نامه‌ای از دل برای قدردانی از مهندس حسین دژاکام

«دلنوشته‌‌ای از دل یک رهجو برای مهندس حسین دژاکام»

استاد عزیز، مهندس حسین دژاکام
شاید واژه‌ها نتوانند حق تمام زحمت‌ها، تحقیقات و عشقی را که برای احیای انسان‌ها صرف کردید، ادا کنند؛ اما می‌توانند از احساسی بگویند که در دل یک رهجو شکل گرفته است. شما به من آموختید که انسان محکوم به گذشته‌اش نیست؛ می‌تواند حرکت کند، آموزش بگیرد، تجربه کند و با افزایش آگاهی، مسیر زندگی‌اش را تغییر دهد.

از شما آموختم که سکونی وجود ندارد؛ یا به سوی آگاهی و روشنایی حرکت می‌کنیم، یا ناآگاهانه از آن فاصله می‌گیریم. آموختم که تعادل، محبت و خرد، فقط واژه‌هایی برای گفتن نیستند، بلکه باید در رفتار و انتخاب‌های روزمره‌مان جاری شوند. امروز اگر بخواهم از شما قدردانی کنم، نمی‌خواهم این قدردانی فقط در حد چند جمله باقی بماند. می‌خواهم با عملم نشان دهم که آموزش‌های شما در من ریشه دوانده‌اند؛ با صداقت بیشتر، قضاوت کمتر، محبت آگاهانه‌تر و مسئولیت‌پذیری در برابر زندگی خودم و دیگران.

شاید نتوانم تمام زحمات شما را جبران کنم، اما می‌توانم اجازه ندهم آنچه آموخته‌ام، در وجودم متوقف شود. می‌توانم در مسیر رشد خودم قدم بردارم و اگر روزی توانستم، چراغی هم پیش پای انسانی دیگر روشن کنم. استاد، قدردانی من از شما یعنی ادامه دادن مسیری که به من آموختید؛ یعنی تبدیل آگاهی به عمل، محبت به رفتار و آموزش به زندگی.

از شما سپاسگزارم که با تلاش و آموزش‌هایتان، فرصتی برای شناخت بهتر خودم و جهان پیرامونم پیش رویم گذاشتید.
با احترام، عشق و سپاس

مسافر محمد_ لژیون هفتم _ نمایندگی ایمان

تنظیم و ارسال: مسافر امیر
گروه خبری سایت نمایندگی ایمان