جلسهی چهاردهم از دوره اول کارگاههای آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی ایذه، با استادی مسافر هادی، نگهبانی مسافر حسن و دبیری مسافر بهروز، با دستور جلسه «متد DST و دستاوردهای علمی مهندس حسین دژآکام» در روز پنجشنبه ۲۳مهرماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.
خلاصه سخنان استاد؛
سلام دوستان هادی هستم مسافر، دستور جلسه امروز، کشف متد DST و دستاوردهای مهندس حسین دژآکام است. وقتی از یک کاشف بزرگ صحبت میکنیم، باید بدانیم که کشف او چه تغییری در زندگی انسانها ایجاد کرده است. در طول تاریخ، افرادی مانند نیوتن، گالیله و پاستور با کشفیات خود خدمات ارزشمندی به بشریت ارائه کردند. من اعتقاد دارم کشف متد DST نیز آنقدر بزرگ و ارزشمند است که شاید دهها یا حتی صدها سال دیگر، ابعاد واقعی آن بهتر شناخته شود.
از نظر من، شناخت انسان و درمان بیماریهای او را میتوان به دو دوره پیش و پس از کشف متد DST تقسیم کرد. اهمیت این کشف فقط به درمان اعتیاد محدود نمیشود، بلکه به شناخت جسم، روان، تغذیه و چگونگی عملکرد انسان نیز ارتباط دارد.
برای توضیح بهتر این موضوع، یک مثال میزنم. فرض کنید یک ساز موسیقی داریم. ممکن است نتوانیم ساختار ساز را تغییر دهیم، اما میتوانیم به نوازنده آموزش بدهیم تا از همان ساز، صدای بهتری ایجاد کند. من این موضوع را به جسم انسان تشبیه میکنم. جسم انسان ساختار پیچیدهای دارد و اگر سیستمهای آن به تعادل برسند، شرایط بهتری برای عملکرد انسان فراهم میشود. امروزه موضوعاتی مانند سلول، مولکول، DNA، RNA، ژن و بیان ژن اهمیت زیادی در شناخت بدن دارند. آنچه در اینجا میخواهم بیان کنم، اهمیت شناخت عملکرد سیستمهای بدن و نقش تعادل در سلامت انسان است.
یکی دیگر از موضوعاتی که در دستاوردهای مهندس حسین دژآکام مطرح میشود، نگاه به چاقی و اضافهوزن است. در گذشته تصور میشد که برای لاغر شدن باید غذای کمتری خورد، ورزش سنگین انجام داد یا رژیمهای سخت گرفت. اما در نگرش کنگره ۶۰، چاقی فقط به مقدار غذایی که مصرف میکنیم مربوط نیست؛ نوع تغذیه، زمان دریافت مواد غذایی و تعادل موردنیاز بدن نیز اهمیت دارند.
در این نگاه، هدف فقط کمخوردن نیست، بلکه اصلاح الگوی تغذیه و ایجاد تعادل است. تغذیه سالم و رعایت اصول آموزشی کنگره ۶۰ به فرد کمک میکند تا با شناخت و آگاهی، مسیر تغییر را طی کند. این موضوع نشان میدهد که برای حل مشکلات انسان، باید به ریشهها توجه کنیم و فقط به نشانههای ظاهری اکتفا نکنیم.

اما یکی از مهمترین دستاوردهای مهندس حسین دژآکام، کشف صورت مسئله اعتیاد و ارائه متد DST است. برای درک اهمیت این کشف، کافی است به گذشته نگاه کنیم؛ زمانی که انسانهای بسیاری سالها با اعتیاد درگیر بودند و برای قطع مصرف، سختیهای جسمی و روانی فراوانی را تحمل میکردند. پرسش این بود که چرا فردی که سالها مصرف داشته، پس از قطع مصرف با مشکلات مختلف روبهرو میشود و چرا بعضی افراد بارها تصمیم به ترک میگیرند، اما نمیتوانند این مسیر را ادامه دهند؟
این پرسشها نشان میدهند که برای درمان اعتیاد، ابتدا باید صورت مسئله را بهدرستی بشناسیم. در نگاه کنگره ۶۰، قطع مصرف بهتنهایی لزوماً به معنای بازگشت بدن به شرایط طبیعی نیست؛ بلکه باید به بازسازی جسم، وضعیت روان و آموزش جهانبینی توجه کرد. متد DST مسیری را دنبال میکند که در آن فرد با برنامه مشخص، آموزش و نظم، فرایند درمان را طی میکند.
اینکه انسانی که سالها درگیر اعتیاد بوده بتواند مسیر زندگی خود را تغییر دهد و با شرایط بهتری زندگی کند، دستاورد کوچکی نیست. ارزش این کشف را باید در زندگی انسانهایی جستوجو کرد که با اعتیاد درگیر بودهاند و توانستهاند مسیر دیگری را تجربه کنند. از نظر من، همین موضوع نشاندهنده اهمیت کاری است که مهندس دژآکام انجام دادند.
