافران نمایندگی کاشان، با استادی راهنمای تازهواردین مسافر اباذر و نگهبانی مسافر محمد و دبیری مسافر علیرضا، با دستور جلسۀ "بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان (مقالات تخصصی، درمان سیگار و کاهش وزن)" سهشنبه 12 آبانماه ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان اباذر هستم یک مسافر، سپاسگزارم از دبیر جلسه مسافر علیرضا و جایگاه دبیری را به ایشان تبریک میگویم و از دوستانی که نوشتهها را خواندند سپاسگزارم. از نگهبان مسافر محمد که استادی جلسه را به من واگذار نمود تشکر میکنم؛ البته وقتی وارد شعبه شدم، قرار بود دوست دیگری استاد جلسه باشد اما روزی من شد.
داشتم با خودم فکر میکردم که بیایم بالا چی بگویم؛ فکر میکردم هر جایگاهی که به انسانها داده میشود، خصوصاً در کنگره60 و حتی در کائنات، بنا بر نیاز آنها به آنها داده میشود تا رشد کنند و تکامل پیدا کنند، این بستگی به تلاش خودشان دارد. خداوند در کلام الله میفرماید: «لیس للإنسان إلا ما سعی»؛ انسان چیزی نیست مگر آنچه که خودش تلاش میکند.
در کنگره60، وقتی وارد میشویم، همه چیز برای افراد برابر است؛ راهنمای تازهواردین را همه سه جلسه مشاوره میشنوند. حق انتخاب برای راهنما، برای همه هست؛ چای، آب، برق، همه چیز ولی یک نفر با 10-11 ماه با حال خوب رها میشود ولی یک نفر شاید با 3-4 سال ترک و دوری و انضباطی، پس همه چیز دست خودمان است.
در کنگره60 جایگاههایی که به ما پیشنهاد میشود، حتی اگر کوتاه باشد، مثل دبیری، مثل استادی جلسه، مثل نگهبانی، مثل میکروفونگردان؛ نظر خودم این است که یاد گرفتم خدمتی را رد نکنم، از آنها استفاده میکنم، یک فرصت است؛ به فرصت بهشان نگاه بکنیم تا بتوانیم رشد کنیم.
در این مدتی که گذشت، اتفاقی که افتاد، برای خودم که خیلی سخت بود. نمیخواهم بگویم مستثنی هستم از بقیه ولی بسیار بسیار آدم احساساتی هستم و خیلی روی من تأثیر گذاشت و هنوز که هنوز است من آن آدم سابق نشدم و خیلی به همچین جایگاهی نیاز داشتم حتی در این فکرم بود که مثلاً به نگهبانها بگویم، البته که درست نبود خودشان باید انتخاب کنند ولی در ذهنم بود که بگویم تا یک همچین جایگاهی را تجربه کنم، شاید یک خرده حس و حالم تغییر کند.
در این هفته و چندروزی که گذشت همه سعی کردیم بزرگداشت آقای مهندس را به بهترین نحو انجام بدهیم که انجام شد. توی همۀ شهرها دیدیم که با چه نظمی، با چه عشقی، با چه شوری این اتفاق افتاد. توی اصفهان، نمیدانم پنج هزار نفر، ده هزار نفر جابهجا شدند و هیچ مشکلی در تردد یا مسئلهای به وجود نیامد.
افراد بزرگی مثل آقای مهندس شاید در زمان حیات خودشان زیاد شناخته نشدند، مثل خیلی از شاعران، مثل خیلی از دانشمندان، بعد از شاید پنجاه سال، صد سال، بخاطر آن عملی که انجام دادند و آن کشفی که انجام دادند، اختراعی که انجام دادند، تازه مردم متوجه شدند که چه کسانی بودند و چه کردند.
اگر بخواهم از دستاوردهای ایشان بگویم، این دستور جلسه بزرگداشت آقای مهندس، دستاوردها و مقالات ایشان در این مدت زیاد صحبت شد ولی اگر تجربۀ شخصی خودم را بخواهم بگویم، من اباذر، وقتی وارد کنگره60 شدم، در خوشبینانهترین حالت بعد از شش ماه سفر امید پیدا کردم که من هم خوب بشوم تا شش ماه که اصلاً گفتم در مورد من صدق نمیکند؛ مشکلاتی که من دارم بقیه ندارند ولی این اتفاق افتاد و فرصتی برای من اباذر مهیا شد.
بستری که آقای مهندس برای ما فراهم کردند، فقط درمان اعتیاد نیست؛ درمان اعتیاد یک دروازۀ ورود برای گرفتن مجوز است، اینجا آن تلاشی که گفتم، آن خواستهای که گفتم، افراد باید خودشان داشته باشند؛ اگر باشد، در افراد پیداست، میتوانند جایگاهها را تجربه کنند، راهنما بشوند، راهنمای تازهواردین بشوند، مرزبان بشوند و یک گوشۀ کار را بگیرند و در احیای انسانها مشارکت داشته باشند. این شاید آن طور که آقای مهندس معتقد بودند و ما معتقدیم، که در حلقههای مختلف حیات زندگی کردیم و زندگی خواهیم کرد، از حالا به بعد تا دنیا دنیا باشد، حقیقت زنده خواهد بود و این راه ادامه خواهد داشت، انسانها رها خواهند شد و میتوانند بیماریهایشان را درمان کنند.
کلیدیترین موضوعی که در این دنیا هست و آقای مهندس به آن اشاره میکنند، سپاسگزاری میباشد؛ بر ما واجب است که قدر بدانیم این نعمت و این فرصتی را که در اختیارمان قرار گرفته است. آقای مهندس مقالاتی را که به معتبرترین دانشگاههای دنیا و مجلات دنیا دادند، آن نظریه یا آن تحقیقاتی بوده که در قالب مقالات بزرگ یا همان کیسریپورت، مقالات کوتاه دادند، برای بیماریهای صرع، انواع کنسر، اماس و خیلی از بیماریها را توانستند ریشهاش را پیدا کنند.
آقای مهندس گفتند وقتی صورت مسئله اعتیاد پیدا شد و افراد درمان شدند، آمدند از بیماریهایشان که همراه با متد DST و داروی OT که آقای مهندس به داروی اوتی آبرو دادند؛ قبلش از نظر محققین یک داروی بیخاصیتی بود و حالا دکترها متوجه شدند که بیان ژنها از تعادل خارج میشود، آن اثری را که باید داشته باشند توی بدن ندارند و حتی کسانی که ارثی سرطان میگیرند، ارثی اماس میگیرند، از جایی که درمان میشوند، با همین متد DST بیان ژنشان درست میشود و آن تحقیقاتی که آقای مهندس کردند، آن بیماری از آن به بعد آنجا قطع میشود و نسلهای بعدشان بیماری را ندارند.
از اینکه به صحبتهای من گوش کردید، از همه شما ممنون و سپاسگزارم.

عکس: مسافر سعید لژیون دوم
تایپ: مسافر محمد لژیون دوم و مسافر مرتضی لژیون یکم
تهیه و تنظیم: گروه سایت نمایندگی کاشان
- تعداد بازدید از این مطلب :
317