جلسهی دوازدهم از دورهی اول کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی ایذه با استادی مسافر حجت، نگهبانی مسافر مجتبی و دبیری مسافر کورش، با دستور جلسهی «بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان (مقالات تخصصی، درمان سیگار و کاهش وزن)» در روز یکشنبه دهم آبانماه 1405 ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد؛
سپاسگزار خداوند هستم که بار دیگر این سعادت نصیبم شد تا در جمع شما حضور داشته باشم و از آموزشهای کنگره بهره بگیرم. از مسئول شعبه، آقا هادی و تیم مرزبانی ایشان تشکر میکنم که فرصت خدمتگزاری را در اختیار من قرار دادند. دستور جلسه امروز، بزرگداشت مهندس حسین دژآکام و دستاوردهای علمی ایشان است. هفته گذشته که کنگره به مناسبت بزرگداشت و یادبود مهندس تعطیل بود، در تماسهایی که با دوستان داشتم، احساس دلتنگی و بیقراری میکردم. با خودم فکر میکردم گاهی ممکن است بستگان و آشنایان انسان در نزدیکی محل زندگیاش باشند، اما به دلیل مشغلههای کاری چند ماه یکدیگر را نبینند؛ ولی فقط یک هفته دوری از کنگره، احساس دلتنگی عمیقی در انسان ایجاد میکند. همین موضوع برای من بسیار قابل تأمل بود و باعث شد بیشتر به این فکر کنم که مهندس چه ساختار ارزشمندی بنا نهادهاند که چنین پیوند عمیقی میان انسانها به وجود آورده است.
با خودم فکر کردم چگونه میتوانم یاد و نام مهندس را گرامی بدارم؟ آیا صرفاً با برگزاری مراسم و بیان جملات زیبا میتوانم حق ایشان را ادا کنم؟ به این نتیجه رسیدم که مهمتر از همه، نوع رفتار و عملکرد من در زندگی است. اینکه چگونه با مردم برخورد میکنم، چطور صحبت میکنم و چقدر توانستهام آموزشهایی را که در کنگره دریافت کردهام، در زندگی خود به کار بگیرم. چندی پیش یکی از دوستان مطلبی را برایم تعریف میکرد که شخصی از بیرون، متوجه تفاوت رفتار و برخورد او با دیگران شده بود و از او پرسیده بود کجا آموزش میبینی و استاد تو کیست؟ این موضوع نشان میدهد وقتی انسان در کنگره آموزش میگیرد و آن آموزشها را کاربردی میکند، تغییراتش برای دیگران هم قابل مشاهده میشود. به اعتقاد من، این یکی از بزرگترین دستاوردهای کنگره است.
در مورد دستاوردهای علمی مهندس میتوان ساعتها صحبت کرد. یکی از مهمترین این دستاوردها، درمان اعتیاد است. مسئلهای که در تمام دنیا با آن درگیر هستند و روشهای مختلفی برای مقابله با آن ارائه شده، اما کنگره ۶۰ با نگاه متفاوتی وارد این موضوع شد. همانطور که خود مهندس در سیدیهای آموزشی توضیح دادهاند، هدف ما این نبود که فقط مصرف مواد را متوقف کنیم، بلکه هدف، درمان انسان بود. در ادامه همین مسیر، اتفاقات و تجربههایی به وجود آمد که توجه مهندس را به مسائل علمی دیگری نیز جلب کرد. افرادی که برای درمان اعتیاد مراجعه میکردند، گاهی مشکلات جسمی دیگری هم داشتند و بررسی این موارد زمینه تحقیقات گستردهتری را فراهم کرد. این تحقیقات از نمونههای انسانی آغاز شد و به نمونههای حیوانی نیز رسید؛ مسیری که نشاندهنده نگاه پژوهشی و متفاوت مهندس به مسائل علمی بود.
مقالات تخصصی مهندس در زمینه تحقیقات علمی، بهویژه موضوع سرطان، در مراکز و دانشگاههای معتبر مورد توجه قرار گرفت. دعوت از ایشان برای سخنرانی در مراکز علمی مختلف و انتشار و پذیرش مقالات پژوهشی، دستاورد کمی نیست. وقتی میبینیم فردی که بنیانگذار مجموعهای برای درمان اعتیاد بوده، توانسته در زمینههای علمی دیگری نیز تحقیقات ارزشمندی انجام دهد، به عمق نگاه و توانمندی ایشان بیشتر پی میبریم. به نظر من، یکی از ویژگیهای مهم مهندس این بود که هیچوقت در برابر یک مسئله متوقف نمیشدند؛ بلکه تلاش میکردند از دل هر اتفاق و هر مشکلی، راهی برای یادگیری و رسیدن به یک نتیجه تازه پیدا کنند.
یکی دیگر از دستاوردهای مهم مهندس، درمان سیگار است. در گذشته مصرف سیگار در کنگره آزاد بود و حتی بعد از جلسات، افراد زیادی سیگار میکشیدند. مهندس متوجه شدند که این موضوع هم باید مورد توجه قرار بگیرد و برای آن راهی پیدا شود. در جریان یکی از مشکلات جسمی که برای ایشان پیش آمد، موضوع استفاده از نیکوتین خوراکی مطرح شد و همین اتفاق زمینهای برای شکلگیری روش درمان سیگار به روش DST شد. نکته جالب اینجاست که مهندس حتی در مواجهه با یک مشکل جسمی، به دنبال پیدا کردن راهحل و تبدیل آن به یک دستاورد برای دیگران بودند. این همان ویژگی است که نشان میدهد کنگره یک مجموعه زنده و پویاست و آموزشهای آن همواره در حال تکامل و گسترش است.
