English Version
This Site Is Available In English

ازفرمانبرداری تا فرماندهی

ازفرمانبرداری تا فرماندهی

سیزدهمین جلسه ازدوره نهم جلسات لژیون سردار نمایندگی نیمایوشیج بهشهر به استادی مسافررجب ودبیری مسافر رحمان نگهبانی مسافر ایمان وخزانه دار مسافر ابولفضل با دستور جلسه (فرمانبرداری تا فرماندهی)روز سه شنبه مورخ 17\6\1405رأس ساعت 15:30 آغاز به کار نمود

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، رجب هستم، یک مسافر از لژیون سردار.

سپاسگزار خداوند، جناب مهندس و خانواده محترمشون، ایجنت محترم، مرزبانان و تمام خدمتگزاران نمایندگی هستم. امیدوارم همه ما از خدمتی که انجام می‌دیم، بهره کافی رو ببریم.

دستور جلسه این هفته «از فرمانبرداری تا فرماندهی» هست. فکر می‌کنم همه ما کم‌وبیش با این موضوع آشنا هستیم و آموزش‌های مربوط به اون رو دریافت کردیم.

ما در دوران اعتیاد، به نوعی فرماندهی جسم و زندگی خودمون رو از دست داده بودیم. خیلی از توانایی‌هامون مثل زود بیدار شدن، کار کردن، صحبت کردن، تمرکز و حتی حافظه رو از دست داده بودیم. همین از دست دادن توانایی‌ها باعث رکود و رخوت و در ادامه افسردگی می‌شد.

در مسائل مالی هم همین اتفاق افتاده بود. شاید زمانی برای بخشش، دنبال یک اسکناس کم‌ارزش در جیبمون می‌گشتیم و همون مقدار رو هم با سختی می‌بخشیدیم. اما چه اتفاقی می‌افته که یک نفر بعد از مدتی می‌تونه بخشش‌های بزرگ‌تری انجام بده؟

به نظر من، جوابش آموزش و رسیدن به «دانایی مؤثر» هست.

برای اینکه فرمانده خوبی بشیم، اول باید فرمانبردار خوبی باشیم. این فرمانبرداری با آموزش درست و داشتن یک راهنمای مناسب شکل می‌گیره. راهنما کسیه که خودش این مسیر رو طی کرده و به دانایی مؤثر رسیده و می‌تونه این آموزش رو به رهجو منتقل کنه.

در کنگره هم سلسله‌مراتب وجود داره. شخص از تازه‌واردی شروع می‌کنه، وارد سفر اول و دوم می‌شه، بعد می‌تونه در لژیون سردار قرار بگیره و در ادامه، با طی کردن پله‌های مختلف به جایگاه‌های بالاتر برسه. این مسیر باید آهسته و به‌تدریج طی بشه.

در لژیون سردار هم همین‌طوره. ممکنه کسی در ابتدا حتی بخشیدن مبلغ کمی براش سخت باشه، اما به مرور، با آموزش و ایجاد ظرفیت، تبدیل به کسی بشه که بخشش‌های بزرگ‌تری انجام می‌ده.

نکته مهم اینه که ظرفیت باید قبل از مسئولیت و تعهد ایجاد بشه. اگر شخصی بدون آمادگی و ظرفیت لازم، تعهد سنگینی قبول کنه، ممکنه در ادامه نتونه اون تعهد رو انجام بده.

اینجاست که نقش راهنما اهمیت پیدا می‌کنه. راهنما باید تشخیص بده که رهجوش چه مقدار ظرفیت داره و چه زمانی آمادگی ورود به مرحله بعد رو پیدا کرده. چون ممکنه خود شخص هنوز ظرفیت واقعی خودش رو نشناخته باشه، اما راهنما اون ظرفیت رو درش ببینه.

لژیون سردار فقط بحث پول دادن نیست؛ ما داریم برای آینده کنگره و برای کسانی که بعد از ما وارد این مسیر می‌شن، هزینه می‌کنیم. هر سیستمی برای رشد و توسعه نیاز به منابع داره. اگر این حمایت‌های مالی نبود، بسیاری از امکاناتی که امروز در اختیار کنگره و اعضا هست، فراهم نمی‌شد.

بنابراین چیزی که امروز در اختیار ماست، نتیجه زحمات و بخشش کسانی هست که قبل از ما این مسیر رو طی کردند. ما هم اگر بتوانیم با آموزش و ایجاد ظرفیت، بخشی از این مسیر رو برای آیندگان ادامه بدیم، کار ارزشمندی انجام دادیم.

در پایان امیدوارم همه ما بتونیم با آموزش صحیح، فرمانبردار خوبی باشیم و قدم‌به‌قدم به فرماندهی در زندگی خودمون برسیم.

ممنونم که به صحبت‌هام گوش دادید.

 

عکس وتایپ:مسافر احسان

بارگذاری:مسافر بابک

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .