تفکر، ایمان و شجاعت او باعث نجات جان انسان ها از آتش ویرانگر اعتیاد

جلسه ششم از دوره سی‌وسوم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، ویژه مسافران و همسفران، با استادی راهنمای محترم مسافر رحیم ، نگهبانی مسافر محمدرضا و دبیری مسافر طهمورث، با دستور جلسه «دستاوردهای آقای مهندس و کشفیات ایشان» روز چهارشنبه بیست و دوم مهرماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.



خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان رحیم هستم یک مسافر، حرف که می خواهم بزنم شاید یک مقدار کلیشه ای به نظر برسد اما چقدر خوب که در جمع شما حضور دارم و خدای متعال را شاکر هستم که ما در کنار یکدیگر هستیم؛ جناب آقای مهندس دژاکام متولد بیست و پنجم آبان 1328 در شهر کرمان، فارق التحصیل رشته مهندسی الکتروتکنیک در دانشگاه علم و صنعت تهران و مشغول به کار در همین حیط نیز بودند.
اما ایشان بسیار علاقه مند به انسان شناسی نیز بودند، علاقه زیادی نیز به دنیای عرفان و فلسفه نیز داشتند، هفده سال تمام ایشان درگیر اعتیاد شدند و بارها تلاش کردند برای اینکه بتوانند از اعتیاد خارج بشوند و با طی کردن این مسیرها یک سوال برای ایشان پیش آمد، چرا هر بار که من قطع مصرف می کنم نمی توانم به زندگ عادی خود ادامه بدهم؟ چرا اکثر کسانی که قطع مصرف می کنند دوباره به مصرف مواد روی می آورند این سوال شاید نه تنها برای آقای مهندس بلکه برای خیلی از افراد دیگر نیز پیش آمده باشد، اما چرا آقای مهندس به پاسخ این سوال رسید؟!
چونکه هنگامی که این سوال برای ایشان به وجود آمد، ایشان در جهت حل و پاسخ دادن به این سوال مطالعه و حرکت می کردند؛ آن چیزی به ما داده می شود که ما در جهت آن حرکت کنیم و ایشان جواب این سوال را پیدا کردند روش DST را کشف کردند، صورت مسئله اعتیاد را پیدا کردند، همه ما دیگر می دانیم که صورت مسئله اعتیاد چیست یعنی اول باید پیدا کرد که صورت مسئله چیست.
مشکل در کجا به وجود آمده و بعد شروع به حل آن بنماییم، آن چیزی که در نظر ما به قولی ملموس، مجهول و لاعلاج هست قطعا حل نخواهد شد؛ اما ایشان این موضوع را پیدا کردند و نشان دادند که اعتیاد یک مسئله لاعلاج نیست، ایشان نشان دادند که در مسئله اعتیاد سیستم تولید مواد شبه افیونی بدن از کار افتاده و باید با درمان مناسب این سیستم دوباره شروع به کار کند.
انسان ها زمانی که با یک مشکل مواجه می شوند به سه دسته تقسیم می شوند، دسته اول انسان هایی هستند که درآن مشکل به وجود آمده می مانند و مثل انسانی که در باتلاف گیر کرده دست و پای بیخودی می زنند . بیشتر فرو می روند؛ دسته دوم آنهایی هستند ک مشکل را حل می کنند و به زندگی خود ادامه می دهند؛ دسته سوم نیز انسان هایی هستند که از مشکل خود را حل می کنند و از آن خارج می شوند و تصمیم می گیرند دیگرانی که مانند خود به این مشکل دچار شده اند را از بند این مشکل نجات بدهند.
بسیار کم انسان هایی هستند که در دسته سوم قرار می گیرند و آقای مهندس دژاکام یکی از آن انسان ها بودند.
سال 1378 کنگره60 به طور رسمی تاسیس می شود، در زمانی که کنگره 60 تاسیس شد و شروع به کار کرد شرایط اجتماع به گونه ای بود که اعتیاد جرم محسوب میشد و اگر از شخصی کوچکترین ماده مخدری پیدا میشد او را به زندان می انداختند، معتاد از جامعه طرد و رانده می شد و مواد مخدر یک قبه زیادی داشت.
در این شرایط جامعه آقای مهندس آمدند و گفتند که می خواهند اعتیاد را با تریاک درمان کنند، اگر به شرایط آن زمان کمی فکر کنیم می بینیم که اقدامی که آقای مهندس انجام دادند قدمی بسیار شجاعانه بود.



