انسانی که در راه مانده و بهجز تاریکی چیز دیگری نمیبیند، نیاز دارد به یک روشنایی، راه بلد و راهنما تا بتواند به کمک آنها مسیر خود را پیدا کند؛ بدون اینها هرگز به مقصد نمیرسد. کنگره ۶۰ تمام این ابزارها را یکجا دارد؛ هم چراغ راه، هم نقشه راه و هم راهنما. جایی است که در آن میتوان پرتو نور و انرژی را بهراحتی حس کرد و نیروی لازم را از آن دریافت نمود. مکانی است که انسانهای بزرگی را پرورش داده و به جامعه بازگردانده است؛ در حقیقت میتوان گفت که تولدی دیگر در آن صورت میگیرد.
من تا قبل از ورود به کنگره برای رهایی مسافرم، خیلی کارها انجام دادم و فکر میکردم نهایت سعی و تلاشم را کردهام؛ اما به نتیجه نرسیدم. با خودم میگفتم دیگر زیر دین مسافرم نیستم؛ چون تلاشم را کردهام و به نتیجهای نرسیدهام. همانطور که میگفتند اعتیاد درمان ندارد، با این حرفها خودم را قانع میکردم و تصور میکردم دیگر کاری از دستم برنمیآید.
ولی وقتی وارد کنگره شدم، فهمیدم تمام راههایی که تا آن زمان رفته بودم اشتباه بوده و متوجه شدم چه رفتارهایی با مسافرم داشتهام. آموزشهای کنگره به من نشان داد که برای حل یک مسئله، ابتدا باید خودم را آموزش بدهم و نگاه و رفتارم را تغییر دهم. خدا را شکر میکنم که در مسیر کنگره قرار گرفتم و وارد این مکان شدم و میتوانم از آموزشهای ارزشمندی که بهصورت رایگان در اختیار همه قرار میگیرد استفاده کنم. امیدوارم بتوانم از این آموزشها بهره لازم را ببرم و آنها را در خود و زندگیام به مرحله عمل برسانم.
جا دارد به همه کسانی که شب و روز عاشقانه و بدون هیچ مزد و منتی برای رهایی انسانها تلاش میکنند، بهخصوص آقای مهندس دژاکام و خانواده ایشان و دیدهبانان خدا قوت عرض کنم. برای همه این بزرگواران آرزوی طول عمر دارم و امیدوارم بتوانند با خدمت و آموزش، همچنان چراغ راه انسانهای بیشتری باشند و در مسیر تعالی و انسانیت گام بردارند.
نویسنده: همسفر شهلا رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول)
رابط خبری: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر سمانه رهجوی راهنما همسفر مرضیه(لژیون اول) دبیر دوم سایت
- تعداد بازدید از این مطلب :
16