هفتمین جلسه از دور چهل و سوم کارگاههای آموزشی ویژه مسافران و همسفران کنگره 60 نمایندگی ایمان با استادی ایجنت همسفر خانم زهرا، نگهبانی مسافر حامد و دبیری مسافر روحالله با دستور جلسه «بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان (مقالات تخصصی، درمان سیگار و کاهش وزن)» در روز شنبه 09 آبانماه 1405 راس ساعت 17:00 آغاز به کار نمود.
خلاصه سخنان استاد:
واقعاً باید بگویم که هنوز هم خودم در شوک اتفاقی هستم که رخ داده است. برای من هنوز باورپذیر نیست که آقای مهندس دیگر در این جهان خاکی حضور ندارند. این ضایعه را بار دیگر به همه اعضای کنگره ۶۰ تسلیت میگویم. امیدوارم بتوانیم آموزشهایی را که آقای مهندس به ما دادهاند، بهخوبی در زندگی خود اجرا کنیم و من نیز بتوانم همچنان با تعهد و مسئولیتپذیری، بیش از گذشته در کنگره حضور داشته باشم و خدمت کنم.هرچقدر درباره آقای مهندس صحبت کنیم، باز هم احساس میکنم کافی نیست. حضور ایشان در زندگی من، از سال ۱۳۹۵ که وارد کنگره شدم تا امروز، مانند حضور خورشیدی بوده است که همیشه میتابد و ما گرمای آن را احساس میکنیم. هیچوقت تصور نمیکردیم روزی این خورشید نباشد و پشت ابرها پنهان شود.

در روزهای نخست ورودم به کنگره و آشنایی با آموزشهای ایشان، تصور میکردم که من و مسافرم شاید هیچوقت نتوانیم به زندگی عادی بازگردیم. اما بهتدریج و ذرهذره، این آموزشها در جان ما نشستند و امید را در وجودمان زنده کردند؛ امید به اینکه انسانهایی که روزی در خاکستر اعتیاد فرو رفته بودند، بتوانند دوباره برخیزند، به زندگی انسانی بازگردند و هویت و جایگاه واقعی خود را بازیابند. آموزشهای آقای مهندس، ذرهذره مرا، یعنی زهرا را، از انسانی که در سفر اول گرفتار نگرانیها، ترسها و ناآرامیهای فراوان بود، به انسانی تبدیل کرد که میتواند زندگی خود را در دست بگیرد. ابتدا فرماندهی شهر وجودی خود را بازپس بگیرد و سپس برای بهبود زندگی خود و خانوادهاش تلاش کند. آقای مهندس تمام این آموزشها را پیش از آنکه به ما منتقل کنند، ابتدا در وجود خودشان اجرا کرده بودند. هر چیزی را که به ما میگفتند، خودشان تجربه کرده بودند؛ از درمان اعتیاد و سیگار گرفته تا کاهش وزن و سایر تغییراتی که در زندگی خود ایجاد کردند.
ایشان به من، زهرا، نیز آموختند که چگونه با تزکیه نفس، حرکت در صراط مستقیم و تلاش مستمر، مسیر تغییر را طی کنم . در کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر»، جملهای درباره حکم قاضی وجود دارد که آقای مهندس در آن، از زبان استادشان توضیح میدهند: حکم قاضی در زمان حیاتش چندان بزرگ جلوه نمیکند. این موضوع برای من بسیار دردناک بود؛ بهویژه زمانی که آقای مهندس توضیح میدادند که شاید روش درمان اعتیاد و «روش دیاستی» پس از حیات ایشان تازه شناخته شود، مفهوم آن درک شود و در سطح جهانی گسترش پیدا کند. برای من بسیار تلخ بود که چرا باید چنین اتفاقی پس از حیات ایشان رخ دهد. اما امروز امیدوارم شاهد آن باشیم که این روش، روزبهروز در سطح جهان بیشتر شناخته شود، در مجامع علمی مورد توجه و پذیرش قرار گیرد و حرکتهای عظیمی از سوی کنگره ۶۰ شکل بگیرد.
بنابراین، جایگاه آقای مهندس را باید جایگاهی علمی دانست. ایشان یک دانشمند بودند و خودشان نیز تأکید میکردند که اگر میخواهید از من یاد کنید، بگویید دانشمند بودم؛ نه اینکه از من یک پیر و مراد عرفانی بسازید. ایشان میگفتند که کشفیاتی داشتهاند و مقالات علمی منتشر کردهاند. در این مدت، در سایت کنگره ۶۰ و در پایگاه "ریسرچ گیت" نیز شاهد پروفایل علمی ایشان بودهایم. در این پایگاه، دانشمندان بزرگی از سراسر جهان حضور دارند و آقای مهندس نیز با مقالات علمی خود در آنجا معرفی شدهاند. ایشان ۲۲ مقاله منتشرشده دارند که در نشریات علمی معتبر به چاپ رسیدهاند. انتشار مقاله در چنین نشریاتی، بهویژه نشریاتی که با دانشگاههای معتبری مانند هاروارد و پرینستون مرتبط هستند، فرایندی دشوار و همراه با بررسیهای علمی و داوریهای متعدد است. این موضوع نشان میدهد که با شخصیتی بزرگ و صاحب جایگاه علمی روبهرو بودهایم.
من طی حدود ده سال، در جایگاههای مختلف خدمت کردم و همیشه ایشان را مانند کوهی محکم، استوار و باصلابت میدیدم. ایشان خستگیناپذیر بودند و تا آخرین روزهای کاری خود، با همان قدرت و تعهد به فعالیت ادامه میدادند. روز دوشنبه، زمانی که خانم افسانه برای دریافت شال پهلوانی خود به آنجا رفته بودند و عکس ایشان را دیدم، آقای مهندس را در تصویر، مانند همیشه محکم و استوار و باصلابت دیدم؛ در حالی که مشغول انجام کارهایشان بودند و پس از آن برای عمل جراحی رفتند. آقای دکتر امین گفتند که ایشان ایستاده این جهان را ترک کردند و واقعاً همینطور بود. آقای مهندس هیچگاه از خستگی شکایت نمیکردند. تصور کنید که ایشان در هفته سه تا چهار روز، به بیش از صد نفر از مسافران رهایی میدادند. هر روز صبح زود این کار را آغاز میکردند و تا پاسی از روز ادامه میدادند. این روند سالها، نزدیک به ۲۷ سال، ادامه داشت و ما هیچگاه احساس نکردیم که ایشان خسته شدهاند یا نیاز به استراحت دارند. حتی متوجه نشدیم که ممکن است با بیماری خاصی روبهرو باشند. این موضوع برای من درس بزرگی است.
البته من خودم را در جایگاهی نمیدانم که بتوانم درباره مقام و بزرگی ایشان سخن بگویم، اما معتقدم هرچقدر هم درباره ایشان صحبت کنیم، باز هم حق مطلب ادا نمیشود.همانطور که گفتم، شاید حکم قاضی پس از این بیشتر آشکار شود و مردم در سطح جهانی بهتر متوجه شوند که چه شخصیت بزرگی را از دست دادهایم. از اینکه به صحبتهای من گوش دادید، بسیار سپاسگزارم. از مشارکتهای شما نیز استفاده خواهم کرد.

تایپ: مسافر مهدی
عکاس خبری: مسافر امیر
ویرایش و ارسال: مسافر امیر
گروه خبری سایت نمایندگی ایمان
- تعداد بازدید از این مطلب :
158