نهمین جلسه از دوره سیودوم سری کارگاههای آموزشی عمومی کنگره ۶۰، نمایندگی عطار نیشابوری ، ویژه مسافران و همسفران روزهای پنجشنبه با استادی ایجنت همسفران خانم فاطمه و نگهبانی: مسافر هادی و دبیری: مسافر محمد با دستور جلسه (( دستاوردهای علمی آقای مهندس دژاکام ، کتاب ها <<کتاب عبور از منطقه 60 درجه زیر صفر)) در تاریخ 30 مهرماه 1405 ساعت 17 آغاز به کارکرد.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، فاطمه هستم، همسفر علی.
یاد و خاطره آقای مهندس برای همه ما گرامی است ،انشاءالله بتوانم در این جایگاه بهخوبی خدمت کنم و با انرژیای که شما عزیزان به من میدهید، وظیفهام را انجام دهم.
دستور جلسه امروز درباره دستاوردهای آقای مهندس و کتاب ایشان، «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» است. طی دو هفته گذشته درباره یاد و خاطره آقای مهندس و دستاوردهای ایشان بسیار صحبت کردهایم، اما هرچقدر هم که بگوییم، باز هم نمیتوانیم آنطور که شایسته است، حق مطلب را ادا کنیم و لطفی را که ایشان در حق ما کردهاند، بهدرستی بیان نماییم.
من در جلسه دوشنبه گذشته هم که در جایگاه استادی بودم، عرض کردم که از نظر من، بهترین روش و متدی که آقای مهندس ابداع کردند، همان روش DST است؛ روشی که با شربت OT به تمام مسافران، چه خانم و چه آقا، کمک میکند تا سفر خود را انجام دهند و در مدت ده ماه به تعادل جسم، روان و جهانبینی برسند.
برای من، فاطمه، روش DST واقعاً یک معجزه در زندگیام بود. پانزده سال درگیر اعتیادِ مسافرم بودم و سختیهایی که این مسئله به همراه داشت، واقعاً زندگی ما را به سمت نابودی مطلق برده بود. میتوانم بگویم در زندگی من چیزی جز تاریکی وجود نداشت. اما به لطف خداوند، آقای مهندس این روش را فقط برای خودشان نگه نداشتند، بلکه خواستند دیگران هم از این نعمت برخوردار شوند و بتوانند به سلامت جسم، روان و تعادل در جهانبینی برسند.
خدا را شکر که این لطف شامل حال من و مسافرم هم شد. از راهی با کنگره آشنا شدیم و با روش DST به درمان رسیدیم. چیزی که برای من در این روش واقعاً معجزه بود، فقط درمان اعتیاد مسافرم نبود؛ بلکه این بود که من و مسافرم به جایی رسیده بودیم که واقعاً چشم دیدن یکدیگر را نداشتیم و در آستانه طلاق بودیم. اما بعد از اینکه مسافرم وارد سفر شد و جهانبینی هم در کنارش آموزش داده شد، هر دو نفرمان رشد کردیم، علاقهمان دوباره برگشت و دوباره به سمت زندگی و امید حرکت کردیم. این واقعاً دستاورد بزرگی برای همه ما، بهویژه برای همسفران، است.
ما همسفران در کنار افرادی زندگی کردهایم که تخریب زیادی داشتهاند و مشکلات فراوانی را وارد زندگی ما کردهاند. ما مجبور بودیم بهتنهایی بار سنگین زندگی را به دوش بکشیم؛ هم برای خودمان و هم برای فرزندانمان. به همین دلیل است که میگویم این تغییر، برای من واقعاً یک معجزه بود. امروز زندگی من و مسافرم کاملاً تغییر کرده و اکنون در کنار هم بهخوبی زندگی میکنیم.
از دیگر دستاوردهای آقای مهندس، مقالاتی است که درباره درمان بیماریها، از جمله بیماریهای صعبالعلاج و سرطان، ارائه کردهاند. این مقالات در کشورهای دیگر، از جمله آمریکا، مطرح و مطالعه شدهاند و هم روی حیوانات و هم روی نمونههای انسانی مورد بررسی قرار گرفتهاند. این پژوهشها نشان میدهند که با روش DST و شربت OT، امکان درمان بسیاری از بیماریها وجود دارد.
خود من به یاد دارم زمانی که برای رهاییِ مسافرم رفته بودیم، آقای مهندس میفرمودند هر کسی که از شربت OT تجربهای دارد، میتواند بیاید و بیان کند که علاوه بر درمان اعتیاد، اگر بیماری دیگری هم با مصرف این شربت درمان شده است، آن را اعلام کند. مسافر من هم بلند شدند و بعد از اعلام رهاییشان گفتند که دچار عفونت شدید ناخن بودند؛ بهطوریکه عفونت تا قسمت آرنج دستشان رسیده بود و با وجود مراجعه به پزشکان مختلف، درمان نشده بود. اما به لطف کنگره ۶۰ و شربت OT، بدون مصرف داروی دیگری، این بیماری بهخوبی درمان شد. این موضوع برای ما بسیار شگفتانگیز بود.
یکی دیگر از دستاوردهای مهم آقای مهندس، کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» است. من خودم در لژیون، بهصورت خودجوش، اولین کتابی که در دست گرفتم همین کتاب بود؛ حتی قبل از اینکه راهنما آن را در لژیون کار کند. از همان ابتدای کتاب، چون آقای مهندس با زبانی ساده، روان و صمیمی داستان زندگی و تجربههای خودشان را بیان کردهاند، خواننده خیلی راحت جذب آن میشود.
