ادامه مسیر و رسالت جناب مهندس؛ وظیفه اعضای کنگره ۶۰

جلسه اول از دوره پنجم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره۶۰ نمایندگی بندرعباس با استادی راهنمای تازه واردین مسافر فرید و نگهبانی مسافر میلاد و دبیری مسافر محمدامین با دستور جلسه "کشف متد DST و دستاوردهای علمی آقای مهندس" در روز پنج‌شنبه بیست و سوم مهر ماه 1405 راس ساعت 17:00 آغاز  بکار کرد:

خلاصه سخنان استاد:

از آقا میلاد تشکر می‌کنم که این فرصت را به بنده دادند تا بتوانم خدمت کنم. بنده نیز به نوبه خود، این واقعه‌ای را که برای خانواده کنگره ۶۰ پیش آمده است، تسلیت عرض می‌کنم.
صحبت‌هایم را در دو بخش خدمت شما عرض می‌کنم؛ بخش اول در خصوص این واقعه و بخش دوم در خصوص دستاوردهای جناب مهندس که دستور جلسه این هفته است.
طبق اصولی که با آن‌ها وارد کنگره شدم، تمام برنامه‌های کنگره بر اساس آموزش برای بهتر زندگی کردن بوده است. اتفاق اخیر که همه ما را داغدار کرد، تأثیر عمیقی بر ما گذاشت. تا امروز که سایت را بررسی می‌کردم و صحبت‌های جانشین کنگره، جناب دکتر امین، و خانواده محترم ایشان را مطالعه می‌کردم، آموزش‌های زیادی گرفتم. یکی از این آموزش‌ها این بود که اگر عزیزی را از دست دادیم، نباید تسلیم شویم؛ بلکه باید تلاش کنیم راه آن عزیز را ادامه دهیم. نباید سعی و تلاش خود را متوقف کنیم و در گوشه‌ای بنشینیم و زانوی غم بغل بگیریم.

نباید اجازه دهیم حسم تغییر کند یا نیروهای منفی بر من غلبه کنند. با نشستن و گریه کردن، مشکلی حل نخواهد شد؛ بلکه باید مسیر عزیزی را که از دست داده‌ام، ادامه دهم.

در خصوص شیوه درمان جناب مهندس، ایشان پرونده درمان اعتیاد را بستند. یکی دیگر از دستاوردهای ایشان، روش درمان DST، کتاب «۶۰ درجه زیر صفر» و D.Sap است که ارتباط مستقیمی با زندگی بنده داشته‌اند. سی‌دی‌های هفتگی جناب مهندس، همگی دستاوردهایی ارزشمند و حاصل علم جدیدی بوده‌اند که ایشان کشف کرده‌اند. آموزش‌هایی که از سی‌دی‌های هفتگی گرفته‌ام، در هیچ جای دیگری نیاموخته‌ام. این آموزش‌ها برای انسان‌های دردمند و نیازمند بوده‌اند و خانواده‌های بسیاری با این روش نجات پیدا کرده‌اند.
شعار کنگره این است که با احیای جمعیت انسانی، یک خانواده احیا می‌شود و یک خانواده یا یک طایفه نجات پیدا می‌کند. این مسئله لایه‌به‌لایه از شهر به استان و فراتر از آن گسترش پیدا می‌کند.

اکنون وظیفه سنگینی بر دوش اعضای کنگره است. این وظیفه سنگین، چیز خاصی نیست؛ بلکه همین صحبت‌ها، همین روش، همین مقاومت و همین مسیری است که جناب مهندس طی می‌کردند و تک‌تک ما باید آن را ادامه دهیم. اگر به صحبت‌های جناب مهندس دقت کنیم، می‌بینیم که ایشان از حرکت سخن می‌گویند.
این آموزش‌هایی که از جناب مهندس می‌گیریم، نشان‌دهنده این است که ایشان حضور فیزیکی در بین ما ندارند؛ اما زمانی که آموزش‌های ایشان را دریافت می‌کنیم، گویی در کنار ما حضور دارند. ایشان در کتاب «۶۰ درجه زیر صفر» می‌فرمایند: «کی می‌گوید مهم نیست چه می‌گوید، مهم است».
پس کسی که در این دنیا حال تعداد زیادی از مردم و خانواده‌ها را خوب کرده است، حتماً در دنیای دیگر حال خودش خوب است. بنابراین، بنده نباید خودم را ناراحت کنم؛ بلکه باید به نوعی خوشحال باشم که ایشان در کنار بزرگان ما قرار دارند و جناب مهندس رسالت خود را به اثبات رسانده‌اند.
ما باید با تمام قدرت این مسیر را ادامه دهیم و شعبه بندرعباس را گسترش دهیم. بدون شک، این پتانسیل را داریم.

مرزبان کشیک: مسافر حمید
لژیون خدمتگذار: لژیون دوم
مهماندار: مسافر ادریس رهجوی راهنما مسافر علیرضا
میکروفون گردان: مسافر عباس رهجوی راهنما مسافر علیرضا
عکس: مسافر امید رهجوی راهنما مسافر علیرضا
تایپ و سیستم صوتی: مسافر اسحاق رهجوی راهنما مسافر بختیار
ویراستاری و ارسال: مسافر سجاد.ج رهجوی راهنما مسافر علیرضا