دستاوردهای مهندس دژاکام؛ فراتر از درمان اعتیاد

جلسه هفتم از دوره سی‌وسوم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، ویژه مسافران و همسفران، با استادی راهنمای محترم همسفر ابوالفضل، نگهبانی مسافر محمدرضا و دبیری مسافر طهمورث، با دستور جلسه «بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان "کتاب‌ها"» روز چهارشنبه بیست و نهم مهرماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
 سلام دوستان، ابوالفضل هستم، یک همسفر.
 دررابطه‌با دستور جلسه این هفته، دستاوردهای آقای مهندس بسیار است که می‌توان از انواع آنها به سی‌دی‌ها، D.SAP، مقالات، کتاب‌ها، ایجاد کنگره ۶۰ و روش DST اشاره کرد؛ اما من امروز می‌خواهم راجع به دستاوردهای دیگری از ایشان صحبت کنم.
آقای مهندس می‌توانستند به‌جای تشکیل‌دادن کنگره و برگزاری لژیون‌ها و کارگاه‌های آموزشی، می‌توانستند بگویند که طبق این مسیر بروید و در خانه‌هایتان بنشینید این کار را انجام دهید و پله‌پله دارویتان را کم کنید و به درمان برسید؛ ولی از بزرگ‌ترین دستاوردهایشان این است که ما امروز اینجا جمع شدیم؛ یعنی جمع‌شدن ما دور هم.
 بحث موضوع درمان اعتیاد و درمان دیگر بیماری‌هایی که در کنگره انجام می‌پذیرد به کنار، اگر بخواهم روراست صحبت کنم من قبل از آشنایی با کنگره شاید جرئت نشست‌وبرخاست با مصرف‌کنندگان مواد مخدر را نداشتم؛ یک ذهنیت دیگری داشتم؛ ولی امروزه که آقای مهندس در کنگره ۶۰ یک ساختاری را به وجود آورده که بامحبت می‌توانیم همدیگر را بغل کنیم و مهم‌ترین موضوع این است که همه در حال تلاش برای یک هدف مشترک هستیم.
با این هدف مشترک و با این ساختاری که جناب مهندس به وجود آورده‌اند و همه داریم به‌نوعی در درون این تفکر حرکت می‌کنیم و یا درون آن سفر می‌کنیم، هم صور آشکار انسان را درست می‌کند و هم صور پنهان انسان را، سفر در کنگره مبحث درمان جسم را مطرح می‌کند؛ جسم یک مصرف‌کننده می‌آید و به درمان می‌رسد و همین‌طور جسم من همسفر که توسط روانم به‌هم‌ریخته بود، می‌آید و به درمان می‌رسد.
با یک سری موضوعات جهان‌بینی از این‌ها می‌گذرد و می‌آید وارد صور پنهان من می‌شود؛ چه بخواهم و چه نخواهم، بحث معنویات من هم درست می‌کند؛ در این ساختاری که به وجود آمده هم مادیات و جسمم را و هم معنویات یا صفت‌هایم توسط کنگره در حال درست‌شدن است.
 اگر آقای مهندس جسمشان امروز دیگر در بین ما نیست، ولی قطعاً تفکرشان هست؛ دکتر امین می‌فرماید: «بزرگان ما همیشه هستند.» حال یا ما باور داریم و یا باور نداریم. آنهایی که باور ندارند، برایشان سخت است و می‌گویند همه‌چیزتمام شد؛ ولی آنهایی که باور دارند، قطعاً توسط آن بزرگان حمایت می‌شوند.
 و من مطمئن هستم که باز هم امروز ساختار کنگره طبق تفکر آقای مهندس جلو می‌رود و قطعاً حمایت می‌شود و خیلی قوی‌تر روبه‌جلو حرکت می‌کند.



چیزی که مهم هست، این است که امروز من چه کار می‌کنم. آقای مهندس با این دستاوردها خیلی از کارها را درست کردند، یعنی برای من در کنگره مبحث نامفهومی باقی نمانده است؛ من فقط باید بتوانم در این دستاوردهایی که آقای مهندس به وجود آوردند، یک بخش و یک شاخه‌ای را دنبال کنم و بتوانم خودم رو درست کنم.
امیدوارم که این اتفاق بیفتد و همه ما بتوانیم در کنار هم سفر کنیم و از این دستاوردهای آقای مهندس استفاده کنیم؛ ساختاری که امروزه ما به لطف کنگره درون آن هستیم بسیار بسیار ارزشمند است؛ من هرچه فکر می‌کنم، از ابتدای وجود آدم‌ها همچین ساختاری نبوده است بر روی کره خاکی که بخواهد اعتیاد را درمان کند و به اسم اعتیاد بتواند صور پنهان و ظاهر آن را یکی کند؛ یعنی به یک تعادلی برساند.
ممنونم که به صحبت‌های من گوش دادید.


 

در ادامه:
طبخ و توزیع غذا جهت گرامیداشت آقای مهندس حسین دژاکام

عکاس: مسافر منصور
تایپ و ویرایش: مسافر امید
تنظیم و ارسال: مسافر بنیامین