من که پانزده سال در کنار مسافرم تاریکیهای زیادی را تجربه کرده بودم، واقعاً به دنبال یک روزنه نور و یک امید برای تغییر زندگیام میگشتم. وقتی صفحات اول کتاب را شروع کردم، احساس کردم انگار خود من هستم که در این کتاب حضور دارم و تمام اتفاقاتی که برای من افتاده، در آن روایت شده است. همان سرمای ۶۰ درجه زیر صفر، همان یخزدگی احساسات، همان تاریکی و همان آغاز حرکت.
در این کتاب، این پیام به ما داده میشود که هم مسافر و هم همسفر باید سفر خود را آغاز کنند. درست است که من مصرفکننده نبودم، اما در کنار مسافرم ضد ارزشهای زیادی در من شکل گرفته بود. مسافرم مصرفکننده بود، اما من هم بهخاطر تاریکیهایی که در زندگیام به وجود آمده بود، رفتارهای نادرستی داشتم. اینها فقط تقصیر مسافرم نبود؛ خود من هم ضعفهای زیادی داشتم. کتاب ۶۰ درجه این نوید را به من داد که تو هم میتوانی در کنار مسافرت حرکت کنی، از سرمای ۶۰ درجه عبور کنی و به آن تصویر زیبا، یعنی «سبزه در صحرا»، برسی. این تصویر برای من واقعاً بسیار زیبا و امیدبخش بود.
من و مسافرم در سفر اول سختیهای زیادی را پشت سر گذاشتیم تا به آن نقطه روشن برسیم. به نظر من، تمام کتاب ۶۰ درجه بسیار زیباست؛ هم تصاویرش، هم موسیقیاش و هم متن ساده و روانش. هر کسی که علاقهمند باشد، خیلی راحت میتواند با این کتاب ارتباط برقرار کند.
اینکه امروز این دستور جلسه به من افتاد و در جایگاه استادی درباره این کتاب صحبت میکنم، برای من یک توفیق بزرگ است؛ چون من واقعاً کتاب ۶۰ درجه را بینهایت دوست دارم. ما این کتاب را در لژیون دو بار کار کردهایم، اما باز هم خودم در خانه به آن رجوع میکنم و مطالعهاش میکنم. اگر بعضیها میگویند فال حافظ میگیرند، من میتوانم بگویم فال من، کتاب ۶۰ درجه است. هر زمان بخواهم مطلبی بخوانم یا برای مسئلهای به دنبال پاسخ بگردم، سریع سراغ این کتاب میروم.
کتاب ۶۰ درجه، بعد از تمام سختیها و بعد از عبور مسافر از دوره یخبندان و باز شدن احساساتش، نوید محبت را به مسافر و همسفر میدهد. میگوید تو توشهای با خودت آوردهای، چهارده وادی را گذراندهای و به وادی محبت رسیدهای. این موضوع واقعاً برای یک مسافر و همسفر اتفاق میافتد؛ چون در طی این مسیر، از وادی تفکر شروع میکند و تا وادی محبت پیش میرود و این مفاهیم را با تمام وجود و با تمام سلولهای بدنش درک میکند.
ساختار کنگره ۶۰ بهگونهای است که قرار است احساس انسان را زنده کند و محبت و عشق را در وجود او بیدار سازد. در کتاب ۶۰ درجه و در وادیها میخوانیم که انسانهایی که از محبت دور هستند، مانند ظروف تهیاند. این موضوع را ما بهروشنی در کنگره و در بین اعضای آن احساس میکنیم.
جا دارد از تمام همسفران و مسافرانی که روز سهشنبه در مراسم یادبود آقای مهندس حضور پیدا کردند هم تشکر کنم. چیزی که برای من خیلی جالب بود، این بود که در فضای مجازی متنی را دیدم از فردی که از شعبه اصفهان تصویری منتشر کرده بود. او نوشته بود که این انسانها با چه نظم، ادب و احترامی کارهایشان را انجام میدهند. یکی مشغول مرتبکردن ماشینها بود، دیگری نظم جلسه را برقرار میکرد و همه با احترام، ادب و پوشش مناسب در حال خدمت بودند.
به نظر من، همه اینها از دستاوردهای آقای مهندس است. نمیتوانیم بگوییم فقط مقالات، کتابها و نوشتارها دستاورد ایشان هستند؛ مهمترین دستاورد آقای مهندس این است که انسانها را واقعاً به انسان تبدیل کردند. ایشان به ما کمک کردند خودمان را بشناسیم، نقاط ضعفمان را ببینیم، نیروهای درونیمان را پیدا کنیم و به این حس و حال خوب برسیم.
شاید در زندگی از نظر مالی همیشه در رفاه کامل نباشیم، اما آرامشی که در زندگیمان وجود دارد، مسلماً با هیچ چیز قابل مقایسه نیست. این نظم، این احساس خوب و این محبت که بین ما همسفران و مسافران وجود دارد، کمنظیر است. این جهانبینی را ما با رفتار خودمان به دیگران نشان میدهیم و به این صورت معرفی میکنیم که شاگردان آقای مهندس هستیم. جدای از معرفی آثار و مقالات ایشان، ما با رفتار و جهانبینی خود میتوانیم نشان دهیم و ثابت کنیم که شاگردان مکتب آقای مهندس هستیم.
ممنونم که به صحبتهای من گوش کردید.

در ادامه با غذای نذری از تمامی اعضا پذیرایی شد.






(7)(1)(1)(1)(1)(4)(1)(1)(4)(12).jpg)
ضبط صدا: مسافر اشکان(لژیون دوم)
تایپ و نگارش: مسافر علی (لژیون دوم)
عکاس: مسافر اشکان(لژیون دوم)
انتشار:مسافر علی نگهبان سایت(لژیون دوم)
- تعداد بازدید از این مطلب :
1183