جلسه هفتم از دوره ششم جلسات لژیون سردار همسفران کنگره۶۰ نمایندگی ملاصدرا به استادی ایجنت سایت انگلیسی راهنما همسفر الهه، نگهبانی راهنما همسفر مهین و دبیری راهنماهمسفر زهرا با دستور جلسه «بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای ایشان (مقالات تخصصی، درمان سیگار و کاهش وزن)» روز دوشنبه ۱۱ آبانماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۳:۴۵ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد؛
خداوند بزرگ، متعال و مهربان را شاکر و سپاسگزار هستم که دوباره در این نمایندگی بسیار خوب حضور دارم. از زحمات ایجنت محترم، مرزبانان گرامی، عزیزان لژیون سردار و همینطور از نگهبان همسفر مهین، دبیر و خزانهدار، تشکر میکنم. امروز در رابطه با دستاوردهای مهندس حسین دژاکام و اینکه چه احساسی داریم صحبت میکنیم. بارها دیده بودم که زمانیکه مقالات ایشان در بهترین ژورنالها و مجلات علمی دنیا منتشر میشد، این موضوع باعث خوشحالی و خرسندی بسیار زیاد آقای مهندس میشد. چند سال یک گزارش علمی خواندن که در آن محققان، برای یک سرطان درمان پیدا کرده بودند و هزینه آن حدود صد میلیون دلار بود. از یک جهت به دلیل دستاوردهایی که مهندس دژاکام دارند خوشحال شدم؛ اما از طرف دیگر، بسیار ناراحت شدم. با خود گفتم: روشی ارائه شده است که هنوز روی نمونههای انسانی ثابت نشده و بهاندازه کافی مورد آزمایش قرار نگرفته است، درحالیکه شما در اطراف خودتان میبینید که انسانهای زیادی از سرطان، اماس و کولیت رنج میبرند، واقعاً چه کسی توانایی پرداخت چنین هزینهای را دارد؟ چه کسی اینقدر قدرت مالی دارد که صد میلیون دلار، اصلاً نه یک میلیون دلار، چنین شرایطی برای درمان فراهم کند؟
در فایلصوتی «حق» دکتر امین در رابطه با حق صحبت میکردند، در واقع حق چیزی است که بر راستی و درستی دلالت دارد و کوتاهترین، درستترین و استوارترین راه است. دکتر امین در فایلصوتی اخیرشان میفرمایند: «چیزی که لباس علم میپوشد، اما به بشر ضرر میرساند، در واقع آبروی علم را میبرد.» این موارد جرم هستند و باید مورد پیگرد قانونی قرار گیرند. بعضی از این مسائل را باید به دادگاه برد و بعضی از این روشهایی را که مورد استفاده قرار میگیرند، باید در دانشگاهها مطرح کرد. در برخی از این روشها، به حقوق بشریت ظلم میشود و این اقدامات باید در حکم، جنایت تلقی شوند و عاملان آنها مورد محاکمه قرار بگیرند؛ نه اینکه تازه با لباس علم به آن افتخار کنند و میلیونها دلار درآمد داشته باشند، درحالیکه نتیجه چیست؟ ممکن است در نهایت به هیچعنوان به نتیجه مطلوب نرسد.
اینجا است که من عظمت کار مهندس حسین دژاکام را میبینم؛ کسی که به قول فرمایش خودشان، با شاهکار خلقت، یعنی گیاه خشخاش و تریاک، بیماریهایی را که از نظر من جزء سختترین و بهعبارتی صعبالعلاجترین بیماریها هستند و درمان آنها غیرممکن به نظر میرسد، درمان کردهاند. هرگز از یادم نمیرود زمانی که ایشان برای هرکدام از مقالاتی که به چاپ میرسید، چقدر خوشحال میشدند. آخرین مقاله ایشان در دانشگاه هاروارد بازنشر شد. این دانشگاه برای هر دانشجویی که میپذیرد، حداقل چهارصد هزار دلار ورودی برای هر ترم یا هر سال تحصیلی دریافت میکند. دانشگاهی که از بهترین، معتبرترین و رده بالاترین دانشگاههای دنیا است. این دانشگاه بهصورت کاملاً اتفاقی، تعدادی از مقالات را از میان مقالات موجود انتخاب میکند و در دنیا بازنشر میدهد. مقالات در آرشیو دانشگاه قرار میگیرد تا در دسترس محققان باشد و بتوانند از آنها استفاده کنند.
