دومین جلسه از دور بیست و هفتم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره۶۰، نمایندگی اسلامشهر با استادی مسافر صادق، نگهبانی مسافر اسد و دبیری مسافر امیرمحمد با دستور جلسه " وادی هشتم و تاثیر آن روی من " در روز چهارشنبه ۱۵ مهرماه ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
در ابتدا خداوند متعال را بسیار سپاسگزارم؛ این شکرگزاری همواره بر زبان من جاری است و در هر جلسه‌ای از کنگره۶۰ که حضور پیدا می‌کنم، آن را تکرار می‌کنم. همچنین از بنیان کنگره۶۰، جناب مهندس دژاکام، خانواده محترم ایشان، دیده‌بانان گرانقدر و تمامی خدمتگزاران صمیمانه سپاسگزاری می‌نمایم. اگر مروری اجمالی بر وادی‌ها داشته باشیم؛ در چهار وادی نخست بر روی ساختار تفکر تمرکز کردیم. در وادی پنجم فرمان حرکت صادر شد؛ چراکه تفکر به‌تنهایی حل‌کننده مسائل نیست و بایستی توأم با حرکت و عمل باشد. در وادی ششم با حکم عقل آشنا شدیم و دریافتیم که عقل تصمیم نادرست صادر نمی‌کند و در وادی هفتم به رمز و راز کشف حقیقت رسیدیم. حقیقت همین روش درمانی ابداعی کنگره متد DST و کشف صورت‌مسئله اعتیاد است.
در وادی هشتم آموخته‌ایم که نباید از فرامین سرپیچی کرد. همان‌گونه که در تمثیل ادموند و هلیا مطرح می‌شود، حتی در صورت بروز خطا و اشتباه، فرصت جبران در اختیار انسان قرار داده می‌شود. دو مسیر پیش‌روی ما قرار دارد: مسیر ضد‌ارزش‌ها و مسیر صراط مستقیم. این موضوع صرفاً یک مبحث مذهبی نیست، بلکه قاعده‌ای جهان‌شمول است؛ همان‌طور که قانون‌شکنی، رشوه، خیانت، دروغ و غیبت در تمامی فرهنگ‌ها ناپسند شمرده می‌شود، دوری از ضد‌ارزش‌ها نیز اصلی پایه‌ای در مسیر درمان و تعالی است. ما همواره بر کارایی بی‌نظیر روش DST تأکید داریم؛ دانشی که امروزه بسترساز پژوهش‌ها و مقالات علمی جناب مهندس در درمان انواع بیماری‌ها شده است. اگر روزی وارد تاریکی اعتیاد شدیم، در پی انتخابی بود که خود انجام داده بودیم؛ اما امروز بسیار خرسندم که به واسطه آن مسیر، با آموزه‌های ناب و کاربردی کنگره۶۰ آشنا شده‌ام.
در باب تأثیر این وادی در زندگی فردی، به‌ویژه در رویارویی با فراز و نشیب‌های اقتصادی و چالش‌های روزمره، مفهوم تسلیم، رضا و توکل نقشی اساسی دارد. همان‌طور که در متن وادی ذکر شده است، در سکون هیچ زایشی رخ نمی‌دهد و حرکتی حاصل نمی‌شود. با سکون و دست روی دست گذاشتن تغییری در انسان پدید نمی‌آید؛ باید قدم در مسیر گذاشت تا تزکیه و پالایش شکل گیرد. در فرایند حرکت، جبران خسارت‌ها محقق می‌گردد و آرامش فردی بازمی‌گردد. پیمان‌بستن در پایان این وادی نیز به معنای تعهدی عمیق درونی برای دوری از هرگونه عمل ضد‌ارزشی، رهایی از عذاب وجدان و گام برداشتن در مسیر خدمتگزاری سالم، پاکدستی و ادای وظیفه در قبال خود، خانواده و جامعه است. از اینکه به سخنان من توجه کردید، از همه شما عزیزان صمیمانه سپاسگزارم.
متن: مسافر امیرحسین
عکس: مسافر علیرضا
ارسال: مسافر امیرمحمد
- تعداد بازدید از این مطلب :
153