در وصف بزرگ‌مردی که تمام هستی‌اش را وقف احیای انسانیت کرد

در وصف بزرگ‌مردی که تمام هستی‌اش را وقف احیای انسانیت کرد؛ در سوگ و بزرگداشت بنیان کنگره ۶۰، مهندس حسین دژاکام، دانشمند بزرگ قرن:

چگونه می‌توان در وصف مردی نوشت که معنای راستین «حیات» را به گم‌گشتگان تاریکی هدیه داد؟ مردی که از خود گذشت تا ما به خود برسیم و در ژرفای تاریکی اعتیاد، مشعل‌دار روشنایی و آگاهی شد.

آقای مهندس، تنها یک معمار درمان نبود؛ او دانشمندی بزرگ در عصر ما بود که با قلبی سرشار از عشق، نقشه راه رهایی را ازلی و ابدی ساخت. او از آرامش و زندگی خود گذشت تا هزاران انسان دربند، طعم شیرین رهایی و بازگشت به آغوش خانواده را بچشند. صبر و شکیبایی او، در کنار همراهی خانواده محترمشان، الگویی بی‌بدیل از ایثار را به نمایش گذاشت.

امروز اگرچه جسم خاکی آن معلم بزرگ در میان ما نیست، اما روح بزرگ، علم ناب و اندیشه‌های زلال او جاری‌ست و در کالبد تک‌تک اعضای کنگره ۶۰ نفس می‌کشد. او زنده است؛ چرا که عشق و معرفتی که در دل‌های ما کاشت، هرگز خاموش نخواهد شد.

خداوند روح بزرگ آن دانشمند بی‌نظیر را قرین رحمت واسعه خود بگرداند و نور خدمت‌ها و ایثارهایش را توشه آخرت او سازد. ما قدردان علم، منش و بزرگی‌اش خواهیم بود و راهش را تا ابد ادامه خواهیم داد.

این ضایعه دردناک را به خانواده محترم ایشان و تمامی خانواده بزرگ کنگره ۶۰ تسلیت عرض می‌نماییم.

«پایان هر نقطه، سرآغاز خط دیگری است.»

مهندس عزیز و بزرگوار، حسین دژاکام؛ تو همیشه در قلب، اندیشه و یاد ما خواهید ماند.

روحت شاد، یادت گرامی و راهت پررهرو باد.

مسافرمحمدلژیون یکم نمایندگی دلیجان