موضوع دیگری که باید به آن توجه کنیم، شناخت روان انسان است. در طول تاریخ، تعریفهای مختلفی درباره روان ارائه شده و دیدگاههای گوناگونی درباره خلقوخو و رفتار انسان وجود داشته است. اما پرسش اصلی این است که چگونه میتوانیم به انسان کمک کنیم تا از نظر جسمی و روانی به تعادل برسد؟
در آموزشهای کنگره ۶۰، جسم، روان و جهانبینی با یکدیگر ارتباط دارند. وقتی جسم انسان شرایط مناسبتری پیدا کند، آموزش لازم را دریافت کند و جهانبینی او نیز تغییر کند، زمینه برای رسیدن به تعادل بیشتر فراهم میشود.
من خودم در زندگی، از نزدیک با رنجهای ناشی از مشکلات روانی آشنا بودهام. برادرم سالها با مشکلاتی درگیر بود و داروهای مختلفی مصرف میکرد، اما در نهایت از دنیا رفت. این تجربه برای من بسیار تلخ بود و باعث شد بیشتر به اهمیت شناخت درست مسئله فکر کنم. منظور من این نیست که همه مشکلات روانی یک علت دارند یا همه روشهای درمانی یکسان هستند؛ بلکه میخواهم بگویم باید علت مشکلات انسان را بشناسیم و تنها به برطرف کردن نشانهها اکتفا نکنیم.
مهندس حسین دژآکام با نگاه عمیق و دوراندیشانه خود تلاش کرد صورت مسئله اعتیاد را به شکلی متفاوت بررسی کند. در گذشته، بسیاری تصور میکردند اعتیاد درمان ندارد و فرد باید تا پایان عمر با مشکلات آن کنار بیاید، درد قطع مصرف را تحمل کند یا از روشهای نگهدارنده استفاده کند. اما مهندس دژآکام این نگاه را به چالش کشید و بر شناخت مسئله و یافتن راه درمان تأکید کرد.
برای ارزیابی علمی هر روش درمانی، شواهد و بررسیهای دقیق اهمیت دارند؛ اما آنچه در این جلسه بر آن تأکید میکنیم، اهمیت صورت مسئلهای است که مهندس دژآکام مطرح کردند و نقشی است که این نگاه در شکلگیری آموزشها و ساختار درمانی کنگره ۶۰ داشته است.
حالا باید از خودمان بپرسیم وظیفه ما در برابر این دستاوردها چیست؟ اگر در سفر اول هستیم و مسیر درمان را دنبال میکنیم، باید به برنامه خود پایبند باشیم، آموزشها را جدی بگیریم و با نظم حرکت کنیم. اگر در سفر دوم هستیم، وظیفه ما فقط بهرهمند شدن از درمان نیست؛ بلکه باید در جایگاه خدمتی خود نیز مسئولانه عمل کنیم.
یکی از موضوعات مهم در کنگره ۶۰، شناخت جایگاههای خدمتی و ساختار مجموعه است. برای مثال، لژیون سردار و لژیونهای مالی را نباید صرفاً محلی برای پرداخت پول دانست؛ این جایگاهها میتوانند فرصتی برای شناخت مسئولیت، مشارکت و نقش هر فرد در ادامه حیات کنگره باشند.
ساختار کنگره ۶۰ نیز یکی از دستاوردهای مهم مهندس حسین دژآکام است. این ساختار به افراد فرصت میدهد که در کنار درمان، آموزش و خدمت را تجربه کنند. هرچه یک مجموعه بزرگتر شود، به نظم، مسئولیتپذیری و آموزش بیشتری نیاز دارد. اگر قرار است کنگره ۶۰ در آینده در کشورهای مختلف گسترش پیدا کند و انسانهای بیشتری از آموزشهای آن بهرهمند شوند، باید این ساختار را حفظ کنیم و مسئولیتهای خود را بهدرستی انجام دهیم.
از نظر من، یکی از مهمترین دستاوردهای مهندس حسین دژآکام این است که مسیری ایجاد کردند تا انسانهای بسیاری بتوانند درمان شوند، آموزش ببینند و زندگی خود را تغییر دهند. ارزش این مسیر فقط در گذشته نیست، بلکه به آینده نیز مربوط میشود. هر فردی که درمان خود را دنبال میکند، آموزش میگیرد و مسئولیتش را بهدرستی انجام میدهد، میتواند در ادامه این مسیر نقش داشته باشد.
خدمت واقعی فقط حضور فیزیکی یا انجام یک وظیفه مشخص نیست؛ خدمت زمانی معنا پیدا میکند که انسان مفهوم مسئولیت را درک کند و بداند عملکرد او میتواند بر زندگی دیگران نیز تأثیر بگذارد.
اگر قرار است کنگره ۶۰ در آینده به اروپا، آمریکا، آفریقا، شرق آسیا و دیگر نقاط جهان گسترش پیدا کند، این موضوع به تلاش، آموزش، نظم و مسئولیتپذیری همه ما نیاز دارد. هدف این است که انسانهای بیشتری بتوانند از این مسیر بهرهمند شوند، آموزش ببینند و زندگی سالمتر و متعادلتری داشته باشند.
در پایان، باید بدانیم که ارزش یک کشف بزرگ فقط به شناخت و تعریف کردن از آن نیست؛ بلکه به این است که از آموزشهای آن استفاده کنیم، در مسیر آن حرکت کنیم و سهم و مسئولیت خود را در ادامه این راه بهدرستی انجام دهیم.
عکس؛ مسافر حسین
تنظیم و ارسال؛ مسافمحمد
- تعداد بازدید از این مطلب :
59