من خودم حدود بیست سال سیگار مصرف میکردم. بارها پیش آمده بود که شش یا هشت ماه سیگار را کنار بگذارم، اما با کوچکترین مشکلی دوباره به سراغ آن میرفتم. وقتی ناراحت میشدم یا با مسئلهای روبهرو میشدم، اولین کاری که انجام میدادم روشن کردن یک نخ سیگار بود. اما بعد از ورود به کنگره و آشنایی با روش درمان سیگار، با استفاده از نیکوتین خوراکی و اجرای برنامه درمانی در یک دوره حدود ده تا دوازدهماهه، توانستم به درمان برسم. برای من مهمترین مسئله این بود که دیگر سیگار به بخشی از واکنشهای من در برابر مشکلات تبدیل نشد. این تغییر فقط کنار گذاشتن یک ماده نبود، بلکه تغییر در نوع نگاه و برخورد من با مسائل زندگی بود.

در زمینه کاهش وزن نیز مهندس با همان نگاه علمی و کاربردی، روش و آموزشهایی ارائه کردند که انسان بتواند با نظم و برنامهریزی به وزن مناسب برسد. امروز چاقی یکی از مشکلات مهم جوامع است و برای کاهش وزن، روشها و هزینههای مختلفی وجود دارد؛ اما در کنگره آموزشهایی ارائه میشود که بر پایه اصلاح عادتهای غذایی، نظم در خوردن و حرکت مناسب است. من خودم با استفاده از همین آموزشها حدود ۱۴ تا ۱۵ کیلوگرم وزن کم کردم. برنامه غذاییام را تنظیم کردم، صبح و شب خودم را وزن میکردم، صبحانه و وعدههای غذایی را در ساعت مشخص میخوردم و پیادهروی را در برنامه روزانهام قرار دادم. به دلیل نوع شغلم روزانه حدود سه تا هشت کیلومتر پیادهروی داشتم و بدون اینکه فشار خاصی به بدنم وارد کنم، متوجه شدم وزنم بهتدریج کاهش پیدا میکند. این تجربه برای من بسیار ارزشمند بود؛ چون دیدم با اجرای درست آموزشها میتوان به نتیجه رسید، بدون اینکه گرفتار روشهای پرهزینه و دشوار شد.
اما دستاوردهای کنگره برای من فقط درمان اعتیاد، سیگار یا کاهش وزن نیست. منِ حجت که روزگاری نمیتوانستم حتی دو دقیقه در یک جلسه صحبت کنم، امروز میتوانم ساعتها صحبت کنم و این برای من یک تغییر بسیار بزرگ است. آموزشهای کنگره به من کمک کردهاند تا در گفتار، رفتار و جهانبینی خود تغییر ایجاد کنم. یکی دیگر از دستاوردهای مهم برای من، تغییراتی است که در زندگی خانوادگیام تجربه کردهام. برای مثال، موضوعی درباره فرزندم وجود داشت که نیازمند گفتاردرمانی بود و هزینه زیادی برای درمان آن مطرح میشد؛ اما با آموزشهایی که در کنگره دریافت کردم و با استفاده از همین روشها و تغییراتی که در زندگیام ایجاد شد، توانستم شرایط بهتری را تجربه کنم. این دستاوردها برای من ارزش مادی ندارند و نمیتوانم برای آنها قیمتی تعیین کنم. همه اینها را از کجا به دست آوردهام؟ از کنگره، از آموزشهای مهندس و از کتابهایی که ایشان برای ما به یادگار گذاشتهاند.
من اعتقاد دارم انسان با رفتن از این جهان از بین نمیرود، بلکه از صورتی به صورت دیگر و از عالمی به عالم دیگر منتقل میشود. طبیعی است که از نبودن مهندس اندوهگین باشیم و دلمان برای ایشان تنگ شود، اما این اندوه نباید باعث سکون ما شود. اتفاقاً باید باعث حرکت بیشتر، دقت بیشتر در رفتار و تلاش بیشتر برای ادامه مسیر باشد. به نظر من، اگر قرار است یاد مهندس را زنده نگه داریم، باید ببینیم چقدر توانستهایم آموزشهای ایشان را در زندگی خود اجرا کنیم. اگر کسی با ما بیاعتنایی کرد، آیا میتوانیم تعادل خود را حفظ کنیم؟ اگر کسی رفتار نامناسبی داشت، آیا میتوانیم به جای پرخاشگری با آرامش پاسخ بدهیم؟ اینها همان مواردی هستند که نشان میدهند آموزشهای کنگره تا چه اندازه در وجود ما اثر گذاشتهاند.
در نهایت، بزرگداشت واقعی مهندس فقط در یادآوری نام و بیان دستاوردهای ایشان خلاصه نمیشود؛ بلکه در رفتار، گفتار، خدمت و عملکرد ما معنا پیدا میکند. اگر بتوانیم آموزشهای ایشان را در زندگی خود کاربردی کنیم، به دیگران محبت کنیم، خدمتگزار باشیم و در برابر مشکلات به جای سکون، حرکت کنیم، در حقیقت راهی را ادامه دادهایم که مهندس برای ما بنا نهادند. امیدوارم همه ما بتوانیم با عمل به آموزشها و حفظ تعادل در زندگی، ادامهدهنده این مسیر باشیم و یاد و نام مهندس را نهفقط در کلام، بلکه در رفتار و زندگی خود زنده نگه داریم.از اینکه به صحبتهای من توجه کردید، سپاسگزارم.
گروه سایت نمایندگی ایذه
تنظیم و ارسال؛ مسافر محمد
- تعداد بازدید از این مطلب :
68