English Version
This Site Is Available In English

چراغی که باید روشن بماند

چراغی که باید روشن بماند

جلسه دوازدهم از دوره پنجم جلسات لژیون سردار به استادی راهنما همسفر زهرا، نگهبانی راهنما همسفر سمیه و دبیری موقت همسفر مریم با دستور جلسه «بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان (مقالات تخصصی، درمان سیگار و کاهش وزن)» روز دوشنبه ۱۱ آبان ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۳:۳۰ آغاز به کار کرد

خلاصه سخنان استاد:
خدا را شکر می‌کنم که یک بار دیگر این فرصت به من داده شد تا در لژیون سردار حضور داشته باشم. دستور جلسه «بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان (مقالات تخصصی، کاهش وزن و درمان سیگار)» است.

آقای مهندس علاوه بر دستاوردهای علمی که برای ما داشتند، میراث بزرگی نیز برای ما به جا گذاشتند. اگر امروز ما در کنگره حضور داریم، به رهایی رسیده‌ایم و آموزش می‌گیریم، به واسطه همین آموزش‌ها می‌توانیم جهان‌بینی خودمان را تغییر دهیم و انرژی دیگری از هستی و زندگی دریافت کنیم. تمام این‌ها به واسطه بخشش و بزرگواری آقای مهندس است. اگر آقای مهندس روشی را که ابداع کرده بودند برای خودشان نگه می‌داشتند و انسان‌ها را دوست نداشتند و بخشش در وجودشان نبود، مسلماً کنگره‌ای هم شکل نمی‌گرفت. کنگره نتیجه بخشش و گذشت آقای مهندس است. ایشان از وقت، جان و خانواده‌شان گذشتند تا یک نفر روی این صندلی بنشیند، تا دردی وجود نداشته باشد و انسانی محتاج نباشد.

وقتی من  ناتوان باشم، از نظر جسمی و مالی هم محتاج می‌شوم. آقای مهندس این درس بزرگ را به ما یاد دادند که باید مانند یک درخت، استوار و ایستاده باشیم؛ حتی تا لحظه آخر و تا لحظه مرگ. بتوانیم از انرژی‌ای که در وجودمان داریم استفاده کنیم و همان انرژی را به دیگران هم ببخشیم و دستگیر آن‌ها باشیم.

امروز داشتم به این فکر می‌کردم که چند درصد از ما با عشق به کنگره می‌آییم؟ منظورم آن پیوند محبتی نیست که بین ما وجود دارد. درست است که ما به این عشق و محبت نیاز داریم، اما منظورم این است که چند نفر از ما با عشق به کنگره می‌آییم، نه از سر تکلیف؟ نه به خاطر اینکه شال دارم، خدمت دارم و باید به کنگره بیایم. می‌خواهم ببینم چند درصد از ما واقعاً این‌گونه هستیم؟ بیاییم کلاه خودمان را قاضی کنیم و ببینیم چند نفر از ما به خاطر خودمان، به خاطر اینکه رهجوی آقای مهندس هستیم، به خاطر گذشتی که از ایشان یاد گرفتیم و به خاطر ایمانی که در درونمان داریم، به کنگره می‌آییم.

من امروز اینجا در کنگره هستم و ما باید تلاش کنیم این نمایندگی را حفظ کنیم. این پیام همیشه در لژیون سردار خوانده می‌شود که قرار است بعد از ما انسان‌هایی بیایند، دوباره رها شوند و دوباره آموزش بگیرند. معلوم نیست؛ شاید من دوباره نیاز داشته باشم که بیایم، شاید به واسطه فرزندم، برادرم یا عزیزانی که خیلی دوستشان دارم، دوباره نیاز پیدا کنم روی این صندلی بنشینم و از این سیستم استفاده لازم را ببرم.

شاید ۹۰ درصد آدم‌هایی که با ما زندگی می‌کنند، حتی کسانی که به ما نزدیک‌تر هستند، اگر ذره‌ای از منافعشان بگذرند، ما را رها کنند. تنها جایی که بدون هیچ چشم‌داشتی به انسان‌ها کمک می‌شود، کنگره است.امیدوارم بتوانیم از این به بعد هم به‌خوبی عمل کنیم و امانتی را که به ما داده شده است، به‌درستی انتقال دهیم.

ما باید یاد بگیریم مقاله‌ها را بخوانیم و از روش درمان سیگار اطلاع داشته باشیم. باید بدانیم که با روش DST و داروی OT، افرادی که سفر کردند، توانستند سیستم ایکس خود را بازسازی کنند و دوباره به تعادل برسند. این موضوع باعث شد بسیاری از بیماری‌ها نیز به درمان برسند. این اتفاق برای آقای مهندس نقطه تلنگری شد؛ چون ایشان یک دانشمند و کاوشگر بودند و شروع به آزمایش و تحقیق کردند. در جریان این تحقیقات متوجه شدند که بسیاری از بیماری‌ها، مانند ام‌اس، کولیت روده و بیماری‌های دیگر، به واسطه روش DST و بازسازی سیستم ایکس بهبود پیدا می‌کنند و افراد به سلامت می‌رسند.

همه ما وقتی به گوشه‌ و کنار زندگی خودمان نگاه می‌کنیم، پر از نشانه‌های رحمت خداوند می‌بینیم. مطمئناً گذشت زمان این موضوع را بیشتر برای ما روشن می‌کند. حتی ما که امروز عضو کنگره هستیم، هنوز نمی‌دانیم در کجای این مسیر قرار داریم؛ وگرنه امروز سالن باید پرتر از این حرف‌ها بود. امیدوارم بتوانیم در دوره‌های بعد نیز در کنار آقای مهندس باشیم، رهجوی ایشان بمانیم و از صحبت‌ها و آموزش‌هایشان نهایت استفاده را ببریم. امیدوارم بتوانیم این آموزش‌ها را کاربردی و عملی کنیم و آن‌ها را به دیگران هم انتقال دهیم. امیدوارم بخشش را از آقای مهندس یاد بگیریم، دست به دست هم دهیم و بتوانیم ساختمان خودمان را به سرانجام برسانیم.

خیلی راحت، حتی مثل آب خوردن، ممکن است شرایطی پیش بیاید که دیگر اجازه نداشته باشم در کنگره حضور داشته باشم. اتفاق‌ها و ماجراهایی ممکن است پیش بیاید که باعث شود من دیگر در کنگره نباشم. افراد زیادی بودند که روزی در کنگره حضور داشتند، اما امروز دیگر نیستند. شاید اجازه حضور به آن‌ها داده نشده باشد. نمی‌گویم سپاسگزار نبودند؛ شاید برای هر کسی یک مقطعی وجود دارد و ممکن است تا یک جایی اجازه داشته باشد در کنگره حضور داشته باشد.

امیدوارم بتوانم قدردان و سپاسگزار خداوند باشم، به خاطر این نعمتی که به من داده است. نمی‌دانم هرکدام از ما برای اینکه در کنگره باشیم، چه بهایی پرداخت کرده‌ایم. من خودم را می‌گویم؛ امیدوارم بتوانیم این امانتی را که به ما داده شده است، به‌درستی به دیگران انتقال دهیم. لژیون سردار همیشه من را به گذشته می‌برد و باعث می‌شود یک‌سری مسائل را برای خودم مرور کنم. امیدوارم همه ما قدردان و سپاسگزار کنگره و لژیون سردار باشیم.

تایپ: همسفر نرگس رهجوی راهنما همسفر سمیه (عضو لژیون سردار)
عکس: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر نرگس (عضو لژیون سردار)
ویرایش و ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر لیلا (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی زاگرس

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .