با حرکت راه نمایان می‌شود

مرزبان همسفر صدیقه

با حرکت راه نمایان می‌شود؛ ولی قبل از حرکت باید تفکر نمود و مبدا و مقصد را مشخص کرد و بعد شروع به حرکت کرد، یعنی: اولین قدم یک فکر و یک اندیشه است و بعد انتخاب راه و مسیر درست. 

وقتی قدرت مطلق انسان را آفرید او را بر سر دوراهی قرار داد یکی راه فسق و فجور و دیگری راه تقوا و آرامش، که راهی به ظاهر سخت ولی خوشایند و نتیجه روشن دارد؛ ولی راه فسق و فجور ظاهری بس فریبنده و زیبا؛ ولی نتیجه‌ای جز تباهی ندارد، انسان با کسب آگاهی و آموزش باید انتخاب مسیر درست را یاد بگیرد.

وادی هشتم وادی پیمان است، یعنی: انسان در کوه، دشت، دریا و صحرا جایی که هیچ‌کس آنجا دسترسی نداشته باشد و به یکباره نتواند ظاهر شود از ساعتی مشخص با لوازم مشخص با خدای خود عهد و پیمان می‌بندد که از این زمان به بعد کارهای ضدارزشی انجام ندهد و کارهای ضدارزشی گذشته را نیز جبران کند که این جبران خسارت باید از خود، از خانواده و جامعه باشد و به مردم کمک کند تا به حال خوش، آرامش و رهایی برسند.

من وقتی بعد از قبول شدن در آزمون کمک راهنمایی تصمیم به انجام پیمان گرفتم حس عجیبی داشتم و با خود می‌گفتم آیا من از پس این عمل برمی‌آیم؟ آیا می‌توانم این راه را ادامه بدهم؟ آیا من توانایی کمک به هم نوع خود را دارم؟

در نهایت به کوهستان رفتم و با خدای خود عهد و پیمان بستم و سبک بال مثل نوزادی که تازه از مادر متولد شده باشد با حس خوب و پر از آرامش از این راز و نیاز با خالق خود، به خانه بازگشتم.

راهنما همسفر فرشته ( لژیون هفتم )

حرکت یعنی: تغییر در افکار، رفتار و نگرش، یعنی هر روز یک گام به سوی آرامش و شناخت بیشتر خداوند برداریم. ما آمده‌ایم تا بیاموزیم چگونه زندگی کنیم، چگونه دوست بداریم، چگونه ببخشیم و چگونه در مسیر درست گام برداریم.

وقتی انسان به آموزش‌های الهی عمل کند، به آرامش واقعی می‌رسد. در آن لحظه است که معنای واقعی وادی هشتم را درک می‌کند که می‌گوید: با حرکت، راه نمایان می‌شود.

بنابراین، هر یک از ما باید در زندگی شخصی خود در مسیر رشد، خدمت و عشق حرکت کنیم. اگر در مسیر درست حرکت کنیم، حتی سختی‌ها برای ما تبدیل به درس و رحمت می‌شوند.

اما نکته مهم این است که باید ببینیم در چه جهتی حرکت می‌کنیم. هر حرکتی ارزشمند نیست. برخی حرکت‌ها از روی نیازهای سطحی یا خواسته‌های منفی نفس است که باید تشخیص دهیم خواسته‌های ما از عقل می‌آیند یا از نفس.

انسان به‌طور فطری دنبال حال خوب است. همه انسان‌ها، از زمان پیامبران تا امروز، به دنبال آرامش و حال خوش بوده‌اند؛ اما بسیاری مسیر اشتباه را انتخاب کرده‌اند و گمان کرده‌اند حال خوب در ثروت، مقام یا موادمخدر است.

در حالی که پیامبران، از جمله پیامبر اسلام، راه درست را یافتند، آن‌ها متوجه شدند که ارتباط با خدا، آموزش و خدمت، حال انسان را خوب می‌کند.

حرکت در صراط مستقیم، یعنی: حرکت آگاهانه و سالم.

عمر واقعی انسان از روزی آغاز می‌شود که از خواب غفلت بیدار شود.

حضرت علی (ع) می‌فرمایند: اگر امروزت با دیروزت تفاوتی نداشته باشد، عمرت بی‌ارزش است؛ پس هر روز باید حرکتی تازه و رشدی نو داشته باشیم؛ چون زمان، باارزش‌ترین سرمایه ما است.

باید همیشه از خود بپرسیم: امروز چه حرکتی کردم؟ آیا حرکت من در مسیر صراط مستقیم بوده یا نه؟ اگر در پایان روز، از رفتار و گفتار خود رضایت داشتیم، اگر کسی را نرنجاندیم و حس ما خوب بود، یعنی: در مسیر درست گام برداشته‌ایم. انسان تا زمانی که حرکت نکند، نه راهی می‌بیند و نه تغییری احساس می‌کند. زمانی‌که آغاز به حرکت می‌کند، کم‌کم مسیر نمایان می‌شود و خداوند نیز یاری‌اش می‌کند.

در کنگره آموخته‌ایم که اگر در مسیر آموزش، خدمت و محبت گام برداریم، راه روشن‌تر می‌شود. هرچقدر حرکت آگاهانه‌تر باشد، نور بیشتری بر مسیر می‌تابد.

در آغاز راه، ممکن است سختی‌ها زیاد باشد، اما با استمرار، نیروهای درونی بیدار می‌شوند و انسان آرام‌آرام به درک تازه‌ای از زندگی می‌رسد. ما یاد گرفته‌ایم که هیچ تغییری در سکون اتفاق نمی‌افتد. حتی اگر هدفی کوچک باشد، باید برای آن تلاش کرد.

در وادی هشتم تأکید می‌شود که حرکت باید با نیت درست باشد، یعنی: اگر حرکت ما برای رشد، عشق و خدمت باشد، نتیجه‌اش روشنایی است، اما اگر از روی ترس یا خودخواهی باشد، دوباره به تاریکی برمی‌گردیم.

حرکت، تنها زمانی مؤثر است که با نوری از ایمان و آگاهی همراه باشد.

وقتی انسان تصمیم می‌گیرد به‌سوی خوبی حرکت کند، نیروهای الهی درونش فعال می‌شوند؛ حتی اگر زمین بخورد، باز دستش گرفته می‌شود، چون نیتش پاک است. در مسیر درمان و آموزش هم همین‌طور است؛ اگر خواسته قلبی‌ فرد رهایی و رشد باشد، خداوند قطعا یاری می‌کند.

راهنمای تازه‌واردین همسفر لیلا

امواج چون گردباد بر زمین فرود می‌آیند و آنچه برداشتنی باشد خود به امانت می‌برند و این جز فرمان حاصل نمی‌گردد پس با شمایی که پیمان می‌بندید در اندیشه آن باشید که از زمین برخاسته و به آن مکانی که فرمان است رهسپار شوید. در سکون هیچ چیز به وجود نمی‌آید و زایشی نیست همه چیز در حرکت شکل می‌گیرد و سپس ساختارها پدیدار و موجودات خلق و سفر در حلقه‌های آفرینش آغاز و ادامه‌دار می‌گردد.

در این مسیر برای انسان تفکرات، معمار ساختارها و زبان سخنگوی، تعیین کننده مسیر حرکت او می‌باشد.

انسان موجودی است که با اختیار کامل خلق شده است یعنی: حق انتخاب یا گزینش راه خود را دارد و شیطان دشمن آشکار انسان است و انسان باید از آن دوری کند.

وادی هشتم می‌گوید: نترس، پروا مکن و حرکت کن قطعاً در حرکت راه و یا مسیر نمایان خواهد شد و در هنگام حرکت بایستی خواسته یا هدف انسان کاملاً مشخص باشد؛ چون گاهی در حرکت کردن‌ها خود ما هم نمی‌دانیم که به طور قطع چه می‌خواهیم؟ در مسیر حرکت گاهی با چندین راه برخورد می‌کنیم که مجموعه این راه‌ها را می‌توان به دو راه عمده ارزشی و ضد ارزشی یا الهی و شیطانی تقسیم کرد. هدف ما رسیدن به سلامتی، صلح، آرامش، آسایش، عشق و محبت است که بایستی در ابتدا حساب خود را تسویه و به صفر نزدیک کنیم یعنی؛ جبران خسارت نماییم.

جبران خسارت نسبت به خود، خانواده و جامعه.

بایستی در وهله اول خودمان را ببخشیم و در جبران خسارت، ترمیم و بازسازی جسم و روان خود اقدام نماییم و در مرحله اول از وارد کردن خسارات بعدی به جامعه جلوگیری کنیم و سپس با انجام کارهای ارزشی جبران کارهای ضدارزشی گذشته را بنماییم.

مرزبان همسفر مرضیه

وادی هشتم به ما یاد می‌دهد که با حرکت راه نمایان می‌شود.

من زمانی که وارد کنگره شدم تصور می‌کردم باید همان ابتدا تمام مسیر زندگی و درمان خود را بدانم و مطمئن باشم در انتهای راه چه اتفاقی خواهد افتاد؛ اما به مرور متوجه شدم که در زندگی لازم نیست همه مسیر را از ابتدا ببینیم کافی است قدم اول را درست برداریم و حرکت خود را ادامه بدهیم.

در زمان مصرف مسافرم شاید خیلی از مشکلات زندگی به من دلیل سکون، ترس، ناامیدی بود و من همیشه تصمیم‌های نادرست می‌گرفتم همیشه منتظر بودم که شرایط تغییر کند و خودم برای تغییر حرکت نمی‌کردم کنگره به من آموخت اگر خواسته‌ای دارم باید برای رسیدن به آن حرکت کنم و آموزش ببینم من اگر همیشه حضور منظم در جلسات داشته باشم، گوش دادن و عمل کردن به آموزش‌ها و برنامه راهنما و با صبر و استمرار قدم به قدم جلو بروم شاید در ابتدای مسیر نتیجه همه تلاش‌هایم را ببینم؛ اما وقتی حرکت می‌کنم، کم‌کم راه خودش را نشان می‌دهد.

امروز فهمیدم فقط دانستن کافی نیست دانایی زمانی ارزشمند است که به عمل تبدیل شود، اگر بهترین آموزش‌ها را داشته باشیم ولی حرکت نکنیم تغییری در زندگی ما اتفاق نمی‌افتد.

وادی هشتم به من امید می‌دهد که اگر هدف خود را درست انتخاب کنم، با تفکر و برنامه حرکت کنم و در مسیر، صبر و استمرار داشته باشم مشکلات و موانع من متوقف خواهند شد، من باید مسئولیت حرکت خود را بپذیرم و بدانم هیچ‌کسی نمی‌تواند به جای من این مسیر را طی کند.

امیدوارم بتوانم از این وادی فقط یک مطلب را حفظ نکنم؛ بلکه آن را در زندگی خود کاربردی کنم یعنی: از سکون خارج شوم، حرکت کنم و اجازه بدهم راه در طی مسیر به من نشان داده شود.

راهنمای تازه‌واردین همسفر شهلا

با حرکت راه نمایان می‌شود.

وقتی با کنگره آشنا شدم تازه معنی تفکر کردن را فهمیدم و به مرور زمان و به کمک راهنما به این نتیجه رسیدم که باید آموزش بگیرم و تا زمانی که قوانین را ندانم موفق نمی‌شوم.

هفت وادی را آموزش گرفتیم و پشت‌سر گذاشتیم و اکنون رسیدیم به وادی هشتم که این وادی به ما می‌گوید: اگر در وادی‌های گذشته و آموزش‌هایی که دیده‌ایم سکون داشته باشیم و حرکت نکنیم هیچ اتفاقی نمی‌افتد؛ چون در دنیا همه چیز در حال حرکت است و انسانی که حرکت نکند مانند آبی راکد به گنداب تبدیل می‌شود.

وادی هشتم برای من حس و حال خوبی دارد؛ اینکه می‌دانم فرصت جبران خطاها وجود دارد و می‌توانم سیاهی کارنامه خود را پاک کنم این وادی برای من یادآوری مهر خداوند است؛ اینکه با هر گناه و خطایی می‌توانم خود و دیگران را ببخشم و بخشیده شوم.

این وادی‌ها به صورت مداوم تکرار می‌شوند که من هیچ‌وقت فراموش نکنم که چه بودم و حالا در چه جایگاهی هستم.

ممکن است که دانسته یا ندانسته به جسم و روان خود تخریب وارد کرده باشم اول باید بتوانم خود را ببخشم و از خود جبران خسارت کنم و برای بازسازی جسم و روان خود اقدام نمایم.

منبع: اپلیکیشن دژاکام 

ويرايش و ارسال: همسفر وجیهه نگهبان سایت 

نمایندگی همسفران ساوه