آن زمان عمل سم زدایی بورس جامعه بود همانطور که اکنون عمل های زیبایی بورس جامعه شده و افراد زیادی دست به این عمل ها میزنند، آن زمان نیز سم زدایی به این شکل بود؛ تصور کنید در آن زمان و در آن شرایط با اینکه پزشک هم نبودند رفتند در کنگره پزشکی و در دانشگاه علوم پزشکی زاهدان و مقاله سم نزدایی را ارائه کردند این مقاله می گفت که سم زدایی که شما انجام می دهید اشتباه است.
این حرکت بسیار ایمان و شجاعت می طلبد تا بتوانی حقیقت را بیان کنی، حقیقتی که خیلی ها در ابتدا با آن مخالفت نمودند؛ سال های سال کنگره 60 برقرار بود اما کسی به روش DST به درمان نمی سید بخاطر اینکه به صحبت های آقای مهندس گوش نمی دادند، خیلی در مسیر کنگره 60 مشکل به وجود می آوردند اگر کسی می خواست که به روش DST به درمان برسد او را می گرفتند و از اینکار پشیمانش می کردند.
آقای مهندس خیلی برای اینکه در کنگره 60 یک نفر به رهایی برسد تلاش کردند و جنگیدند وهمه اینها با ایمان بالا میسر شد؛ ایمان بالا به روش درمانی که کشف کرده بودند و باور داشتند که درست است؛ اکثر دانشمندان و پروفسور هایی که درگذشت آقای مهندس را تسلیت گفتند از خارج کشور بودند؛ به دلیل اینکه مقالات کنگره 60 از کره جنوبی تا مکزیک، تا انگلیس، تا خود امریکا در دانشگاه های معتبر ثبت و در سایت ها دانشگاهی باز نشر می شد.
به خاطر می آورم که پارسال یک کنگره پزشکی جهانی برای در مان آمفتامین یا همان شیشه برگزار شده بود، تمام کسانی که می خواستند برای این کنگره مقاله ارسال کنند باید از اعضای داوران این کنگره درخواست می کردند تا به آنها اجازه ارسال مقاله را بدهند؛ اما از کنگره 60 توسط همان داوران درخواست شد که مقاله ای برای این کنگره ارائه بدهد.

این مسئله بسیار حائز اهمیت است به این دلیل که انی کنگره بار علمی دارد و این نشان دهنده ان موضوع است که جامعه علمی نیز روش درمان کنگره را تایید کرده است؛ آقای مهندس خودشان بارها این موضوع را بیان کردند که از ایشان به عنوان یک پیرو مرشد یاد نکنیم بلکه از ایشان به عنوان یک دانشمند علمی یاد کنیم تا ایشان مرتبه علمی خودشان را از دست ندهند.
کنگره 60 با کمک سازمان انستیتو پاستور که یک سازمان بین المللی است شروع کردند به آزمایش بر روی یک سری موش های آزمایشگاهی که دچار اعتیاد به شیشه شده بودند و درمان به روش DST با شربت تریاک بر رو این موش ها آغاز شد؛ چون این روش درمان هنوز به عنوان یک نظریه در نظر گرفته شده بود ابتدا مجوز آزمایش برروی حیوانات آزمایش میشد تا درستی آن توسط آن کنگره تایید شود.
کنگره 60 این درمان را برروی موش های آزمایشگاهی انجام داد و نمونه های آزمایشگاهی را به انستیتو پاستور تحویل دادند؛ این سازمان نیز از مغز استخوان این موش ها نمونه بردار ی کردند و در نیتروژن مایع برای دانشگاه بریستول انگلیس ارسال کردند تا در آزمایشگاه این دانشگاه مورد بررسی واقع بشوند تا درمان این نمونه ها به اثبات برسد.
اما مهم ترین نکته در این موضوع این است که وظیفه ما چه هست؛ از فضل پدر تو را چه حاصل؟! وظیفه ما این است که آنچه را که در کنگره آموختیم به اجرا در بیاوریم
تفاوتی نمی کند چه جهان بینی باشد چه مقاله های علمی کنگره 60 اولین وظیفه ما به عنوان یک رهجو در کنگره 60 این است که با به اجرا در آوردن آموخته هایمان در دنیای بیرون ارزش و جایگاه کنگره را به دیگران نشان بدهیم؛ ازاینکه به صحبت های من توجه کردید از همه شما سپاسگذارم.

تایپ و ویرایش: همسفر یوسف
تنظیم و ارسال: مسافر منصور