برای بیماریهایی ازجمله: چند نوع سرطان خون که قدر مسلم، موضوعی اعجابانگیز و در عینحال غمانگیز است؛ کولیت، اماس و سرطان سینه درمان با داروی OT اتفاق افتاده است. به خاطر دارم در یکی از جلسات لایو مهندس دژاکام، زمانی که میخواستند دررابطه با سرطان سینه صحبت کنند، بغض کردند و فرمودند: «چه اتفاقی میافتد که سینه یک خانم باید قطع شود، صرفاً به این دلیل که سرطان دارد؟ تمام زیبایی یک خانم که به موهایش است، از بین میرود؛ موهایش میریزد، ابروهایش میریزد و تمام زندگی او تحت تأثیر شیمیدرمانی و اتفاقات دیگری که در جریان درمان رخ میدهد، قرار میگیرد و ممکن است به قسمتهای دیگر بدن نیز آسیبهایی وارد شود.» حال ما خدمات، دستاوردها و درمان بیماریها را با چشم خود میبینیم. این موضوع در کنگره باعث خوشحالی مهندس حسین دژاکام و تکتک ما است.
ایشان در فایلصوتی «عالم غیب» فرمودند: «اگر ما قدردان نباشیم و قدر نعمتهای الهی را ندانیم، چه اتفاقی میافتد؟ گرفتار حشرات موزی میشویم.» یعنی انسان بایستی قدر نعمتی را که در حال حاضر دارد بداند. روز پنجشنبه با یکی از راهنماها صحبت میکردم. میگفتند: «اگر کنگره ۶۰ نبود، من باید ساعتی چقدر به یک روانشناس پول میدادم تا به تعادل برسم؟ بعد از آن، آیا اصلاً به تعادل میرسیدم یا نه؟ آیا حالم خوب میشد یا نه؟» رزق و روزی ما کمتر نشده است؛ برای خود من، در این شرایط، بیشتر هم شده و نعمتهای بسیاری به من رسیده است. من تمام این نعمتها را میبینم و باید قدردان باشم. اگر سال گذشته مبلغی را بخشیدهام، آیا میتوانم امسال قدم بزرگتری به سمت جلو بردارم؟ آیا میتوانم حرکت بهتری انجام دهم؟ طبق فرمایش دکتر امین در فایلصوتی «حق»، آیا میتوانم حتی از خواسته معقول خودم بگذرم؟
گاهی ممکن است من بهاندازهای که باید، هزینه زندگیام را نداشته باشم و شاید فقط در حد یک زندگی عادی امکانات داشته باشم؛ اما آیا منِ الهه به این نتیجه رسیدهام که از آنچه اکنون دارم، حتی اگر بهاندازهای باشد که خودم سیر نشوم، برای آجری از ساختمان هزینه کنم؟ ساختمانی که انسانهای بیشماری در دنیا به آن محتاج هستند! دکتر امین فرمودند: «از هر ده هزار نفر در دنیا، یک نفر به درمان رسیده است.» این یک نفر چه کسی است؟ همان صد هزار نفری که در ایران به درمان رسیدهاند. پس آیا قرار نیست این پیام مخابره شود؟ بهطورقطع هست؛ اما وظیفه من چیست؟ وظیفه من در ابتدا این است که متوجه باشم با چه خونجگری این شرایط برای من فراهم شده است. باید حواسم به زحماتی باشد که مهندس حسین دژاکام سالهای سال کشیدند و از خواستههای خود گذشتند؛ همانگونه که دکتر امین فرمودند: «از یک زمین چند هزار متری که برای تأسیس کارخانه در اختیار داشتند و همچنین از کارخانهای که برای آن زحمات زیادی کشیده بودند، گذشتند.» برای چه؟ برای نجات انسانها، برای نجات من.
اکنون اگر بخواهم کمکی کنم، باید قدمی محکمتر بردارم و لزوماً این قدم من نباید با قدمهای دیگران یکی باشد؛ همانگونه که گفته میشود: «زکات مورچه، یک پنبهدانه است.» هر فرد باید خودش بداند که تا چه اندازه توانایی دارد و طبق فرمایش مسافر علیرضا (دیدهبان لژیون سردار)، آنقدری ببخشد که جیبش درد بگیرد؛ یعنی آنقدر که این بخشش برایش فشار و سختی داشته باشد و بتواند قدرشناسی خود را نشان دهد. امیدوارم خداوند و همینطور مهندس حسین دژاکام از منِ الهه راضی باشند.


تایپیست: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر اکرم (لژیون هفتم)
عکاس: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون اول)
ارسال: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون ششم)، نگهبانسایت
همسفران نمایندگی ملاصدرا (نیکآباد)
- تعداد بازدید از این مطلب :
405