در ابتدای فایل صوتی «ویلیام ۶» آقای مهندس حسین دژاکام در مورد ترس صحبت میکنند و میفرمایند: «ترس باعث میشود فکر انسان درست کار نکند.» من باید یاد بگیرم چگونه ترس بازدارنده خود را کنترل کنم تا بتوانم جلوی آسیبهای بعدی را بگیرم، خیلی وقتها همین ترسها هستند که جلوی رشد من را میگیرند و اجازه حرکت به من نمیدهند؛ البته ذکر این نکته ضروری است که انسانی هم که اصلاً نترسد فاقد عقل است.
موضوع بعدی که آقای مهندس حسین دژاکام به آن پرداختند مصاحبه با ایشان در سال ۱۳۷۸ بهعنوان یک مصرفکننده با تعدادی از کارشناسان اعتیاد بود که برای من دستاوردها و نتایج بسیاری داشت، از جمله اینکه اگر در کاری شجاعت و شهامت با چاشنی عشق و محبت آمیخته شود آن کار محکوم به موفقیت است، اگر آقای مهندس حسین دژاکام به خاطر ترس از دست دادن آبرو و شخصیت اجتماعی خود، به دلیل اینکه در گذشته مصرفکننده مواد بودند در این مصاحبه شرکت نمیکردند، شاید صورت مسئله اعتیاد تا مدتها ناشناخته باقی میماند، من یاد گرفتم که بعضی اوقات مصلحت جمع باید بر مصلحت شخصی ترجیح داده شود.
نکته بعدی که در این فایل صوتی توجه من را به خود جلب کرد این بود که مصرف کننده مواد همیشه در جایی مورد قضاوت قرار میگیرد که خودش حضور ندارد، شاید اگر خودش آنجا بود میتوانست از حق خودش دفاع کند و هرکسی به راحتی در موردش قضاوت نمیکرد، نتیجهای که از این مطلب گرفتم این بود که در نبود کسی، پیشداوری نکنم و او را مورد قضاوت قرار ندهم، یاد این ضربالمثل قدیمی افتادم که هرکس تنها پیش قاضی برود، راضی برمیگردد.
درس دیگری که من از این فایل صوتی گرفتم این بود که زمانی من میتوانم از روش های یک کار ایراد بگیرم و آن را به چالش بکشم که خودم روش درستی برای آن کار مدنظر داشته باشم؛ بهعبارتی وقتی برای کاری یک راهکار درست ندارم اظهارنظر هم نباید بکنم، همان طور که آقای مهندس حسین دژاکام ابتدا روش صحیح درمان را پیدا کردند و سپس روی سایر روشهایی که توسط کارشناسان اعتیاد ارائه شده بود خط بطلان کشیدند، لازم به ذکر است که این نکته در آموزههای کنگره۶۰ هم گفته شده که من همسفر یا مسافر تا زمانی که به مرحلهای خاص از آموزش نرسیدهام حق دخالت، اظهارنظر و ایراد گرفتن در مورد روشها و قوانین کنگره۶۰ را ندارم.
من از این فایل صوتی انسانیت را آموختم وقتی که دیدم آقای مهندس حسین دژاکام بدون اینکه بین مصرفکنندگان مواد از نظر جنسیت، ملیت و نوع مذهب تفاوتی قائل شوند در کنگره۶۰ را برای همه افراد گشودند، ایشان میتوانستند بعد از کشف درمان اعتیاد آن را به قیمت بسیار بالایی در اختیار دیگران قرار دهند و یا به خارج از کشور مهاجرت کنند؛ اما ایشان با بزرگ منشی و حس نوعدوستی که در وجودشان بود ماندند و تا لحظه آخر از آموزش و خدمت به انسانهای دردمند، دست نکشیدند.
امیدواری درس دیگری بود که این فایل صوتی به من یاد داد، در گذشته درمان اعتیاد برای من با توجه به ترک های بینتیجه مسافرم، امری محال و غیر ممکن بود؛ اما آقای مهندس حسین دژاکام به مصرفکنندگان درس امیدواری دادند و در صحبتهای خود از پروسه درمان اعتیاد و رسیدن به سلامتی؛ بهعنوان عملی شجاعانه یاد کردند، شنیدن صحبتهای ایشان باعث شد روزنه امیدی به روی تمام ناامیدیهای من در درمان قطعی اعتیاد گشوده شود.
دیگر نکاتی که من از این فایل صوتی آموختم این بود که چون درمان اعتیاد در کنگره۶۰ فقط محدود به قسمت جسم انسان نیست و باید در قسمتهای دیگر، مانند روان و جهانبینی هم درمان صورت بگیرد، به همین دلیل دوره درمان در کنگره۶۰ به سفر تشبیه شده است، این سفر باید طی سه مرحله، از مصرف مواد مخدر تا قطع آن، از قطع مواد تا رسیدن به خود و از رسیدن به خود تا رسیدن به خالق خود انجام شود. در طول سفر، سه مرحله مهار، یعنی جلوگیری از آسیب بیشتر مواد به فرد، درمان و تعادل به صورت همزمان شروع میشود، بعد از حدود یازده ماه مرحله مهار و درمان به پایان میرسد و این در حالی است که حرکت به سوی تعادل همچنان ادامه دارد که این امر نشان از اهمیت جایگاه تعادل در درمان اعتیاد دارد.
وقتی که اعتیاد یک شبه اتفاق نیفتاده و به مرور زمان، فرد درگیر مواد شده پس نمیتوان در مدت زمان کوتاهی از این فرد انتظار بهبودی داشت، من در کنگره۶۰یاد گرفتم که جهانبینی، یعنی نگرش و برداشت فرد نسبت به خداوند، خود، خانواده، اجتماع و کل هستی.
فردی که درگیر مواد مخدر شده و تمام حسهای او بسته شده و تمام فکر و ذکر او این شده که از کجا مواد تهیه کند، پول مواد را از کجا بهدست بیاورد و کجا مصرف کند دیگر جایی برای فکر کردن به خانواده ، اجتماع و وجود قدرت مطلق باقی نمیماند بنابراین میتوانم اینگونه نتیجهگیری کنم که یک مصرف کننده مواد در کنار قطع مصرف و بهبودی جسمی، حتماً باید از نظر روان و جهانبینی هم درمان شود،
به نظر من دلیل اینکه کسی که بعد از قطع مصرف، دچار افسردگی، میل به خودکشی و سایر مشکلات روحی و روانی میشود این است که نگاه فرد، یعنی همان جهانبینی او تغییری نکرده است. در پایان این که برای داشتن یک سفر موفق در کنگره۶۰ باید مثلث درمان که شامل جسم، روان و جهانبینی است، کامل شود و این امر محقق نمیشود؛ مگر با روش Dst، چرا که این روش درمان باید به صورت تدریجی انجام شود تا نتیجهبخش باشد؛ همانطور که بلافاصله از تاریکی به روشنایی واردشدن، باعث آسیب به چشم میشود درمان موفقیتآمیز در این مسیر نیز زمان و شیوه خاصی را میطلبد و حرکت شتابزده نتیجهای جز پشیمانی نخواهد داشت.
نویسنده: همسفر حمیده رهجوی راهنما همسفر وجیهه (لژیون دوم)
رابط خبری: همسفر طیبه رهجوی راهنما همسفر وجیهه (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهارم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی سیرجان
- تعداد بازدید از این مطلب :
109